Nieuws

Kapotte brandstofpomp haalt Bas uit de race

14-01-2016

Vanavond om 19.45 uur Nederlandse tijd belde Bastiaan Nijen Twilhaar met het vervelende bericht dat voor hem de Dakar 2016 er op zit. We hadden al zo’n vermoeden dat er iets niet in de haak was want Bas kwam bij geen enkele WP meer door. Zijn verhaal: “Afgelopen nacht kwam ik pas om half vier dood- en doodmoe in het bivak aan. Ik heb helemaal niet geslapen. De monteurs hebben wel geprobeerd de quad te repareren maar toen ik vanmorgen een tijd onderweg was begon de brandstofpomp weer kuren te krijgen. Tot dat moment ging het rijden erg lekker (Bastiaan klom van de 24e naar 10e plek). Maar toen ik op een gegeven moment op een snel pad met stenen voor een auto aan de kant moest sloeg de quad af. En wat denk je, de quad was met geen mogelijkheid meer aan de gang te krijgen. Natuurlijk ben ik gaan sleutelen maar de plek waarop ik was gestrand was levensgevaarlijk. De auto’s en trucks kwamen daar met een rotvaart van 150 km voorbij. De keien vlogen me om de oren. En het werd steeds warmer en warmer. Echt niet normaal. De quad even aan de kant duwen lukte niet op het punt waar ik was gestrand. En al helemaal niet als je alleen bent. Ik heb daarna een half uur gewacht om de quad af te laten koelen. Nou ja, afkoelen valt niet mee bij die hitte. Maar wat ik ook probeerde, de quad was niet meer aan de praat te krijgen. En ik moest nog zeker 200 km. Met pijn in mijn hart, opgeven is niet mijn sterkste punt, heb ik de handdoek in de ring moeten gooien. Ik ben opgepikt door een helikopter van de organisatie en ben nu in een soort hospitaaltje met gewonde en uitgedroogde deelnemers. Ik ben er fysiek in ieder geval het beste aan toe. Schrale troost maar het is niet anders. Zo meteen wordt ik door een andere helikopter van de organisatie naar het bivak gebracht. “

Zo komt er onverwacht een einde aan dit avontuur. Vanwege de hitte is op het moment dat Bas belde de race vroegtijdig stilgelegd. Het is ook iedere dag wat. Dan is het te nat en dan weer te heet. Een tussenweg is er niet.

= = = = = = = =

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Op halve kracht

13-01-2016

‘Na de rustdag volgen pittige dagen’. Organisator ASO had dat reeds voorspelt en ze heeft helemaal gelijk gekregen. Dat er tot aan de rustdag steeds over gravel- en modderpaden werd gereden had op een gegeven moment weinig meer de echte Dakar te maken. Zand, afzien, hitte, stof, fesh fesh, dat willen we zien. Een ook al vervloeken ze het op het moment dat ze in de problemen komen, dat is toch waar ook de deelnemers voor naar Zuid Amerika komen.
Gisteren (dinsdag) werd de belofte door ASO al waargemaakt. Al maakte de hitte het nog een stuk zwaarder dan verwacht. Toch doorgaan? Vorig jaar vond onder gelijke omstandigheden een motorrijder de dood en nu lagen er weer een aantal motorrijders op ‘apegapen’. Niet iedereen vond het leuk maar de organisatie nam toch het verstandige besluit om de wedstrijd eerder te staken. Dat vooral om de amateurs tegen zich in bescherming te nemen.

Zoals reeds in een eerder bericht gemeld heeft Bastiaan Nijen Twilhaar het bivak van de Marathonetappe gehaald. Wel met grote hindernissen maar Bastiaan geeft niet zo snel op. Jammer genoeg is de man voor wie hij als waterdrager onderweg was, Kees Koolen, door een kapotte versnellingsbak uit de wedstrijd. Vanaf nu hoeft Bastiaan alleen nog maar voor zichzelf te zorgen.

Woensdag gehaktdag maar vooral bijltjesdag in de Dakar. Warm, heel veel zand maar toch een ingekorte special (244 km ipv 278 km) omdat vanwege noodweer enkel rio’s volgelopen waren en de doorgang versperden. Regen in de bergen zorgt voor gevulde rio’s in de dalen.
Als een van de laatste deelnemers is Bastiaan vanmorgen aan het tweede deel van zijn avontuur begonnen. Er werd op volgorde van binnenkomst van de dag ervoor gestart, auto, motoren, trucks en quads door elkaar). Dat is iets nieuws.

Om half zeven plaatselijke tijd, na acht uur ploeteren, haalde Bastiaan woensdagavond de finish van de proef. Bastiaan: “Wat een dag, wat een dag. De ellende begon gisteren met het uitvallen van Kees en dat ik later zonder benzine kwam te staan. Het was zo warm dat ik het gereedschap niet zonder handschoenen aan kon pakken. Dat geloof je toch niet. Later ging ook nog de brandstofpomp stuk welke provisorisch is gerepareerd. Ik kwam pas rond middernacht aan in het bivak. Er was geen eten meer en ik had geen slaapplaats. Ik ben onder een truck gaan liggen zonder matras, zonder deken of wat dan ook. Tot overmaat van ramp begon het ook nog te regenen. Ik slaap overal ,maar afgelopen nacht was het echt lastig. Vanmorgen toch maar weer op de quad gekropen maar vanaf het begin ging het niet goed. De quad wilde niet lopen. Pas later kwam ik er achter dat door het geklooi met de brandstofpomp het elektrische systeem niet goed meer functioneert. Uit veiligheid schiet zo’n moderne quad met allemaal technische snufjes in de ‘veilige modus’. Net zoals een auto dat tegenwoordig doet. Met gevolg dat minder dan de helft van het vermogen wordt geleverd. Ik heb de hele dag niet harder dan 40 hooguit 50 km/uur kunnen rijden. En probeer dan maar eens tegen die zandduinen op te komen. Ik geloof niet dat ik ooit eerder zo af heb moeten zien als vandaag. En dat terwijl ik zeker weet als de quad normaal had gelopen ik hier voorin mee had kunnen rijden. Maar ik heb de finish gehaald. Nu nog een paar uur rijden naar het bivak en maar hopen dat de monteurs de quad kunnen repareren. Mijn roadbook werkt ook al een tijd niet meer, die moet ik met de hand draaien. Alsof ik het al niet druk genoeg heb. Maar ja, Dakar rijden is afzien. Nu vond ik het een klote dag maar als de quad goed was geweest had ik het fantastische gevonden. Dit was een hele echte Dakar etappe.”

Morgen (donderdag) staat er een special van liefst 431 km op het programma en 281 km verbinding. Het zal bikkelen blijven tot aan de finish in Rosario zaterdag a.s.

= = = = = = = =

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Update (2)

13-01-2016


Toch nog een bericht van Bastiaan: “Ik ben nu net binnen (3.30 uur onze tijd, 23:30 uur Argentijnse tijd). Ik heb problemen gehad op de verbinding met de brandstofpomp. Deze heb ik ergens in een oude schuur in een dorpje kunnen laten repareren. Van de helikopters heb ik geen brandstof gekregen. Gelukkig wel van een paar Argentijnen die met een quad in de buurt waren. Dat was net genoeg voor de laatste 5 kilometer. Op deze manier werd het een lange zware dag met toch wel extreme hitte. Ik ben twee keer bijna van mijn stokje gegaan toen ik bezig was met repareren van de quad.”

= = = = = = = =

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Update (1)

13-01-2016

Volgens de tijdwaarneming heeft Bastiaan Nijen Twilhaar gisteravond de finish alsnog bereikt. Een van de helikopters van de organisatie heeft hem dus benzine gebracht. Na de finish moest er nog een stuk worden gereden naar het bivak in Fiambala. Omdat het een marathonetappe is moesten de heren alles zelf doen. Toen we Bastiaan gisteravond, toen hij nog op de proef stond, aan de telefoon hadden klonk hij zeer fit en had het niet over de warmte. Dat kan ook komen omdat hij op dat moment andere zorgen had.
Normaal gesproken vertrekt Bastiaan vandaag voor het tweede deel van de etappe. Dat wordt een hele lange dag en volgens de organisatie wordt het de zwaarste etappe uit de rally met voor het eerst echte duinen. Vanavond meer.

= = = = = = = =

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Wachten op helikopter met benzine

12-01-2016

Het begon zo mooi vanmorgen bij Bastiaan Nijen Twilhaar. Om zes uur in de ochtend werd hij tijdens het ontbijt gebeld voor een interview met de regionale krant (Twente). Er was nog net even tijd voor alvorens de er naar de start van de proef moest worden gereden. De organisatie had een pittige proef belooft en dat zou helemaal kloppen. Voor het eerst deze Dakar kregen de deelnemers met woestijn, veel zand en enorme hoge temperaturen tot bijna40 graden te maken. Maar Bastiaan ging vol zelfvertrouwen van start. Bij de eerste meting reed Bastiaan op de vierde (!) plaats en Kees op de zesde. Voor alle duidelijkheid, Bastiaan reed toch nog gewoon áchter Kees maar hij was wel op hem ingelopen.

Vanwege de hoog oplopende temperaturen en de tientallen gestrande motoren en quads werd de proef halverwege gestaakt . De een na de ander druppelde bij CP2, de nieuwe finish binnen, maar geen Kees Koolen en Bastiaan Nijen Twilhaar. Eerst dachten we nog aan een kapotte iritrack maar dat kon het niet zijn. Zonder iritrack komt er bij de CP toch een tijd tevoorschijn. Na ongeveer drie uur oponthoud verschijnt Bastiaan weer op de radar. Daarna duurt het nog uren voordat we iets van Bas vernemen. Om 22.15 neemt hij contact op met Nederland en legt uit wat er aan de hand is.

Bastiaan: “Het rijden ging vanochtend echt super. Mooie route, veel zand en lekker zwaar. De quad deed het fantastisch. Maar op een gegeven moment zag ik Kees staan. Met een kapotte versnellingsbak zo werd me snel duidelijk. Het blok was helemaal kapot. Ik ben daarna aan het proberen geweest om Kees te slepen maar dat lukte niet. Later is er een helikopter gekomen die geprobeerd heeft de quad van Kees te redden. Het was heel lastig om de ‘sleepkabel’ onder aan de heli te bevestigen. Later, toen we een langere kabel hadden, probeerde de helikopterpiloot het nog een keer. Hij kreeg de quad omhoog maar op een gegeven moment kon de heli het niet meer trekken. Op zo’n moment wordt de ballast automatische losgekoppeld. De quad hing al zo’n 50 meter in de lucht toen die naar beneden donderde. De quad kwam wel op vier wielen terecht maar de achteras brak af. Kees kan definitief niet verder. Op dat moment ben ik verder gereden maar ik sta nu zonder benzine. In de hete zon is de benzine waarschijnlijk spontaan verdampt want ik weet zeker dat ik de tanks helemaal vol heb gedaan. Ik sta nu te wachten op een helikopter die benzine komt brengen. Ik moet nu snel ophangen want de heli komt er aan. Die is me aan het zoeken want hij cirkelt rond. Ik probeer later nog wel weer te bellen. Ik moet nu eerst proberen verder te komen.”

Zaak is dat Bas vanavond het bivak haalt. Zijn quad is in orde dus moet hij verder kunnen rijden in deze marathonetappe. Wordt vervolgt.

= = = = = = = =

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Eindelijk een pittig dagje

11-01-2016

Hoeveel uur hij al op de quad heeft gezeten wist Bastiaan Nijen Twilhaar niet precies maar het waren er al heel veel vandaag. En dat het een pittige dag was geweest merkte hij toen hij bij de finish afstapte van de quad en pardoes door zijn knieën zakte. Bastiaan: “Het was een mooie maar wel een zware dag. Alles zat er vandaag in, veel rios (droge rivierbeddingen), stenen en ook de eerste duinen. Dat was even wennen met de quad. Bij de eerste duin zette ik de quad net iets te laat in de 4x4 stand. En dat gebeurde net toen een van de fabrieks-Peugeots achter me reed. Die zal me wel hebben vervloekt want hij reed vast. Ik ook trouwens. Maar het duurde niet lang voordat ik wist hoe het werkte in de duinen en daarna ging het vanzelf. Nou ja, vanzelf, het was wel werken. Dit is de eerste dag dat ik voel dat ik echt wat heb gedaan. Vanmorgen was er net voor de start nog wat gedonder. De route liep een stuk door een nationaal park en daar werden we opgehouden. Dat gedoe begint daar dus ook al. We zijn toen een stuk in colonne verder gereden.”

Op het moment dat Bastiaan staat te bellen (22.30 uur Nederlandse tijd, 18.30 Argentijnse tijd) ziet hij net de klassementsleider bij de auto’s, Sebastiaan Loeb, voorbij komen. Niet op eigen kracht maar op sleep. De Fransman is een paar keer over de kop gevlogen. Bastiaan: “Dit was een echte Dakarwaardige proef. Zand, warm, afzien en goed navigeren. Ik heb twee kleine navigatiefoutjes gemaakt maar had dat toch snel in de gaten. De komende dagen volgt nog meer van dit soort werk. Wordt het misschien toch nog een echte Dakar. Nu op naar het bivak, is nog anderhalf uur rijden denk ik.”

Bastiaan finishte vandaag als 16e en doet in zijn klasse (4x4) nog mee voor de ereplaatsen al is dat geen doelstelling. Doelstelling is om Kees Koolen te assisteren indien nodig. Kees werd vandaag netjes zesde maar op de finish wachtte hem een onaangename verrassing in de vorm van 15 strafminuten. Waarvoor is ons op dit moment nog niet duidelijk.

Morgen rijden de deelnemers een rondje Belén, 151 km verbinding en 285 km proef. Niet zo heel veel kilometers maar dat zou er wel eens op kunnen duiden dat het lastige kilometers gaan worden. De auto’s en motoren rijden deels een gescheiden parcours. Het betreft hier tevens de tweede marathonetappe. Na de proef komen de deelnemers niet terug het bivak. Ze overnachten op een desolate plek ergens in de wildernis. Voor zover bekend mag er dan wel worden gesleuteld aan de motoren maar alleen door de deelnemers zelf. De dag erna komt de langverwachte duinenetappe. Volgens de organisatie de langste aaneengesloten duinenpartij ooit in een Dakar rally. Eerst zien, dan pas geloven.

= = = = = = = =

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Op naar de duinen

11-01-2016

Gisteren (zondag) was het voor de Dakar deelnemers een rustdag. Maar voor veel mensen is weinig sprake van rust. Er moet gesleuteld worden. Ook bij Bastiaan Nijen Twilhaar die op een 4x4 Can-Am quad het bivak in Salta heeft gehaald. Bastiaan: “Normaal gesproken heb ik monteurs die de quad iedere dag in orde brengen. Ik heb immers zelf nog nooit aan een quad gesleuteld dus laat ik dat liever aan hen over. Maar op zondagmorgen was er nog geen monteur te bekennen. Heel veel servicetrucks waren opgehouden vanwege overstromingen in het gebied tussen Bolivia en Salta. Ik ben toen maar zelf met onderhoud begonnen en dat was maar goed ook. Mijn serviceteam arriveerde als allerlaatste in het bivak na een reis van ik meen 28 uur. In Salta is het gelukkig wel volop zomer en kunnen we lekker bijkomen. Na een week modder en nattigheid is het zaak om alles weer een beetje netjes op orde te krijgen. Het begon een beetje een puinhoop te worden. Zo’n rustdag geeft je de kans om de kleding weer schoon te krijgen en alle spulletjes weer zo in te pakken dat je ze ook weer gemakkelijk terug kunt vinden. Grote technische problemen met de quad heb ik, afgezien van het gebrek aan olie in het cardan op de eerste dag, niet gehad. Tijdens het onderhoud op de rustdag heb ik wel gezien dat sommige kabels niet goed lagen en op het punt stonden door te schuren. Daar was ik op tijd bij. Verder was er een probleem met de iritrack waardoor ik op zaterdag niet was te volgen. En zo zijn er altijd wel van die dingetjes. De quad van Kees werd helemaal gestript. Zijn monteurs waren eerder uit Bolivia vertrokken en waren de overstroming net voor. Zodoende waren ze heel vroeg in het bivak en hebben ze zichzelf een hoop ellende bespaard.”

Enkele dagen geleden had Bastiaan 7 minuten straftijd gekregen maar die zijn hem kwijtgescholden. “Zeven minuten in zo’n rally maakt niet veel uit maar het maakt voor mij wel het verschil of ik tweede of derde in het 4x4 klassement sta. Het is tenslotte toch een wedstrijd. In deze tweede week krijgen we duinen, wordt het warm en begint eindelijk het echte werk. Tenminste dat hoop ik. Ik voel me fit en heb er zin in om er tegenaan te gaan. En ik hoop dat Kees het in de tweede week goed blijft doen.”

Vandaag (maandag) staan er in totaal 373 verbindings- en 394 wedstrijdkilometers op het programma. In de proef zit wel een geneutraliseerd stuk van ongeveer 100 km. Alles bij elkaar toch weer een flinke afstand die moet worden overbrugt. Van hoogteziekte zullen de deelnemers geen last meer hebben. Veel verder dan 1000 meter reiken de bergpaden dit keer niet.

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Opnieuw wateroverlast (maar wel met een zonnetje)

09-01-2016

De laatste dag voor de rustdag, dat stond vandaag (zaterdag) op het programma. Eerst een stuk verbinding van ongeveer 100 km (nog steeds op 4000 meter hoogte) en daarna de proef. Het eerste deel van proef werd verreden op Boliviaans grondgebied gevolgd door een geneutraliseerde zone van 80 km. In die zone bevond zich de grensovergang waar ook de deelnemers hun papieren moeten tonen. Direct na de grens ging de proef verder, tenminste dat was de bedoeling. Terug op Argentijns grondgebied was ook het slechte weer weer terug. Er hing een onweersgebied met veel regen waardoor rivieren opeens aan begonnen te zwellen.

Bastiaan: “In het eerste deel van de proef ging het prima. Kees had gisteren 38 minuten straftijd gekregen en een enorme geldboete omdat hij te hard had gereden. Kees had niks in de gaten omdat zijn sentinel die waarschuwt voor speedzones niet werkte. Daardoor startte ik vanmorgen vóór Kees. Ik heb na de start op hem gewacht en ben achter hem aangereden. Ik was gisteren de snelste 4x4 quad en sta nu in het algemeen klassement slechts enkele minuten achter op de koploper. Die koploper is de man van het bedrijf die mijn quad heeft geprepareerd. Hij gaf me een compliment dat ik zo goed reed en hij vroeg me hoe lang ik al quad reed. Toen ik hem vertelde dat dit de allereerste keer was wist hij niet goed wat hij met me aan moest. Dat was wel lachen. Halverwege de proef was de grens en daarna ging de race verder. Een aantal motorrijders is de proef ingereden maar al vrij snel kwamen sommige deelnemers in een kolkende watermasse terecht. Een Pool is bijna verdronken. Hij en zijn motor zijn door een groep toeschouwers uit het water gered. Frans Verhoeven kwam bij deze rivier uit en is omgekeerd waarop de organisatie besloot de proef voor de motorrijders en quads te stoppen. De auto’s en trucks kunnen denk ik wel door het water want die zijn wel de proef ingegaan. Na het stopzetten zijn alle motor- en quadrijders opgevangen in een grote loods. In konvooi moeten we nu naar Salta rijden. Van slecht weer is hier geen sprake, het zonnetje schijnt maar het is nog een heel eind naar Salta, ik geloof nog 250 km (het is 20.30 uur Nederlandse tijd als Bastiaan belt). Net als voorgaande dagen heb ik het weer reuze naar mijn zin gehad. Morgen de rustdag maar van mij zou het gewoon verder mogen gaan.”
Zondag dus de rustdag en dan op maandag verder voor de tweede week. Het weer in de regio blijft onstabiel en de organisatie heeft vooraf aangekondigd dat het tweede deel van de rally zwaarder gaat worden. We wachten af. Tot nu toe valt het quad uitvallers allemaal nogal mee. Waar blijven de duinen?

= = = = = = = =

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Het gaat steeds beter

08-01-2016

Een rondje om het zoutmeer van Uyuni, dat stond er voor de motorrijders vandaag op het programma. 181 km verbinding en de langste proef van deze Dakar: 542 km. Kees Koolen en teamgenoot Bastiaan Nijen Twilhaar hadden er weinig moeite mee op hun quads. Kees werd vandaag zevende en ‘volger’ Bastiaan stuurde tot zijn eigen verbazing de 4x4 quad als 14e over de finish. Hij staat in het 4x4 klassement nog maar drie minuten achter de leider in dat klassement. So far so good.

Bastiaan: “Gisteravond zorgde een zandstorm in het bivak voor de nodige problemen maar vanmorgen was het weer goed maar wel koud. Vanuit het bivak naar de start was maar vijf kilometer. De proef duurde voor mij bijna acht uur en dat is lang maar ik kan wel zeggen dat ik erg lekker heb gereden. ‘Ik had schik’. Ik raak nog iedere dag meer gewend aan de quad. Onderweg heb ik helaas de nodige ongelukken gezien. Quads die over de kop zijn gegaan en motorrijders die hun wedstrijd moesten beëindigen met pech of na valpartijen. Ik zag dat Joan Barreda, die ik twee jaar geleden 300 km heb gesleept, nu weer op sleeptouw hing. Die kan de eindzege op zijn buik schrijven. Na de proef volgde nog een verbinding van 180 km. Ik heb onderweg een aantal keren geprobeerd naar Nederland te bellen maar het gebied waar we doorheen reden was zo verlaten dat er nergens verbinding was. Ik heb me verder niet gehaast en ben een uurtje over vier onderweg geweest om het bivak te bereiken (23.25 uur Nederlandse tijd). Qua navigeren was het vandaag niet moeilijk, net als de voorgaande dagen. Dat heb ik in eerdere Dakar’s wel eens anders meegemaakt. Mooi dat Kees aardig aan het opklimmen is in het algemeen klassement (7e) en nog mooier is dat ik hem tot nu toe niet heb hoeven te helpen met pech onderweg. En dat wil ik graag zou houden.”

Morgen, zaterdag, verlaten de deelnemers alweer het gastvrije Bolivia. Van Uyuni naar het Argentijnse Salta, 440 km verbinding en 353 km proef. Het hooggebergte is dan achter de rug. In Salta kunnen de deelnemers bijkomen van de ontberingen van de eerste week. Zondag is namelijk een rustdag. Gemeten naar het aantal uitvallers is de Dakar 2016 tot nu toe zeker nog geen slopende rally. Vorig jaar was op de rustdag al bijna 40% van de deelnemers uit de rally, nu nog geen 5%. De organisatie heeft gezegd dat de tweede week een pittige wordt. We wachten af. En waar blijven de duinen?

= = = = = = = =

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Warm welkom in Bolivia

08-01-2016

Vanmorgen (donderdag) zijn alle deelnemers vertrokken aan het tweede deel van hun marathonetappe. De nacht werd gemeenschappelijk doorgebracht in een grote slaapzaal op een dun matrasje. Een minimum aan comfort en luxe. Van San Salvador de Jujuy moesten de deelnemers een verbinding van 314 km afleggen. Aan het einde van die verbinding werd de grens met Bolivia gepasseerd. Vanuit de Boliviaanse grensplaats Villazon, waar het ‘s morgens nog erg koud was, begon de 327 km lange special. Zowel tijdens de verbinding als tijdens de proef werd er op grote hoogte gereden: 4000 meter of hoger. In Bolivia is het tijdverschil met Nederland vijf uur, in Argentinië was dat vier uur.

Volgens Bastiaan Nijen Twilhaar op de Can Am 4x4 quad was dit de eerste echte Dakar-dag. “Afgelopen nacht moesten we op een slaapzaal liggen maar ik ben met Jurgen vd Goorbergh en Jasper Riezebos op een matras buiten gaan liggen. Wel wat frisser maar veel rustiger. Ik heb heerlijk geslapen. Al heel vroeg moesten we aan de verbinding beginnen. Net na de Boliviaanse grens was de start van de proef. Een heel mooie proef, mooi om te rijden en mooi om te kijken. Het hoogste punt was 4580 meter. Op een gegeven moment was er een stuk waar we verplicht 30 km/u moesten rijden. Dat had de organisatie gedaan om ons van het mooie uitzicht te laten genieten. Ik heb echt genoten. Het rijden ging ook prima. Met mijn 20e plaats heb ik denk ik het beste resultaat tot nu toe behaald. En Kees Koolen als vijfde. Het begint er op te lijken. Ik zal vanavond mijn quad maar eens goed na laten kijken want ik meende een geluidje te horen wat niet goed is. Het ontvangst hier in Bolivia is weer geweldig. Het is de derde keer dat ik hier kom maar nu lijkt het wel of echt heel Bolivia is uitgelopen om de Dakar te zien. Het is dit jaar voor het eerst dat motoren, auto’s en trucks Bolivia aandoen. Wat een kleurrijk feest is het hier. Iedereen is vrolijk. Ik heb net het roadbook voor morgen opgehaald. Dat belooft nog wat. Ik geloof niet dat ik ooit eerder zo’n dik roadbook heb gehad. Maar we hebben morgen dan ook de langste etappe. Het weer belooft goed te worden en van de hoogte heb ik geen last. Een heel verschil met Hans Vogels, die heeft er echt problemen mee. En je doet er weinig aan.”

Voor de deelnemers staat er morgen (vrijdag) een fikse proef op het programma. Vanuit het bivak in Uyuni eerst een verbinding gevolgd door de langste proef van de Dakar: 542 km. Tenminste als de weergoden niet moeilijk gaan doen. De vooruitzichten voor de komende dagen wijzen gelukkig op eens weersverbetering. ’s Avonds keren de deelnemers weer terug in het bivak waar ze ’s morgens zijn vertrokken. Reken maar dat het in Uyuni weer een groot feest is met de kleurrijke enthousiaste bevolking.

= = = = = = = =

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Rijden gaat prima, maar bivak is een puinhoop

07-01-2016

Een Dakar met zoveel modder als dit jaar is niet eerder voorgekomen. Gisteravond en afgelopen nacht had het in Jujuy (Argentinië) onophoudelijk geregend. Is het anders al een berg werk om in het uitgestrekte bivak van hot naar haar te rennen om alles te regelen, nu met de modder was het helemaal een ramp. Bastiaan: “We dreven ons tentje uit, echt niet leuk meer. Er moest gisteravond extra worden gesleuteld vanwege de marathonetappe. Ik had nog meer bagage bij op mijn quad dan anders al het geval is. Voor mezelf en voor Kees heb ik droge kleren, slaapzak en matrasje bij me. Vanochtend moest er eerst 100 km verbinding worden gereden. Met grote graafmachines werd er met man en macht gewerkt om voor ons een doorgang te forceren op die verbindingsroute. Vanwege modderstromen waren er overal grote keien op de weg terecht gekomen. Gelukkig werd het weer in de ochtend al direct beter en het bleef de hele dag droog, stof zelfs. Maar goed ook anders was het boven in de bergen op ruim 3500 meter hoogte koud geweest. Van de hoogte heb ik totaal geen last gehad, dat in tegenstelling tot sommige andere deelnemers. Het eerste stuk van de 429 km lange proef ging door een mooi berggebied met veel bochten. Daar voel ik me helemaal thuis op de quad. Het traject wat daarna volgde was saai met allemaal rechte stukken. Ik rij met de quad niet harder dan 95 km per uur en heb dan alle tijd om om me geen te kijken. Heel relaxed eigenlijk. Aan het einde kwamen er weer bochten. De quads die me eerder op het rechte stuk voorbij reden heb ik daar weer ingehaald. Onderweg heb ik Marco van Geel nog gezien. De olieplug was uit het blok van zijn KTM gelopen en hij stond zonder olie. Het blok was gelukkig niet beschadigd. Ik ben gestopt maar had geen olie voor hem. Samen met Hans Jos Liefhebber heeft Marco gewacht op de snelle assistentie. Die zou olie hebben. Ik hoop dat het goed komt met hem. ” (Marco heeft de finish gehaald)

Nadat Bastiaan over de finish was gekomen (als 24e, Kees als 18e) was het de bedoeling om meteen even contact met Nederland te zoeken maar er was geen telefoonverbinding. Dat lukte pas weer toen hij terug was in het lege bivak vanwaar iedereen ’s ochtends was vertrokken. Bastiaan: “Na de proef moesten we weer 100 km terug rijden naar dat bivak. Alle servicetrucks zijn al naar Bolivia vertrokken. Ik moet direct mijn quad inleveren maar eerst wordt de GPS door de organisatie uitgelezen. Ik heb geen idee waar we vannacht slapen. Tentjes hebben we niet en ik zie ook nergens een hal waar we kunnen slapen. Dat wordt nog spannend. Hoe het vannacht gaat dat hoop ik jullie morgen te kunnen vertellen.”

Morgen (donderdag) gaan alle deelnemers van Argentinië naar Uyuni in Bolivia. Deze stad kennen we van de hartelijke en kleurrijke ontvangst van voorgaande jaren. Tot veler opluchting zit het beruchte zoutmeer dit jaar niet in de route. De route die donderdag op het programma staat omvat 315 km verbinding en 327 km proef.

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

"Ik begin steeds meer te wennen"

05-01-2016

Hij is koud over de finish wanneer de telefoon gaat en Bastiaan zijn verhaal van de dag doet. Wat een verschil met de Dakar’s destijds in Afrika. Bellen met een gewoon mobieltje was toen vrijwel nergens mogelijk. Als je geluk had kon je vanuit het bivak met een satelliettelefoon naar Nederland bellen. Maar het avontuur is er niet minder om. Bastiaan: “Dat avontuur viel vandaag wel mee. Omdat het op het eerste deel van de route te nat was werd de proef ingekort van 314 naar 202 km. Een kort proefje dus. De ondergrond leek veel op die van gisteren maar het parcours was bochtiger omdat we meer door de heuvel3 reden. Aan het einde van de proef begon het een beetje te regenen maar er was geen sprake van modder. Ik heb onderweg zitten genieten van de omgeving. Slechts heel af en toe heb ik een andere quad of een andere motorrijder gezien. Aan het einde van de proef reed ik een paar van mijn teamgenoten van vorig jaar (BAS-team) voorbij. Motoren en quads rijden door elkaar. Er is ook een apart klassement voor de 4x4 quads. Wist ik veel. Grappig dat ik op de vierde plaats sta in dat klassement. Niet gek voor iemand die voor deze Dakar begon nog nooit op een quad gereden heeft. Het rijden ging vandaag super. Ik merk dat ik steeds meer aan de quad begin te wennen.”

Wat Bastiaan niet wist, maar wij thuis wel, was dat hij vandaag als 26e over de finish is gekomen. Teamgenoot Kees Koolen was op de wedstrijdquad 12 minuten sneller. Op zich niet eens zo’n groot verschil. Bastiaan: “Maar ik maak me om geen enkel klassement druk. Ik maak me eigenlijk nergens druk om. Het enige wat ik weet voor morgen is dat er dan een Marathonetappe is. Hoeveel kilometer? Vraag het me niet. Ik zie wel. Ik denk wel dat ik vanavond wat extra onderdelen zoals filters e.d. meeneem want er is morgenavond geen service. Dan moeten we alles zelf doen. Maar ik heb geen idee wanneer. Na de finish gaan de voertuigen direct in een parc ferme en mag niemand er meer bij. Dat is iets nieuws. Ik ben heel benieuwd hoe dat in de praktijk gaat werken.”

Morgen, woensdag, zijn start en finish op dezelfde plaats in Jujuy (Argentinië). 200 km verbinding en 429 proef staan er op het programma. Dat begint ergens op te lijken. Nu maar hopen dat de weergoden zich gedeisd houden.

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Eindelijk plezier

04-01-2016

Laat in de middag spraken we een opgeluchte Bastiaan Nijen Twilhaar toen hij met zijn 4x4 quad na 387 km over de finish kwam. Bastiaan: “Eindelijk een mooie Dakardag. De hele dag droog, zon en slechts één lang modderstuk. Daar ben ik door de bosjes omheen gereden omdat er een andere quadrijder over de kop was geslagen. Een eindje verderop ben ik nog gestopt bij een motorrijder die volgens mij zijn been had gebroken. De hele proef, bijna 400 km lang, bestond uit gravelpaden. Soms heel lang en heel recht en dan weer door de heuvels. Het rijden ging steeds beter. In het begin ben ik samen opgereden met een Peruaan die in ons team zit maar dat ging me iets te langzaam. Toen ben ik mijn eigen tempo gaan rijden en dat ging steeds beter. Lekker zwieren en zwaaien. Op een gegeven moment heb ik wel tegen mezelf geroepen ‘en nu even rustig’. Want het kan ook te hard gaan en ik ben hier niet voor mezelf maar om assistentie aan Kees te verlenen als dat nodig mocht zijn. Maar het feit dat ik me goed thuis voel op de quad (het is net een sneeuwscooter) doet me goed. Ik heb geen last van passerende auto’s gehad. Pas net voor de finish kwam Bernhard ten Brinke me voorbij. Hij was op dat moment als tweede auto binnen.”

Kees Koolen werd bij de quads 13e en Bas kwam met zijn ‘volgtruck’ als 35e binnen. Na de finish stond er voor alle deelnemers nog een dikke 300 km verbinding op het programma maar in vergelijking met gisteren, toen het koud en zeiknat was, is dat nu een fluitje van een cent. Morgen, dinsdag, gaat de karavaan van Terma de Rio Hondo naar Jujuy. 350 km verbinding en 319 km proef.

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

 

Twee keer geluk gehad, bivak gehaald

04-01-2016

Bastiaan Nijen Twilhaar heeft met zijn gehavende quad zondagavond in de stromende regen toch nog het bivak weten te halen. De rally is dus voor hem nog niet over. Bastiaan: “Nog maar tien kilometer proef gehad (eerste dag) maar toch al weer veel meegemaakt. Ik heb gisteren echt twee keer geluk gehad. De eerste keer toen ik stil kwam te staan en er meteen een jongen bij me kwam die een vriend had met net zo’n quad als ik. Die vriend kwam en er werd een pick-up geregeld waar de quad op werd geladen om vervolgens naar een woonwijk te rijden. Toen ik daar was begonnen de alarmbellen op mijn motor te rinkelen. ‘Parijs aan de lijn, of alles goed met me was’. Als je van de route afwijkt zien ze dat bij racecontrol in Parijs direct. Ik vertelde dat alles in orde was maar voor ik het wist stond er midden in die woonwijk een auto van de organisatie. Deze mensen kwamen niet alleen controleren of ik zelf in orde was maar ook om te kijken of ik geen illegale assistentie ontving. Assistentie van locals is toegestaan dus het was in orde. We zijn ongeveer anderhalf uur aan het sleutelen geweest. Ik weet weinig van de techniek van een quad maar die Argentijnen wisten alles. De oorzaak van het kapotte cardan bleek het ontbreken van olie in dat cardan. Waarschijnlijk vergeten toen de quad in elkaar is gezet. Na het sleutelen kon ik verder met alleen nog voorwielaandrijving. Dat was geen pretje op de bolle, natte en gladde wegen. Met alleen voorwielaandrijving zoekt de quad steeds zijn eigen weg. Dat de proef was afgelast was mijn tweede geluk. Met alleen voorwielaandrijving had ik het waarschijnlijk niet gered op de proef. Via verharde verbindingswegen onder een gitzwarte hemel ben ik naar het bivak gereden. Overal om me heen sloeg de bliksem in, dat was angstaanjagend. Ik heb het toch al niet zo op onweer. Als me dat thuis overvalt zoek ik een schuilplaats en rij niet verder. Maar nu moest ik wel. Gelukkig heb ik het bivak gehaald. De monteurs hebben alles vernieuwd en ze zeggen dat nu alles in orde is. Ik hoop het. De quad liep ook slecht maar dat zou best eens door het vele water kunnen komen. Alle bakjes en kistjes met onderdelen die ik op de quad heb stonden vol water. Dit heeft weinig meer met Dakar te maken.”

Vanmorgen om zes uur (plaatselijke tijd, tien uur onze tijd) moest Bastiaan zijn tentje uit. Ook teamgenoot Kees Koolen slaapt in een tentje. Om half acht gaan ze op weg voor de etappe van vandaag. Bastiaan: “Ik voel me weer fit en heb er zin in. De proef van vandaag is ingekort van 450 naar ongeveer 350 km omdat het laatste stuk onbegaanbaar zou zijn. Het is nu droog maar er wordt nog meer regen voorspelt. Afwachten maar. “ 
De totale afstand van Villa Carlos Paz naar Termas de Rio Honda is vandaag zo’n 800 km. Met of zonder nat pak? Dat is nog de vraag.

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Oei, dat wordt nog wat

03-01-2016

Vandaag (zondag 3 januari) zou de eerste echte etappe verreden gaan worden. Maar het weer gooit momenteel roet in het eten. Hevig noodweer was de voorspelling en dat kwam helemaal uit. Op weg naar de start van de proef viel het hemelwater al met bakken uit de lucht. Warm water, dat wel want het is er rond de 30 graden. Hoe dichter in de buurt van Cordoba, waar de proef stond gepland, hoe harder het begon te regenen. Helikopters konden de lucht niet in en vanwege de veiligheid wordt er zonder heli’s niet gestart. Grote delen van de route zouden door de regen ook onbegaanbaar zijn geworden. De organisatie had geen andere keus dan de eerste dag van het programma te schrappen.

Voor Bastiaan was dat nog niet alles. Hij belde rond half vier Nederlandse tijd met de mededeling dat hij met pech langs de kant stond. Bastiaan: “Een paar kilometer voor de proef, ik reed gewoon op asfalt, liep het cardan achter vast. Geen beweging meer in te krijgen. Een geluk bij een ongeluk is dat ik stil ben komen te staan bij een paar locals die precies zo’n quad hebben als waar ik mee onderweg ben. Twee jongens en ik zijn aan het sleutelen geslagen. Dat gaat nog wel een tijdje duren. Het belangrijkste is dat ik vanavond in het bivak kom. Is de proef voor vandaag afgelast?? Nou, dat komt goed uit. Dan kan ik via de weg naar Villa Carlos Paz waar het volgende bivak is.”

Op het moment dat we Bastiaan aan de telefoon hadden viel de regen met bakken uit de lucht en stond hij samen met twee Argentijnen in de buitenlucht aan zijn quad te sleutelen. De bedoeling was om de achterwielaandrijving uit te schakelen en alleen via aandrijving van de voorwielen naar het bivak te rijden. Of dat ook gaat lukken zullen we waarschijnlijk pas vanavond laat of morgen te weten komen.

Proef motoren en quads afgelast

03-01-2016

In verband met het slechte weer is de eerste special voor de motoren en quads afgelast. De deelnemers zullen gezamenlijk naar het bivak in Villa Carlos Paz, nabij Cordoba, rijden. Wat de afgelasting betekent voor de auto's en de trucks is nog niet bekend. 

Bron: Liveblog Rallymaniacs

Slecht weer onderweg

03-01-2016

Normaal gesproken zou de proef 08:00 lokale tijd (12:00 uur NL-tijd) moeten beginnen, dit is meerdere keren uitgesteld vanwege hevige regenval in het gebied. 

Het laatste nieuws komt van Robert van Pelt die op Twitter meld dat alle motoren en quads gezamenlijk richting CP1 gaan, daar wordt een besluit genomen over het al dan niet starten van de proef. 
CP1 ligt op 121 kilometer in de proef. 

Bernhard ten Brinke meldde al eerder op Twitter: 'Ongelofelijk slecht weer en volop bliksem! Geloof niet dat het wat gaat worden zo.'

Bron: Liveblog Rallymaniacs

2 januari 2016

03-01-2016

Bastiaan Dakar 2 januari 2016

Langdurige keuring achter de rug

Vrijdag 1 januari moest de quad van Bastiaan en zijn teamgenoot Kees Koolen worden gekeurd. Voor de deelnemers die vanuit Europa hun wedstrijdvoertuig naar Argentinië hebben verscheept heeft de uitgebreide keuring reeds in Frankrijk plaatsgevonden. De quad van Bastiaan is door een team in Argentinië geprepareerd. De eerste keuring was die van gisteren (vrijdag). En dat werd een langdurige klus. Bastiaan: “Ik heb me ’s morgens om acht uur bij de keuring gemeld en pas om zes uur ’s avonds was alles in orde. Ik ben meerdere malen heen en weer gelopen van keuring naar bivak, telkens om iets te gaan halen wat ontbrak. Dan was de camelback niet in orde, dan ontbrak er een breeklicht en dat ging maar door. Ik heb er de hele dag over gedaan om alle benodigde stempels te scoren. Pas als je alle (controle)stempels hebt mag de motor naar het parc ferme. Het aansluiten van de GPS, sentinel en al dat soort apparatuur moest tijdens de keuring nog gebeuren. De organisatie hangt dat er wel voor je op maar als je zelf niet ingrijpt is de kans groot dat je al op de eerste dag stil komt te staan omdat de kabels doorschuren. Ik heb de Argentijnse monteurs gebeld. Na drie pogingen kreeg ik ze aan de lijn en kwamen ze de zaak netjes afwerken. Ik kan dat beter niet zelf doen want ik weet niks van een quad en die gasten weten alles. Daar heb ik dan ook alle vertrouwen in.”

Vandaag (2 januari) begint de rally echt. Bastiaan: “Ik moet om 11.45 uur van het startpodium rijden. Dat is 15.45 uur Nederlandse tijd. De quads vertrekken als eerst zo heb ik begrepen. Nog lang niet alles wat ik mee moet sjouwen zit inmiddels op de quad. Gereedschap en reserveonderdelen komen er pas vanavond op. Dat doen we pas dan om te voorkomen dat er van de wedstijdleiding weer opmerkingen komen over uitstekende reserve delen die ik voor Kees op mijn quad bij me heb. Er is vandaag een korte proef van 11 km plus 357 km verbinding. De monteurs hebben tegen me gezegd dat ik het de eerste dag rustig aan moet doen. De quad is nieuw, ik moet hem vandaag inrijden. Dat geeft niet, ik moet zelf ook nog aan alles wennen. Met stof zal het onderweg wel meevallen. Het heeft gisterochtend keihard geregend, wel een uur lang. Daarna werd het weer volop zomer. Wie weet wat me nog allemaal te wachten staat. Maar ik heb er wel zin in om op pad te gaan. Het avontuur kan beginnen”

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

1 januari 2016

03-01-2016

Geachte lezer/ volger,

Evenals voorgaande jaren neemt Bastiaan Nijen Twilhaar dit jaar weer deel aan de Dakar rally. Niet op twee maar op vier wielen. Nee, niet met een dakje boven zijn hoofd maar op een 4x4 quad.
Na drie Dakar rally’s vond Bastiaan afgelopen jaar dat het genoeg was geweest. Van oktober 2015 tot maart 2016 plande hij samen met zijn vriendin een rondreis door Azië en Australië. Ver weg van de Dakar. Maar een telefoontje van Henk Hellegers, die namens quadrijder Kees Koolen belde, zette voor Bastiaan de wereld op z’n kop. Of Bastiaan interesse had om als volgrijder van Koolen op een quad deel te nemen aan de Dakar 2016? Bastiaan: “Ik had mijn vriendin, en mezelf, die wereldreis beloofd. Alle tickets waren al geboekt. Maar om op zo’n manier aan de Dakar deel te kunnen nemen, het kost me dit jaar niks, was toch wel aanlokkelijk. Ik heb ‘ja’ gezegd en nu komt het er simpelweg op neer dat we (mijn vriendin is nu ook in Zuid-Amerika) onze Azië-reis even onderbroken hebben voor de Dakar-rally. In de afgelopen maanden heb ik gelukkig wel flink aan mijn conditie kunnen werken. Dat zit wel goed. Veel ervaring met een quad heb ik niet maar het is net zoiets als rijden met een sneeuwscooter. En dat ligt me wel.”

Vandaag (1 januari) moet het materiaal van Bastiaan en Kees Koolen nog worden gekeurd. Morgen is dan al de eerste etappe. Bastiaan: “Ik ben al een week in Buenos Aires. Aan de temperatuur hoefde ik niet te wennen en met tijdsverschillen heb ik nooit zo’n probleem. Ik heb gisteren voor het eerst met de quad gereden. Kees rijdt met een tweewiel aangedreven wedstrijdquad, ik met een veel zwaardere 4x4 quad die volgestouwd is met reserveonderdelen. En verder veel gereedschap, een brandblusser, een compressor en ga zo maar door. Voor alle duidelijkheid, ik rij gewoon in de wedstrijd, moet dezelfde route volgen als de klassementsrijders maar ik heb veel meer mee te sjouwen. Mijn tempo ligt dus flink wat lager. Stel dat Kees onderweg met technische problemen te kampen krijgt dan is het de bedoeling dat ik hem help. Ik heb voorgaande jaren eigenlijk niet anders gedaan. Dat is denk ik ook de reden waarom hij mij heeft gevraagd.”

In vergelijking met eerdere edities is er nu weinig Dakar-koorts in de Argentijnse hoofdstad. Bastiaan: “De start is pas op het laatste moment verhuist van Lima in Peru naar Buenos Aires. Dat is denk ik de reden waarom er nu geen grote starthappening is in het centrum van de stad. De start is nu vanaf het parc ferme. Niets bijzonders dit keer. Morgen (2 januari) is er een korte proef van 11 km om de startvolgorde voor de volgende dag te bepalen. Ik ben heel benieuwd wat me dit jaar allemaal te wachten staat. In Buenos Aires is het volop zomer maar ik heb gehoord dat de routes in het noorden van Argentinië vanwege regenval reeds zijn aangepast. Maar ik maak me nergens druk om. Van mij mag het avontuur beginnen.”

Het is de bedoeling dat er weer een dagelijkse update wordt verzonden. Tenminste als de omstandigheden het toelaten. Niets is voorspelbaar tijdens deze monsterrally. De kans op foto’s is dit jaar wat kleiner.

Vriendelijke groeten,

Peter van der Sanden

Vallend naar de finish

17-01-2015

Rosario – Buenos Aires, zaterdag 17 januari
77 km verbinding – 101 km proef – 210 verbinding

Op de foto v.l.n.r. Bas Nijen Twilhaar (let op zijn stuur), Caspar Schellekens, Sjors van Heertum en Caspar van Heertum. De klus is geklaard.
Nooit te vroeg juichen in de Dakar. De hele rally lang heeft Bas Nijen Twilhaar geen rare capriolen uitgehaald maar uitgerekend op de allerlaatste (13e!) proef ging het nog bijna faliekant mis. Bas: “We moesten vanmorgen alweer vroeg op pad voor de niet zo lange afsluitende proef van 174 km. Er heerst op zo’n laatste dag altijd een uitgelaten stemming. Iedereen is blij dat het er bijna op zit en ik ook. De route was slecht van de regen en slecht omdat we die route ook al tijdens de eerste dag hebben gereden. Maar dan in omgekeerde richting. Op de laatste dag is de startvolgorde anders. Eerst de mensen achter in het klassement, de snelste mannen als laatste. Het ging lekker maar op een gegeven moment brak mijn achterwiel weg in een plas water. Ik ging hard onderuit en het stuur van mijn KTM stond helemaal krom. Gelukkig had ik zelf niks. Daarna leek ik net een beginneling op de motor. Het was glad en steeds modderiger. Ik kwam gewoon niet meer vooruit. Maar gelukkig was ik niet de enige, ook de snelle jongens hadden er de gang niet in zitten. Ik was dan ook maar wat blij dat vanaf 107 km, bij CP2, de proef geneutraliseerd werd. Het was volgens de organisatie te gevaarlijk om nog langer op snelheid te blijven rijden. Vanwege het onvoorspelbare weer was het hele programma in de war gekomen. Bij de finish moesten we zo snel mogelijk door naar het podium in Buenos Aires. Maar eerst alle spullen inleveren zoals GPS en Iritrack.”
Voor iedereen die de Dakar uit weet te rijden is het altijd een emotioneel moment als ze op het podium de Dakar-medaille in ontvangst mogen nemen. Of je nu eerste bent of laatste, dat maakt geen verschil. Of misschien toch wel. De rijders in de achterhoede hebben vaak veel meer moeten afzien dan de klassementsrijders die elke dag uren vroeger binnen zijn. Bas behoorde samen met negen andere Nederlanders (Vogels, Verhoeven, v.d. Goorbergh, Riezebos, Cas en Sjors van Heertum, Schellekens, Van Daele en Klomp) tot de gelukkigen die de Dakar 2015 tot een goed einde wisten te brengen. Bas: “Dat podium is altijd iets bijzonders. Ik heb de afgelopen vaak gedacht waar ben ik toch aan begonnen en ik doe het nooit, echt nooit meer. Maar als je dan na veel ploeteren in het bivak komt ben je alles weer heel snel vergeten. Ik weet het, het is een cliché maar het voelt echt zo. Of er een vierde Dakar-deelname er in zit? Ik weet het niet maar ik zeg nooit nooit. Misschien over een paar jaar weer eens maar kijk niet raar op als ik er volgend jaar toch weer bij zou zijn. Daar hou ik me nu even niet mee bezig. Vanavond gaan we denk ik nog een feestje bouwen en ik hoop dat ik mijn vriendin nog ergens kan vinden. Bij het podium heb ik haar helaas niet kunnen ontdekken. Iedereen bedankt die me de afgelopen weken heeft gevolgd via diverse media en niet in de laatste plaats dank aan mijn sponsors die het mogelijk hebben gemaakt dat ik aan dit avontuur kon beginnen en afmaken.”


Probleemloze dag

16-01-2015

Termas Rio Hondo - Rosario, vrijdag 16 januari
248 km verbinding – 298 km proef – 478 verbinding (motoren mogen in de trucks)

Na alle ontberingen van de laatste twee weken wachtte de motorrijders aan het einde van de twaalfde etappe een meevaller. Voor het lange laatste verbindingsstuk (478 km) mogen de motorrijders hun machines in de teamtrucks laden. Dat nieuws werd met enig gejuich ontvangen, ook door Bas. “Zo’n vreselijk lang stuk over de weg met de motor voegt niks meer toe aan de rally. Het is saai en gevaarlijk. Iedereen kijkt uit naar het einde van de rally, ik ook. De teamtruck stond bij de finish en daar houdt het voor ons vandaag op. De etappe van vandaag leverde geen problemen op. Het eerste stuk was snel en daarna volgde er een meer technisch stuk over smallere paden en rivieroversteken. Sommige nog behoorlijk diep. Vandaag hadden we tot kort voor de finish geen last van de auto’s. Slechts twee Mini’s hebben ons ingehaald. Er zijn dagen geweest dat we ze bijna allemaal voorbij hebben zien komen. Dan is dit toch heel wat relaxter. Ik sprak bij de finish even met Jurgen van de Goorbergh. Hij vertelde dat hij onderweg een bocht had gemist en over een prikkeldraad afzetting was gevlogen. Gelukkig zonder ernstige gevolgen. En ik heb onderweg nog een Tsjech gezien die gevallen was. Sneu als je dat zo kort voor de finish nog overkomt. Op de route was het rustig. Alleen maar een varken gezien en een ‘bewegende’ steen. Ik had pas laat in de gaten dat het om een grote schildpad ging. Mooi.”
Morgen nog slechts een klein stukje. Een proef van 174 km en 219 km naar het eindpodium in Buenos Aires waar alle uitrijders hun verdiende Dakar-medaille krijgen overhandigd. De Spanjaard Marc Coma lijkt net als vorig jaar de rally te gaan winnen en Hans Vogels is op weg om beste Nederlander (12e) te gaan worden. Van de 17 Nederlanders zitten er nog 10 in de race.

Eindelijk problemenloos

15-01-2015

Salta – Termas Rio Hondo, donderdag 15 januari
34 km verbinding – 371 km proef – 142 verbinding

In vergelijking met de voorgaande dagen was het vandaag wat minder afzien voor de deelnemers van de Dakar 2015. Bas en Cas konden vanmorgen normaal vertrekken en samen met de andere Cas (Schellekens) ging het drietal op pad. Halverwege de proef zat een stuk neutralisatie over asfalt. Extra tijd om uit te rusten (maar ook opletten dat je niet in slaap sukkelt).
Het is even wennen als Bas al om acht uur Nederlandse tijd naar Nederland belt. Bas: “Eindelijk weer eens een mooie dag. Ik heb alleen maar hoeven rijden en niet hoeven te sleutelen. De route was dit keer erg mooi al hebben we toch nog een uurtje in de regen gereden. Maar aan het einde van de proef reden we naar beneden en werd het steeds warmer. Bij de finish waren we lekker opgedroogd. De motor van Cas heeft vandaag geen kuren gehad. Voor de zekerheid heeft Cas geen benzine uit de achtertank gebruikt. We hebben het sterke vermoeden dat zich daar de vervuiling bevindt. De monteurs hebben vanavond mooi wat te werken. Bij de finish, bij de tankstations en overal langs de route is het hier in Argentinië een gekkenhuis. De mensen zijn hier veel enthousiaster dan in Chili. Afgelopen nacht moest ik op de grond slapen. Dat was erg koud. Ik begon vanmorgen dat ook een beetje moe aan de proef maar gaandeweg de dag ging het steeds beter. Verder heb ik vandaag weinig meegemaakt. Voor het verhaal minder maar voor mezelf wel zo fijn.”

Morgen staan er 1024 km op het programma waarvan 298 km proef. De laatste loodjes.

The race goes on

15-01-2015


Het was me een geploeter maar Cas en Bas haalden woensdagnacht de finish.
Rond half acht vanmorgen (Argentijnse tijd) zag Bas Nijen Twilhaar terwijl hij zijn ontbijt aan het binnewerken was even kans om zijn verhaal te doen vanuit het bivak. Bas: “Wat een dag en wat een nacht. De problemen ontstonden al vroeg op de proef. De motor van Cas (Van Heertum) hield er mee op. Dat zorgde voor anderhalf uur oponthoud. Er bleek iets met de injector aan de hand te zijn. Hoe dat kwam was in eerste instantie niet duidelijk. We hadden reserve injectors bij ons. De eerste ging weer meteen stuk maar bij de tweede bleef de motor lopen. Later op de proef, het was stervens koud en we hebben regen en zelfs sneeuw gehad, ging er weer een injector stuk. Toen hadden wij er geen meer maar gelukkig had Eimbert Timmermans, de snelle truckassistentie van Peter vd Bosch en Frits van Eerd, er eentje voor ons bij. Toen konden we weer verder maar 150 km voor de finish ging ook die injector weer stuk. Hoe het kan weet niemand maar er was zout bij de benzine gekomen. Vraag me niet hoe het kan maar het is gebeurd. Door dat zout ging de injector stuk. Via de telefoon hebben we het bivak kunnen bereiken en van daar uit hebben ze Eimbert Timmermans weer te pakken gekregen. Die is naar ons toe gekomen met nog een injector. Ondertussen hadden we de tanks van de motor van Cas zijn motor leeg gemaakt en benzine van mijn motor in de zijne gedaan. Alles bij elkaar heeft dat zeker vijf uur oponthoud gekost. Net voordat het donker werd waren we klaar met sleutelen en hebben we in de schemer het laatste stuk van de proef gereden. We waren de allerlaatste motoren. Onderweg zagen we een totaal vernielde Mini van Roma en er stond een zwaar beschadigde motor bij. Ik hoop dat dat goed is afgelopen. Rond middernacht zijn we in het bivak aangekomen waar iedereen al sliep. We hadden zelfs geen matrasje waar we op konden liggen maar ik heb toch goed kunnen slapen. Ondanks alle ellende was het toch een mooie dag. Dat het niet allemaal vanzelf gaat hoort bij deze rally. Tot nu toe was het voor ons allemaal vrij vlot verlopen maar in deze etappe waren wij degene die de klappen kregen. Maar het is o.a. aan Timmermans te danken dat we de finish hebben kunnen halen. Als die laatste injector ook nog stuk was gegaan hadden we er uit gelegen. De motoren lopen nu weer goed dus ik hoop dat het gaat lukken om op tijd in het bivak in Termas Rio Hondo te komen. Het liefst een keer met daglicht.”

Grote onduidelijkheid

13-01-2015

Calama  (RCH) – Salta (ARG), 10e etappe, woensdag 14 januari. 
385 km verbinding – 371 km proef – 135 km verbinding


Er lijkt maar geen einde te komen aan de late binnenkomsten van Bas Nijen Twilhaar. Toen hij vorig jaar als kistrijder de rally (uit)reed was hij meestal veel vroeger in het bivak te vinden. Vandaag gingen alle deelnemers over de Andes terug naar Argentinië via een lange verbinding. Bas en de twee Caspars begonnen als een van de laatste motorrijders aan de proef. Van de 161 in Buenos Aires vertrokken motorrijders stonden er vanochtend nog 84 aan de start. De Nederlandse uitvallers tot nu toe zijn Richard de Groot, Rob van Pelt, Guillaume Martens, Humphrey Senn van Basel, Jan van Gerven en Sjaak Martens. In het begin van de proef verloren de twee Caspars en Bas al meteen ruim anderhalf uur wat inhield dat ze steeds tussen de auto’s hebben moeten rijden. Later in de proef verloren Bas en Cas van Heertum nog eens een uur. Schellekens kon door. Dan moet er het een en ander onderweg zijn gebeurd. Pas ver na middernacht (Nederlandse tijd) werd de finish gehaald maar we hebben nog niet met Bas gesproken. Dat er grote problemen zijn is duidelijk en hoe het verder moet des te onduidelijker. Via trucker Eimbert Timmermans kreeg Marcel Vermeij (die in het bivak zit) van Rallymaniacs wat informatie door. De volgende info komt van hem.
Caspar van Heertum en Bastiaan Nijen Twilhaar zijn op grote achterstand gefinisht in de tiende etappe van de Dakar 2015. Van Heertum had al vroeg in de etappe problemen met de injector van zijn motor. Eimbert Timmermans van het XDakar-team kon hem met onderdelen helpen onderweg, maar door de vertraging kwamen de BAS-mannen pas laat aan bij een lastige bergpas waar eerder op de dag sneeuw was gevallen. Sjors van Heertum reed een solide proef en kwam rond de vijftigste plaats aan in het marathonbivak voor de motorrijders in Cachi. Daar brengen ze zonder assistentie van monteurs de nacht door. Caspar Schellekens was wat later, maar nog ver voor Van Heertum en Nijen Twilhaar, die ruim elf uur nodig hadden voor de proef van 371 kilometer. Eimbert Timmermans stond een paar kilometer na de start van de proef te wachten op de trucks van Frits van Eerd en Peter van den Bosch toen hij een telefoontje kreeg van Wim de Cramer, een van de monteurs van het BAS Dakar-team. “Hij vroeg waar ik stond, omdat Caspar een probleem had. Ik heb de onderdelen die nodig waren en extra benzine meegenomen en op 140 kilometer in de proef zag ik ze langs de kant staan. We hebben de boel gerepareerd en de tank gespoeld. Tot aan de tankstop voor de motoren op 240 kilometer ben ik achter Caspar en Bastiaan blijven rijden, voor de zekerheid, maar daarna moest ik zelf ook door.” Contact krijgen met de sporthal waar de motorrijders overnachten was lastig.
Op de TV-beelden woensdagavond was te zien dat het rond Salta hevig noodweer was geweest. Net als vorig jaar stond het hele bivak onder water en konden vanwege datzelfde water geen TV-beelden worden verzonden. De motorrijders sliepen in een ander bivak verderop wat gelukkig droog bleek. Omdat het een marathonetappe is kon er geen aanspraak worden gemaakt op de monteur uit de assistentievoertuigen. Donderdag wacht de deelnemers 161 km verbinding en een proef van 351 km. Of die helemaal gereden kan worden is nog de vraag vanwege de grote hoeveelheid water die naar beneden is gekomen. Hoe en of het verder gaat hopen wij u later de kunnen laten horen.


Geen lol aan

13-01-2015

Iquique - Calama , 9e etappe, dinsdag 13 januari. 
51 km verbinding – 450 km proef – 37 km verbinding

Vandaag was het voor de deelnemers alweer de laatste dag in Chili. Morgen wordt voor de tweede keer de Andes overgestoken en komen de deelnemers terug in het Argentijnse Salta voor hun tweede marathonetappe (alleen voor de motorrijders). Aan de andere kant van de Andes zou het de laatste dagen zomaar weer eens bloedheet kunnen worden. Van het ene uiterste naar het andere.
Negen en een half uur achter elkaar zaten Bas en beide Caspars vandaag op de motor. Bas: “En nu ben ik er echt helemaal klaar mee. De hele dag alleen maar keien, paden en fessh fesh. Ik werd er echt schijtziek van. De andere twee hebben het ook helemaal gehad. Hier is echt geen lol aan. Ik weet niet of ik hier nog eens aan begin. Het was een lange dag en er gebeurde weinig behalve dan dat de auto’s ons al snel inhaalden. Een van de Mini’s tikte me zelfs even aan. Levensgevaarlijk tussen die auto’s. Soms kan ik genieten, ook tijdens zware proeven maar vandaag niet. Op een gegeven moment misten we een waypoint. Normaal gaan we dat zoeken maar vandaag dachten we ‘ach laat ook maar’. Dan maar wat tijdstraf, wat maakt het uit. Het enige positieve was dat er op sommige plekken Nederlanders langs de kant stonden, vaak nog bekenden van me ook, die ons aan stonden te moedigen. Dat hadden we vandaag zeker nodig. Maar voor de rest was een klotedag. Meer heb ik niet te zeggen. Tot morgen.”

Afzien in de kou

12-01-2015

Uyuni (BOL) - Iquique (RCH) , 8e etappe, maandag 12 januari.
totaal 805 km, deels proef, stuk verbinding en deel geneutraliseerd.

Precies een week geleden begonnen we het verhaal met de enorme hitte die de deelnemers parten speelde. De een na de ander bezweek door de hitte (45 graden of meer) en het laatste deel van de etappe werd geneutraliseerd. Vandaag was het precies andersom. Het eerste deel van de proef werd geneutraliseerd. Daarna volgde enkele massastarts op het zoutmeer waar het stervenskoud bleek te zijn. En nat. Die elementen bij elkaar maakten dat mens en machine het zwaar te verduren kregen. Menigeen, vooral ook toprijders, moest sleutelen onderweg. Enkele deelnemers moesten met de heli van het parcours worden gehaald omdat ze zwaar onderkoeld waren geraakt. Voor hen eindigde de rally in een ziekenhuisbed.
Het doel van het BAS-team was om net als in 2013 met z’n allen de finish te halen. Helaas gaat dat dit jaar niet gebeuren. Jan van Gerven, van wie gisteren al gevreesd werd dat hij het heel moeilijk ging krijgen, heeft afgelopen nacht wel het bivak gehaald (niet geheel op eigen kracht) maar daar kreeg hij de motor niet meer aan de praat. Ver na middernacht zat er voor hem niks anders op dan de handdoek in de ring te gooien en ’s morgens met de organisatie mee terug te vliegen naar het bivak in Iquique. De overgebleven rijders kropen weer in alle vroegte op de motor voor een koude, lange slopende etappe die zich merendeels op grote hoogte (boven 3600 meter) afspeelde. Omdat er water op het zoutmeer stond was het extra koud en kregen de motoren op hun donder. De een na de ander viel stil maar de meesten kregen de motor toch weer aan de praat. Dat gold niet voor de Spaanse leider Joan Barreda. Hij moest naar het bivak worden gesleept, dit keer niet door Bas Nijen Twilhaar (die hem vorig  jaar 300 km op sleep had) maar door een teamgenoot. Rond middernacht kwam Bas over de finish van de eerste marathonetappe. Bas: “Wat een dag , wat een dag. Ik ben vandaag op de Noordpool geweest, zo vreselijk koud. Op het zoutmeer, waar we zo’n 150 km/u reden, stond een laagje water en het was ook nog mistig. En spekglad maar dat merkte ik pas veel later. Het is maar goed dat ik nergens voor heb hoeven te remmen. Op dat meer moesten we op ‘cap’ rijden. Ik heb steeds Cas in de gaten gehouden. Sjors en Caspar Schellekens ben ik uit het oog verloren. Aan het einde van het zoutmeer heb ik meteen de radiateur schoon gespoten met flesjes water. Ik heb geen problemen gehad met een slecht lopende of slecht startende motor. Veel andere wel. Ze stonden overal stil. Samen met Cas ben ik begonnen aan het stuk verbinding. Dat was dan wel geen proef maar wel alles onverhard. Vandaag hebben we ruim 800 km off road gereden. Op een gegeven moment was ik er wel klaar mee. Eerst die kou en nattigheid en daarna veel stenen op de paden en feshfesh. Ik kon zelfs niet meer eens echt genieten van de spectaculaire afdaling vlak voor de finish. Boven in de duinen stond Sjaak Martens met een kapotte startmotor. Aandrukken ging niet. Ik heb geprobeerd hem te helpen naar beneden te duwen maar dat strandde. Ik hoop dat hij beneden kan komen. Bij alle ontberingen van vandaag heb ik gelukkig geen last van mijn nek gehad. En met z’n allen slapen in de slaapzaal afgelopen nacht ging me ook goed af. Ik kan overal slapen en zeker met een slaappilletje. Ik heb geen idee wat me morgen te wachten staat maar ik hoop wel dat ik een keer wat vroeger binnen ben. En aantal deelnemers is nog onderweg. Die moeten opschieten anders komen ze pas in het donker in het bivak.”

Modder in Bolivia

10-01-2015

Iquique (RCH) – Uyuni (BOL), 7e etappe, zondag 11 januari.
392 km verbinding – 321 km proef – 4 km verbinding

Aankomst in Uyuni

Droogte, hoge temperaturen, en stof hadden de deelnemers de eerste week al genoeg gehad. Vandaag kwam daar nog een portie kou en modder bij. Vanuit Iquique ging het de hoogte in naar Bolivia. De proef van 321 km die vandaag door de motorrijders moest worden gereden was een dag eerder door de auto’s al overhoop gezet. Voordeel is dan wel dat de late starters geen last hebben van achteropkomende auto’s. Wel regen bij aankomst in Uyuni waar de rijders tijdens een marathonetappe al helemaal niet op zit te wachten. Nadat er zo’n 25 deelnemers in Uyuni waren gefinisht barste er boven de nog op de route zijnde deelnemers een noodweer los. De proef veranderde van een Dakar-proef in een soort enduroproef. Maar dan wel een hele lange. Voor iedereen nog onderweg werd het een helletocht maar dan wel eentje van een heel andere orde dan eerder in de rally. Toen waren het de hoge temperaturen, nu de kou en regen.
Het is bijna middernacht als Bas over de finish komt en kans ziet om naar Nederland te bellen. Bas: “Wat een dag vandaag, ik heb echt genoten ook al zat het de laatste 150 km niet zo mee. Het is zo’n dag waarop je van alles meemaakt. Bolivia is een schitterend land om te rijden. Overal vrolijke mensen en heel kleurrijk. Jammer dat het laatste deel van de route slecht was vanwege de regen. Er ontstonden diepe plassen water en in een van die plassen stond Jan van Gerven. Hij was met zijn motor is een dusdanig diepe plas terecht gekomen dat de motor water naar binnen had gekregen. Hij had zelf geen juiste bougiesleutel bij om de bougie er uit te draaien om zo water uit de cilinder te pompen. Ik had die sleutel wel bij maar wat we ook probeerden, het lukte niet om de motor weer aan de praat te krijgen. Jan stond op een zeer afgelegen plek en heeft ons gevraagd of we hulp wilden zoeken in de vorm van een vrachtwagen. We zijn naar een dorp 30 km verderop gereden en hebben daar iets kunnen regelen. Later hebben we ook nog een pickupbestuurder gevonden die Jan wilde helpen. Toen die hulp geregeld was zijn we verder gereden. Vandaar dat we zoveel tijd verloren hebben maar dat is niet erg. Ik hoop dat Jan het bivak haalt. Maar dan is het nog maar de vraag of we zijn motor daar wel aan de gang krijgen. Ik vrees het ergste. Het laatste stuk naar de finish was erg glad. Ik ben op een gegeven moment de twee Caspars en Sjors uit het oog verloren. Ik zie ze niet aan de finish”. Op dat moment kan ik hem vertellen dat ze net over de finish zijn gekomen en op hetzelfde moment ziet Bas zijn maten voorbij rijden. Bas: “Dat lucht op, nu Jan nog. O ja, vergeet ik nog bijna te zeggen. De rustdag was voor mij niet zo best verlopen. Ik had de dag ervoor een zonnesteek opgelopen. Ik ben echt doodziek geweest maar toen we vanmorgen moesten starten ging het gelukkig weer wat beter. De pillen die ik van de dokter had gekregen hielpen best.”
Als de omstandigheden het toelaten gaan de deelnemers morgen via het Uyuni zoutmeer weer terug naar het bivak in Iquique in Chili. Dan zit de eerste marathonetappe er op. En het is te hopen dat de heren dan wat vroeger binnen zijn en wat extra rust kunnen pakken voor wat nog komen gaat.


 

Rustdag sleuteldag

10-01-2015

Op de rustdag kunnen de deelnemers bijkomen maar is er voor de monteur volop werk aan de winkel.


Rustdag bereikt

09-01-2015

Rustdag bereiktAntofagasta - Iquique, 6e etappe, vrijdag 9 januari.
322 km verbinding – 318 km proef – 48 km verbinding

Op het eerste gezicht leek het vandaag niet zo’n zware dag te gaan worden maar de praktijk was toch weer net even anders voor. De auto’s en motoren reden verschillende routes. Meestal is het dan zo dat de route voor de motoren technischer is dan normaal. Er kunnen immers paden worden gebruikt waar je (met moeite) wel met de motor over kunt maar niet met een auto of truck. Gelukkig voor de motorrijders viel dat dit keer mee. Wel pittig maar goed te doen. Rond 22.00 uur Nederlandse tijd kwam Bas over de finish maar het duurde tot middernacht voor hij een telefoontje naar Nederland kon plegen. Bas: “Dit was een heel mooie dag. Mooie route met alles er in wat je maar kunt verwachten. En hele hoge duinen waar we soms wel een paar keer aan moesten zetten om boven te komen. Halverwege de proef ben ik verkeerd gereden. Samen met de twee Caspars was ik op zoek naar een waypoint. Dat was op een punt waar eerder ook een aantal toprijders verkeerd was gereden. Dat kon ik later zien aan de sporen. Dat heeft ons alles bij elkaar bijna een uur gekost. Maar dat mag de pret niet drukken. Het  was vandaag veel meer genieten dan afzien en dat is wel eens anders geweest. Onderweg, tijdens de tankstop, zag ik dat de ketting los hing. Dat was vreemd want een ketting hang nooit zomaar ineens los. Even sleutelen en de ketting was weer op spanning. De finish was vandaag in de stad maar een grote happening met heel veel mensen leverde dat niet op. Ik denk dat dat zondag in Bolivia anders is. En dan morgen (zaterdag) de rustdag. Dat wordt een luxe dagje want in het kader van ‘teambuilding’ mag (moet) ik mee naar een luxe hotel in Iquique. Dat is natuurlijk geen straf en het is lekker om weer wat op krachten te komen al heb ik niet het gevoel dat ik er doorheen zit. Afgezien van de nog steeds pijnlijke nek, daar zal ik mee moeten leren leven als ik rally’s wil blijven rijden, gaat het gewoon harstikke goed.”


Fesh fesh

08-01-2015

Copiapo – Antofagasta, 5e etappe, donderdag 8 januari.
174 km verbinding – 458 km proef – 65 km verbinding

Op papier vandaag een snelle route via harde paden bezaaid met stenen en op sommige plaatsen het verraderlijke fesh fehs. De topcoureurs halen vaak gemiddelde snelheden van 100 km/u wat vandaag ook weer het geval was. In de achterhoede liggen de snelheden wat lager. Daar heeft men ook te maken met extra stof van quads, auto’s en trucks.
Na de start van de proef reed Bas vanmiddag in rap tempo naar de andere BAS-mannen toe om de rest van de dag samen met hen op te rijden. Halverwege de proef ontstond er paniek bij de volgers van de BAS-Dakar rijders. Op de site van de organisatie stonden Caspar van Heertum en Caspar Schellekens bij de uitvallers. Vergissing van de organisatie? Was het niet zo dat Senn van Basel de eerste dag volgens de organisatie in het ziekenhuis lag terwijl hij gewoon over de finish kwam? Loos alarm met de beide Caspars? Maar toen ze op een gegeven moment van de ‘radar’ verdwenen en Bas Nijen Twilhaar voor hen reed leek er toch wel wat aan de hand. Maar met de finish in zicht verschenen de twee Caspars weer in beeld. Rond half elf vanavond kregen we uitsluitsel van Bas. “Iets meegemaakt met de Caspars. Ik weet van niks. Ik heb de hele dag achter ze aan gereden en we staan hier nu samen bij de finish van de proef. Dan hebben de mensen zich thuis voor niks zorgen gemaakt. Het was vandaag een lastige proef. Ik startte zowat achteraan en zat in het stof van de quads. Daarom duurde het bijna anderhalf uur voor ik in de buurt kwam van de andere BAS-mannen. In de route zaten veel stukken met fesh fesh. Dat is normaal al lastig en helemaal als er stenen onder het fesh fesh verborgen zitten. Dan moet je echt opletten en soms heel veel geluk hebben. Aan het einde van de proef zagen we de Peugeot van Carlos Sainz staan. Die was een paar keer over de kop gegaan. Ik denk dat hij uit de wedstrijd is. Al het bodywerk was verdwenen. De pijn in mijn nek is gelukkig niet erger geworden. Zaterdag is de rustdag, dan zal ik me eens goed laten masseren. Voor Eurosport heb ik geprobeerd weer wat leuke beelden te schieten. We zijn door heel mooie valleien gereden. Ik geloof dat ik nu nog de enige motorrijder ben die over is met een camera. Dat moet ik tot aan de finish vol zien te houden.”
Op de achtergrond hoor ik de andere BAS-mannen staan roepen dat ze verder willen want ze moeten nog een uurtje over het asfalt voordat ze in het bivak zijn. Morgen wacht er weer een nieuw avontuur..

Bericht uit het bivak in Copiapo

08-01-2015

Op de valreep toch nog een telefoontje vanuit het bivak in Copiapo. Het is daar rond zes uur in de ochtend als Bas naar Nederland belt. Zijn verhalen van de afgelopen dag: “Ik was vanmorgen vroeg wakker en dacht laat ik even naar Nederland bellen. Gisteravond was ik bang dat te het laat was (niet dus . . . ) maar in het vervolg zal ik altijd even bellen. Gisteren zijn we erg vroeg op pad gegaan in het donker. Daar heb ik een hekel aan en het is ook gevaarlijk. We waren nog maar net vertrokken toen ik al twee motorrijders gewond langs de weg zag liggen. Eentje was volgens mij tegen een paard gereden. Dat zag er niet best uit. Dan weet je meteen ook weer waar het gevaar schuilt: overal. De verbinding was erg lang maar gelukkig niet zo koud als twee jaar geleden. Samen met de andere mannen uit het BAS-Dakar team waren we op tijd bij de start van de proef. Na de start, ik zat verder naar achteren, ben ik naar Caspar en de anderen toe gereden maar toen kreeg ik een probleem met de GPS. Deze gaf van alles aan wat niet klopt. Volgens de coördinaten zat ik ergens in Frankrijk. Ik ben gestopt om het euvel op te lossen maar dat lukte niet. Ik zou natuurlijk gewoon door kunnen rijden maar dan ging ik in de duinen bijna alle waypoints missen. En als dat gebeurd lig je uit de wedstrijd. Ik had een handleiding bij me maar kwam er niet uit. Ik heb geprobeerd contact te zoeken met de organisatie in Parijs (dat kan tegenwoordig) maar de verbinding was slecht. Ik ben doorgereden totdat ik ergens een helikopter van het Chileense leger zag staan. Deze mensen heb ik zo goed en zo kwaad als het ging mijn probleem uitgelegd. Deze mensen hebben contact gezocht met de organisatie en na drie kwartier had ik de code om de GPS opnieuw in te stellen. Pfff…., ik was blij. Daarna duurde het nog een kwartier voordat ik alles weer goed had ingesteld. Door al dat gehannes, en ik was al laat vertrokken, kwam ik tussen de auto’s en de vrachtauto’s in de duinen. Dat was pittig maar ik vond het wel heel fijn rijden. Ik heb steeds in mijn achterhoofd gehad blijf rustig, blijf rustig en doe vooral geen moeite om kost wat kost naar voren te rijden. Gelukkig hebben de andere jongens van het team geen problemen gehad. Die hebben trouwens allemaal heel veel bijgeleerd als ik dat vergelijk met twee jaar geleden. De sfeer binnen het team is dan ook perfect. Ik was mooi voor het donker binnen, alleen wat later dan gepland. Hierdoor kon ik niet meer langs de fysio voor mijn nek al valt het met de pijn heel erg mee. Ik heb van Wim (een van de monteurs) een zalf gekregen die de pijn verlicht en dat werkt. Om tien voor acht (11.50 uur Nederlandse tijd) begin ik aan mijn verbinding en daarna zien we wel wat de dag gaat brengen. Ik ga gewoon weer rijden, voel me fit, heb goed geslapen en kan er weer tegenaan.”


4e etappe slopende dag

07-01-2015

Chilecito (Arg)- Copiapo Chi) / woensdag  7 januari
594 km verbinding – 315 km proef
Adembenemend, dat is de tocht door de Andes letterlijk en figuurlijk. Letterlijk omdat boven de 4000 meter de lucht steeds ijler wordt en ademen steeds lastiger gaat. En figuurlijk omdat de uitzichten onderweg prachtig zijn. Tenminste als de weersomstandigheden mee willen werken. Vanmorgen zijn de motorrijders in alle vroegte vertrokken voor een stuk verbinding van bijna 600 km. Ga er maar aan staan met een motor op noppenbanden. Zou je dat hier in Europe doen dan werd je voor gek verklaard. De proef begon op harde paden als afdaling uit de Andes. De laatste 100 km spelen zich af in de hoge zandduinen rond Copiapo. De finish van de proef is bij het bivak. Dat geeft de volgers in de rallykaravaan ook de kans om een glimp van de wedstrijd op te vangen. Copiapo is de stad waar in 2010 jaren Chileense mijnwerkers enkele maanden 700 meter onder de grond zaten alvorens ze konden worden gered. Met de aankomst in Chili is het met de hoge temperaturen gedaan. Aan de andere kant van de Andes zorgt de Stille Oceaan voor verkoeling. Een geschenk voor alle deelnemers die nog de nodige ontberingen tegemoet mogen zien. De Dakar is immers nog maar net begonnen.
Voor Bas Nijen Twilhaar werd het een zware dag. Het is zijn taak om gedurende de rally in de buurt te blijven van o.a. Caspar van Heertum maar dat liep vandaag anders. Caspar werd knap 95e terwijl Bas pas ruim een uur later als nummer 107 binnen kwam. Het was toen 0.15 uur Nederlandse tijd en precies op dat moment ging de telefoon ook over. Bas aan de lijn maar geen reactie van de andere kant. De lijn viel dood. Een uur lang is er daarna nog vanuit Nederland geprobeerd contact met hem te krijgen maar dat is niet gelukt. We kunnen u dus niet vertellen wat er in het begin is gebeurd. Ook op de site van BAS-Dakar is nog geen nieuws te vinden van Bas of de andere teamleden terwijl dit nieuws toch ter plekke wordt verzameld door Rallymaniacs. De reden zal ongetwijfeld zijn dat het gisteren bijzonder hectisch was en dat iedereen pas laat binnen kwam. Bij de auto’s en trucks was het nog erger dan bij de motoren. Twee Nederlandse motorrijders moesten gisteren opgeven. Guillaume Martens liep bij een val een schouderblessure op en Senn van Basel is uit de wedstrijd vanwege naar het schijnt een lege benzinetank. Duidelijke informatie ontbreekt op dit moment. 
Na de zware dag van gisteren krijgen de deelnemers het vandaag opnieuw voor de kiezen. Eerst 174 km verbinding, dan 458 km proef (over paden met stenen, geen duinen) en vervolgens nog een stukje verbinding. Vrijdag gaan de deelnemers weer de duinen in waarna op zaterdag de rustdag volgt.





3e etappe Bijkomen

06-01-2015


San Juan – Chilecito / dinsdag  6 januari
Iets voor zes uur Nederlandse tijd (twee uur Argentijnse tijd) kwam Bas Nijen Twilhaar over de finish van de derde Dakar proef. Bas: “Het was vandaag maar een korte route, ruim 200 km, maar toch wel een vermoeiende. Heel veel grote stenen waar je omheen of overheen moet rijden. Dat sloopt je op den duur toch. Net als vorig jaar begin ik weer wat last van mijn nek te krijgen. Ik hoop niet dat dat doorzet. Het is nu nog zeker twee of drie uur rijden naar het bivak. Dan zal ik maar eens een fysio opzoeken. Net als gisteren was het vandaag weer erg warm maar wel wat beter te doen dan gisteren. De elektronica op mijn stuur gaf op een gegeven moment aan dat ik een waypoint had gemist. Dat vond ik raar want ik ben samen met de andere jongens opgereden en die hadden wel alle waypoints. Ik ben toen even gestopt om te kijken wat er scheelde. Toen bleek dat ik een 8km terug een waypoint had gemist. Ik vond het te gevaarlijk om terug te rijden. Dan maar wat tijdstraf, ik zie wel wat de organisatie doet. Gisteravond waren we pas heel laat in het bivak. Dat kwam omdat we (team BAS-trucks) onder een tentje moesten wachten op de komst van de politie die ons uit de woestijn zouden leiden. We mochten immers niet verder de route volgen en men wilde ook voorkomen dat iedereen maar wat aan ging modderen. De tocht achter de politie duurde ook nog eens een paar uur. Vandaar dat we zo laat in het bivak waren. Andere deelnemers waren met eerdere groepjes meegegaan. In het bivak bleek bellen niet mogelijk, gewoon geen verbinding. Dat was gisteravond rond een uur of tien. We zaten er allemaal behoorlijk doorheen. Maar dat is altijd nog beter dan uit de race zoals Van Pelt en De Groot. Als dat je zo vroeg in de rally al overkomt baal je natuurlijk verschrikkelijk.”
Morgen (woensdag) gaan de deelnemers de Andes over. Dat wordt een zware dag van ruim 900 km. ‘Slechts’ 315 km proef maar wel heel hoog de bergen in. Van de extreme warmte naar mogelijk extreme kou en de kans op hoogteziekte.
Bij Eurosport waren maandagavond beelden te zien die Bas met zijn helmcamera had gemaakt van de val van een van de deelnemers. Bas stopte direct en schoot te hulp. Ach, we kennen hem eigenlijk niet anders.



En zo zie je er ongeveer uit na een lange dag afzien in de Argentijnse wildernis.

2e etappe Loodzwaar

05-01-2015



Villa Carlos – San Juan maandag  5 januari, 26 km verbinding - 518 km proef – 81 km verbinding
Vandaag de eerste echte Dakar-dag. Die begon vanmorgen voor Bas al heel vroeg want de landelijke media hadden lucht gekregen van het bericht van de 12 jaar vermiste Nederlander die Bas in Buenos Aires had ontmoet. Rond zes uur werd Bas al wakker gebeld door Veronica. Later waren ook RTL, SBS6 en TV-Oost bezig om Bas te pakken te krijgen maar Bas zat toen al op de motor. Achteraf bleek dat de bewuste Nederlander niet zo heel erg ‘vermist’ was maar dat het hem meer om wat aandacht en een mogelijke aalmoes te doen was. Maar hoe dan ook, Bas heeft de landelijke zenders weer gehaald. Niet bewust maar gewoon vanwege een paar regels in zijn nieuwsbrief waar de gemiddelde Dakar-volger even om lacht maar waar de media als een haas achteraan gaan.
Omdat Bas vandaag in de achterhoede van start ging en zijn maat Caspar van Heertum ver voor hem stond kon Bas in het begin een mooi tempo aanhouden. De eerste uren reed hij naar een 53e positie maar later, aangekomen bij de andere BAS-mannen, moest hij het tempo weer wat laten zakken om samen met o.a. Caspar van Heertum op te kunnen rijden.
Het was afgelopen nacht om 2 uur dat er een sms’je kwam van Bas. Waarom eerder bellen niet mogelijk was weten we niet. Dat horen we hopelijk vandaag. In het berichtje stond dat het een ontzettend zware dag was en dat vooral de hoge temperaturen voor de meeste problemen zorgden. Onderstaand het berichtje wat vannacht werd opgetekend door het BAS-trucks team.
Alle vijf de BAS-rijders ‘helemaal kapot’
Van de vijf BAS Dakar-rijders reed alleen Jan van Gerven de 518 kilometer lange tweede proef van de Dakar 2015 helemaal uit. Maar wel op zijn tandvlees. Caspar en Sjors van Heertum, Caspar Schellekens en Bastiaan Nijen Twilhaar werden door de organisatie uit de woestijn gehaald, met nog tientallen andere rijders. “Ik weet niet of we het anders hadden gehaald.”
Op ongeveer 80 kilometer voor de finish werden de motorrijders aan de kant gezet door de organisatie. Caspar van Heertum was de eerste. Hij twijfelde daarom aanvankelijk nog even, maar uiteindelijk lag er een man of dertig, veertig in tentjes te wachten op wat zou komen. Onder politiebegeleiding werd de meute naar de weg gebracht, om richting het bivak van San Juan te rijden.
De uitputtende, extreme hitte was een van de oorzaken van de neutralisatie. Een andere reden was dat de veel snellere auto’s tussen de langzamere motorrijders terecht kwamen, wat al minstens één aanrijding tot gevolg had. De BAS-rijders waren het er over eens dat het een goede beslissing was, zeker nadat ze van Jan van Gerven begrepen hoe zwaar het laatste deel was. 
Bastiaan Nijen Twilhaar
“Als ze het niet hadden geneutraliseerd, hadden er na vandaag wel tachtig uit gelegen. Het was qua hitte vergelijkbaar met etappe 5 van vorig jaar. Toen is er een motorrijder overleden. Dat wilde de organisatie nu natuurlijk voorkomen. Behalve warm was het ook hartstikke zwaar. Het fesh-fesh was zo diep. Ik ben er een paar keer hard afgegaan, omdat ik niet mijn eigen tempo kon rijden.”
De deelnemers die bij de tweede tankstop door de organisatie tegen zijn gehouden krijgen allemaal drie uur ‘tijdstraf’. Een echte straf is dat niet want de meeste deelnemers zouden over dat stuk ongeveer drie uur hebben gedaan of ze zouden het helemaal niet hebben gehaald.
Vandaag hebben de deelnemers kans om weer wat bij te komen want de proef is slechts 220 km lang. Wel 437 km verbinding waarop het met de hitte lastig zal zijn wakker te blijven.



1e etappe De kop is er af

04-01-2015

Buenos Aires – Villa Carlos zondag  4 januari
De kop is er af. In alle vroegte zijn vanmorgen de motoren op pad gegaan voor hun eerste etappe van de Dakar 2015. Na 144 km verbinding gingen de eerste motoren rond 8.00 uur (12.00 uur onze tijd) van start. Onder hen Bas Nijen Twilhaar die vanwege zijn lage startnummer (64) vroeg van start mocht. Maar dat werkte qua klassement in zijn nadeel want hij moest wachten op zijn maatjes van het BAS-team. Dat is de reden waarom we hem na vandaag pas terug vinden achteraan in het klassement.
Rond half drie Nederlandse tijd zat voor Bas de proef er op en belde hij snel even naar Nederland alvorens aan het stukje asfalt van 520 km te beginnen.  Bas: “Ik stond gisteren samen met Jurgen van de Goorbergh op het startpodium en samen met hem ben ik vanmorgen ook van start gegaan in de proef. Ik heb hem maar meteen laten gaan want ik wist dat ik toch een klein half uurtje moest wachten op de later vertrokken Caspar van Heertum. De route bestond uit lange rechte paden met veel harde opgedroogde sporen. Omdat het stoffig was leverde dat gevaar op. Een rijder voor me kwam op zo’n stoffig pad hard ten val. Ik ben meteen bij hem gestopt en heb op de alarmknop gedrukt. Dan komt er zo snel mogelijk hulp naar de plaats van het ongeval. Het zag er in het begin slecht uit met de rijder maar na een tijdje kreeg hij weer lucht en knapte wat op. Toen ik verder niks meer voor hem kon doen ben ik weer vertrokken. Achter Caspar aan want die was me ondertussen gepasseerd. Een mooie proef was het vandaag niet maar die komen er nog wel. We gaan nu samen als BAS-team op weg naar het bivak maar dat duurt nog wel een aantal uren voordat we daar zijn. Groot verschil met vorig jaar is dat als ik nu in het bivak kom ik niet hoef te sleutelen en in een ‘hotel’ (de vrachtwagen van BAS-trucks) kan slapen. Dat is voor mij een ongekende luxe. “
Morgen begint het echte werk want dan staat er een proef van 518 km op het programma. De etappe van vandaag werd gewonnen door de Engelsman Sam Sunderland op KTM en Frans Verhoeven eindigde als 19e en was daarmee beste Nederlander. Omdat er nog veel deelnemers moeten finishen is de uitslag van Bas nog niet bekend. Voor de juiste uitslagen verwijzen wij u naar www.dakar.com


Klaar voor de start

03-01-2015


Buenos Aires - zaterdag 3 januari
Nog één nachtje slapen en dan loopt bij Bas Nijen Twilhaar om 4 uur in de ochtend de wekker af en moet hij zich klaar gaan maken voor de start van de eerste etappe van de Dakar 2015. Vanmiddag kwam er een relaxt (wanneer is hij niet relaxt?) telefoontje van Bas  uit Buenos Aires. Bas had zijn spullen gepakt en ging weldra op pad naar het bivak (20 km vanaf het centrum) waar hij vanmiddag (vanavond voor ons) zijn motor op moet halen om over het startpodium te rijden. Bas:  “Rond acht uur Nederlandse tijd ben ik aan de beurt. Daarna ga ik niet terug naar mijn appartementje in het centrum maar breng de nacht door in de BAS-teamtruck. Veel te veel gedoe anders dat heen en weer rijden met taxi’s. Mijn vriendin Heleen gaat wel terug en ze gaat de rally volgen vanuit een kamertje in het hart van Buenos Aires. Die vermaakt zich wel. Genoeg mannen die haar blonde haren en blauwe ogen mooi zullen vinden. Ha ha. De keuring verliep gisteren gladjes al merkte ik wel dat de organisatie veel strenger is dan voorheen op alles wat met veiligheid te maken heeft. Sommige deelnemers sjoemelden met de verplichte vuurpijlen (ze werden doorgegeven). Toen de organisatie daar lucht van kreeg werden de pijlen gemerkt. Ik had problemen met mijn helm. Die is nog prima maar door het vele malen dragen was het E-keurmerk niet meer goed zichtbaar. Na veel vijven en zessen kreeg ik toch mijn stempeltje maar ik ben de man aan de finish wel een biertje schuldig”.
De eerste wedstrijddag is meteen een pittige. Niet zo zeer wat betreft de lengte van de proef (175 km) maar wel vanwege de lange verbinding van 663 km over asfalt. Als je niet voldoende zitvlees hebt kan het dan al heel lastig worden. De eerste etappe gaat van Buenos Aires naar Villa Carlos Paz, totaal goed voor 838 km. De eerste dag starten de deelnemers op nummervolgorde. Bas heeft een laag startnummer (64). Als hij bij zijn teamgenoten wil blijven zal hij een poos moeten wachten want zijn teamgenoten hebben veel hogere startnummers (boven 120). Zaak is wel om een tijd neer te zetten die voldoende snel is om de komende dagen uit het stof van de quads, de auto’s en de vrachtauto’s te blijven. Of dat gaat lukken zullen we na een paar dagen weten.

Het verhaal over de ontmoeting met de ‘vermiste Nederlander’ (gisteren) heeft ook het Dakar journaal gehaald. Op de officiële Dakar website (Dakar.com) doet Bas zijn verhaal. (zie foto) De kans dat Bas de komende Dakar nog vaker in beeld komt is niet ondenkbaar met zijn on board- en helmcamera voor Eurosport en ASO (Dakar org.). Hopelijk is dat dan wel op momenten dat hij anderen helpt en niet omdat hij zelf in de problemen zit.

De keuring

02-01-2015

Buenos Aires - vrijdag 2 januari
Op zondag 4 januari gaat de Dakar rally van start maar in de Argentijnse hoofdstad is het nu al een drukte van jewelste. Bas Nijen Twilhaar heeft met zijn vriendin Heleen intrek genomen in een klein appartementje midden in de stad op loopafstand van Plaza de Mayo (plein van de Dwaze Moeders) waar zondag de start is. Bas: “Zo’n appartementje is veel goedkoper dan een hotel en we zitten midden in het centrum. Dat is voor Heleen ook veel leuker want die blijft gedurende de rally in Buenos Aires. Tijdens de nieuwjaarsnacht zijn we het centrum ingelopen maar alle kroegjes zaten vol. We hebben toen samen wat drankjes gekocht bij een stalletje op straat en dat was ook genieten. We maakten die avond wel iets bijzonders mee. We werden aangesproken door een wat bijzondere man, meer een zwerver, die Nederlander bleek te zijn. Hij had interesse in de Dakar maar en hij vertelde dat hij in Nederland ook ‘bekend’  was. Maar dan wel via het programma ‘Tros vermist’.  Hij vertelde dat hij in Nederland al 12 jaar te boek stond als zijnde vermist. Hij had allerhande problemen maar hij vroeg ons of we via ‘Tros vermist’ een bericht naar Nederland konden sturen om zo zijn zus te laten weten dat hij nog leefde. En dat hebben we afgelopen nacht gedaan.”


foto: Bas samen met ‘landgenoot’ Ondrej Klymci. Deze Tsjech rijdt op de motor waarmee Bas in 2013 naar de finish reed.

“Op nieuwjaarsdag heb ik samen met monteur Wim de Cramer de motor bestickerd. Ik trof ook mijn Tsjechische vriend Ondrej Klymci. Hem heb ik geholpen in het traject om een start voor deze Dakar te regelen. In eigen land was dat heel lastig. Het was leuk om hem hier te treffen. Samen zijn we een stuk met de motoren gaan rijden. Hij moest nog wat testen en ik kon even uitproberen of mijn nieuwe kleding lekker zit. Dat was gelukkig het geval. Ondrej rijdt op een motor die ik aan hem heb verkocht.”

Bas moet zijn motor vandaag om 16.00 uur ter keuring aanbieden (20.00 uur Nederlandse tijd). “Maar ik denk dat ik wat eerder ga samen met de rest van het team. Misschien kan ik er tussen glippen. Vandaag is Eurosport bij me langs geweest. Ze hadden me eerder al benaderd om deze rally met camera’s op de motor te gaan rijden. Eentje op mijn helm en eentje op de achterkant van mijn motor. Eurosport en ASO willen graag beelden vanuit de achterhoede. Ik ben benieuwd wat voor beelden dat straks op gaat leveren.”

Voorbereidingen

02-01-2015


Nog twee dagen en dan gaat de beroemdste rally weer van start. Zoals je op de foto kunt zien is Bas Nijen Twilhaar er helemaal klaar voor.


Dakar 2015

10-12-2014

Beste lezer,
vanaf januari kunt u hier weer nieuws vinden over de Dakar 2015 met in de hoofdrol Bastiaan Nijen Twilhaar. Vanaf het begin van de rally verschijnen er wederom dagelijks updates.

Interview finish podium

19-01-2014

Een laatste interview door Marcel Vermeij van Radio Rallymaniacs. Klik hier voor het geluidsfragment.

Blote voeten

18-01-2014


Na de finish van de special moesten de deelnemers nog zo’n 250 km over het asfalt naar Valpariaso waar ze op het grote podium in de stad gehuldigd werden. Bas belde nog even met Nederland om zijn laatste indrukken weer te geven. “Overal langs de route stonden heel veel mensen. Dat maakte dit lange stuk asfalt daarom leuk om te rijden. Bijna gebeurde er nog een ongeluk. Een quad die voor me reed verloor plotseling een compleet wiel. Dat wiel stuiterde over de weg maar het raakte gelukkig niks. Geloof het of niet maar dat wiel zat op de een of andere manier met tape vast. Je ziet echt van alles. Onderweg kwam Joan Barreda me nog voorbij gereden. Hij herkende me meteen en vroeg of ik even wilde stoppen. Hij was een stuk vrolijker dan gisteren en hij bedankte me nogmaals. ‘We waren een goed team samen’ zei hij nog. Ik vond het mooi dat ik hem heb kunnen helpen. Dat is rallyrijden. Soms moet je helpen, soms wordt je geholpen. Ik vind die Barreda een aardige gast. Ik denk dat hij me niet zo snel zal vergeten en wie weet komen we elkaar nog eens ergens tegen. Op het podium kreeg ik zoals gebruikelijk mijn medaille. Dat viel me tegen maar de bokaal voor de derde plaats in het kistklassement kreeg ik van iemand anders. Ik ben er erg trots op. Maar ik moet nu aan het organiseren om vannacht ergens te slapen en om weer thuis te komen. De motor moet ik morgen inleveren net als mijn spullen die in de kist zitten. En ik moet nog ergens schoenen kopen. Ik had geen tijd om mijn oude schoenen vorige keer met de vrachtwagen mee te geven. Het is enige wat ik heb is eigenlijk een spijkerbroek en een shirt. Verder niks, zelfs geen sokken. Maar voor iemand die net de Dakar uitgereden heeft zal dat ook nog wel te regelen zijn. Tot besluit wil ik iedereen bedanken die me de afgelopen tijd via mail, Facebook, tv en weet ik allemaal niet wat heeft gevolgd en meegeleefd. Als ik straks weer internetverbinding heb ga ik alle berichtjes lezen. Dank ook aan mijn sponsors zonder wie ik dit avontuur niet had kunnen volbrengen.”

Bas werd 50e in het algemeen klassement, derde in het kistklassement en 11e in het marathonklassement. 

Wat betreft mijn persoon, ik vond het leuk om jullie de afgelopen twee weken op de hoogte te houden van het wel en wee van Bas in de Dakar. Of er in 2015 een vervolg komt dat weten alleen de sterren. Maar als er een komt wil ik Bas daar graag weer mee helpen. Nogmaals allemaal bedankt voor het lezen. (Peter van der Sanden)

 

Finish gehaald

18-01-2014

Zaterdag 18 januari La Serena – Valparaiso / Chili
(122 km verbinding, 157 km special, 256 km verbinding)


De laatste dag is slechts een formaliteit maar ieder jaar is er wel iemand die in de laatste kilometers nog in de fout gaat of op een andere manier de pechduivel tegen komt. Vraag dat maar aan Robert van Pelt die in de laatste proef met een kapotte ketting kwam te staan. De start van de special was dit keer in omgekeerde volgorde. De snelste deelnemers als laatste. Bas haalde ongeschonden als 56e de finish en staat (voorlopig) op de 48e plaats in het algemeen klassement. Normaal gesproken wordt hij derde in het kistklassement. Als Van Pelt tenminste nog over de finish komt. Bas kijkt terug op een pittige Dakar Rally: “Die van vorig jaar stelde weinig voor in vergelijking met nu. Dat komt voor een deel misschien ook door de constante pijn in mijn nek. Maar kijk naar het aantal uitvallers. Slechts 78 van de 174 motoren hebben het gehaald. Dat zegt wel wat. Omdat de snellere deelnemers nu achter me zaten was het extra opletten geblazen. Er moest meer dan normaal in het stof worden gereden. En dan zie je geen hand voor ogen. Eén keer ging het bijna mis. Ik donderde bijna een ravijn in omdat ik door het stof een bocht over het hoofd zag. Dan word je wel weer even wakker geschud. Met een kist ga ik nooit meer, dat weet ik nu zeker. Het is mooi geweest om een keer mee te maken maar een keer is genoeg. Mijn respect voor Richard de Groot, die ieder jaar met de kist gaat en net als ik echt alles zelf doet, is groot. Helemaal eerlijk gaat het er niet aan toe in het kistklassement. Dat is eigenlijk wel jammer. Geen hulp is geen hulp en dat wordt nogal eens anders geïnterpreteerd. Maar goed, ik kan er wel wat van zeggen maar dat veranderd niks. Laat ik me er maar niet te druk om maken. Direct wacht nog een stuk van 250 km verbinding. Richard de Groot heeft problemen met zijn benzine. Hij heeft gevraagd of ik die 250 km bij hem in de buurt wil blijven voor het geval zijn motor er mee ophoudt. Tja, hij heeft natuurlijk ook gehoord dat ik goed kan slepen. Van Honda heb ik niks meer gehoord maar de dag is nog lang. Ik verwacht toch nog wel een bedankje van ze al begrijp ik dat ze natuurlijk ook teleurgesteld zijn dat de tweede plaats op het laatste moment voor Honda verloren is gegaan. Nu op naar de huldiging in Valparaiso. Ik ben blij dat het er op zit. Het was een machtig avontuur.”

Bas verwacht dinsdagavond weer terug te zijn in Nederland.

Bas als afsleepdienst

18-01-2014

Vrijdag 17 januari El Salvador – La Serena / Chili
(350 km special, 349 km verbinding,)

“Sorry dat ik zo laat bel maar er is iets tussengekomen”. Dat waren de eerste woorden van Bas Nijen Twilhaar toen hij na middernacht het dagelijkse telefoontje pleegde naar Nederland. “Maar het was voor een goed doel. Aan het einde van de proef kwam ik op mijn pad Honda-onderdelen tegen. Ik dacht hier klopt iets niet. Ik zag verder geen motor en geen rijder. Maar bij de finish stond een gehavende Honda van Joan Barreda. De motor liep niet meer. Dat begreep ik wel want zowat de hele kabelboom was doormidden en de voor- en achterkant waren zwaar beschadigd. Die moet een flinke klapper hebben gemaakt. De Honda wilde niet meer starten. Met startkabels van toeschouwers met auto’s werd geprobeerd de motor weer aan de gang te krijgen maar dat lukte niet. Hij vroeg mij of ik hem wilde slepen. Ik heb eigenlijk niet nagedacht en meteen ja gezegd. Wist ik veel dat het 350 km slepen zou gaan worden. Ik had een sleepkabel bij me en heb wel wat ervaring met slepen in Tsjechie. Een sleepkabel om de voetsteun en dan gaan. Barreda wilde dat ik flink gas gaf, het liefst harder dan 100 km/u maar de hele Honda-directie die in drie busjes achter ons aanreed raakte in paniek. Langzaam, langzaam riepen ze. Maar Barreda wilde zo hard mogelijk. De Spanjaard had het niet gemakkelijk want hij moest met een hand sturen en met de andere hand heel het navigatiespul vasthouden. Op een gegeven moment brak de voorkant van de Honda af maar we bleven overeind. De mensen van Honda hebben alle spullen ingeladen en Barreda zat er even helemaal doorheen. Hij heeft me wel honderd keer bedankt, net als de teamleiding van Honda. Alleen Henk Knuiman, later in het bivak, was niet zo blij. Had hem maar laten staan, dat had mij een plaats gescheeld zei hij. Maar ik geloof niet dat Henk het meende. Nadat alles opgeruimd was konden we weer verder met de Honda-directie achter ons aan.
Halverwege de verbinding, ik denk na bijna 200 km, was er onderweg een stempelpost. Die waren we in alle consternatie voorbij gereden. Gelukkig kreeg ik het in de gaten. We moesten van de snelweg af en terug naar een tankstation waar die stempelpost was. Ik heb nog helemaal geen straftijd en dat wil ik zo houden. Na ruim vijf uur hebben we samen het bivak gehaald. De mensen van Honda hebben me bedankt en gezegd dat ze morgen nog even langs komen. Ik wacht wel af. Op zich vond ik het een normale daad om iemand te helpen. En het is weer eens wat anders.”
Geweldig toch dat een kistrijder op een KTM een Honda fabrieksmotor naar de finish sleept. En hoe ging het verder met Bas vandaag? “Gisteravond kwam ik Henk Helligers in het bivak tegen en hem vertelde ik dat ik zoveel last had van mijn rug. Hij wist wel iemand bij het team van Mini die me misschien kon helpen. Dat bleek de man van Reiger schokbrekers te zijn. Die ging naar iets op zoek maar kon het niet vinden. In het immense kamp van Mini kwamen we Nasser All-Attiyah tegen. De directeur van Reiger vertelde dat ik een vriend van hem was en dat ik hulp nodig had. Geen probleem, ik werd meteen naar zijn masseur gestuurd. Prachtig. Die masseur heeft me zo onder handen genomen dat ik zowat op de tafel heb liggen janken. ‘Als het maar helpt’ dacht ik. Maar helaas, ondanks alle goede bedoelingen speelde de pijn in mijn nek me weer de hele dag parten. De proef ging in het begin door rivierbeddingen en paden met stenen. Dat was opletten. Later zouden er 120 km duinen komen maar volgens mij was het maar 20 km. De rest was meer een pad door de duinen. Viel best mee. Al bij al is het me vandaag wel een avontuur en een zeer lange dag geworden. Als er morgen geen gekke dingen gebeuren moet ik de finish in Valparaiso kunnen halen. Afgezien van de pijn in mijn nek voel ik me nog steeds fit. Ik vind het zo jammer dat ik deze rally niet heb kunnen laten zien wat ik waard ben. Maar goed, de finish halen als kistrijder is natuurlijk ook al iets. Maar eerst nog even doorbijten.”
Bas staat met nog één special voor de boeg 49e in het algemeen klassement. Nog één dag afzien. 

Afzien

16-01-2014

Donderdag 16 januari Antofagasta – El Salvador / Chili
(144 km verbinding, 605 km special)

Deelnemers die dachten dat ze alles al hadden gehad zullen vandaag lelijk op hun neus hebben gekeken. Liefst 144 km verbinding gevolgd door ruim 600 km special (zonder asfaltonderbrekingen). Zaten gisteren de duinen aan het begin van de special, vandaag zaten ze aan het einde. Ook al doen de tv-beelden soms anders geloven, tot gisteren zaten er relatief weinig duinen in de Dakar-rally. Daar is vandaag verandering in gekomen. Een strook van maar liefst 120 km duinen door de Atacama woestijn. Al was het minder erg dan voorspelt. De andere 480 km gingen over paden met veel stenen. Hoe verging het Bas Nijen Twilhaar vandaag en heeft hij nog steeds zoveel last van zijn nek? “Ja, nog de hele dag. Ik wordt er gek van. Ik kan veel harder als ik gewoon mijn eigen tempo kan rijden maar dat lukt gewoon niet. Op een gegeven moment deed mijn nek zo’n zeer dat ik zelfs mijn helm vast moest houden om zo minder klappen te krijgen. Dat is niet de manier om flink door te rijden. Ik heb geen idee waar het van komt. Ik ben niet gevallen maar de pijn in mijn nek blijft me achtervolgen. Met pijnstillers gingen de eerste 300 km van de special redelijk goed maar daarna kwam de pijn weer terug. Niks aan te doen, het is nu even niet anders. Ik zal er de finish mee moeten zien te halen. Vanochtend kreeg ik het nog even benauwd. Toen ik uit het bivak vertrok merkte ik dat er iets niet goed met het achterwiel was. Misschien heb ik de afstandsbusjes omgewisseld waardoor het wiel niet goed zat. Het begon te tikken. Ik ben meteen omgedraaid naar het bivak. Gelukkig stond de vrachtwagen met onze spullen er nog. Ik heb snel mijn reservewiel gepakt en dat er in gezet. En dat in het donker. Gelukkig is het technisch gezien de hele dag goed gegaan. In de proef haalde ik Richard de Groot in maar toen ik weer last kreeg van mijn nek haalde hij mij weer in. Het was wel een heel lange dag. Toen ik vanochtend vertrok had ik me op het ergste voorbereid maar het viel toch nog mee. De lange dag ging sneller voorbij dan ik had gevreesd. Onderweg veel stenen, veel fesh-fesh en op het einde wat duinen. Ik ben blij dat ik er weer ben. Nog twee dagen afzien. Er zijn hier in de finishplaats al veel Nederlandse fans. Dat zullen er de komende dagen nog wel meer worden. Dat is wel mooi.”
Bas zat vandaag 9 uur en 20 minuten achter elkaar op de motor in de lange proef (605 km) plus daarvoor nog minimaal twee uur tijdens de verbinding. Nog twee dagen en dan is het leed geleden. Het is nu nog te vroeg om al te juichen maar het einde komt in zicht. Morgen nog 700 km waarvan de helft special en op de laatste dag (zaterdag) 535 km waarvan 157 km special. 

Interview 15-01-2014

15-01-2014

Na de etappe van vandaag sprak Marcel Vermeij van Radio Rallymaniacs met Bas. Beluister hier het interview.

Pijn

15-01-2014

Woensdag 15 januari Iquique - Antofagasta / Chili
(53 km verbinding, 631 km special, 5 km verbinding)
Halverwege de proef zit een stuk neutralisatie wat neer komt op ca. 200 km asfalt

Een lange proef maar wel een proef die uit twee delen bestond. Eerst 231 km door duinen en over zandpaden, dan 185 km neutralisatie over asfalt en vervolgens nog 215 km over ruig terrein. Een pittig dagje door de gortdroge Atacama woestijn.
Bas Nijen Twilhaar heeft er het beste van gemaakt maar de snelheid was er vandaag een beetje uit. Heel naar de finish, dat is wat er door zijn hoofd speelt.  Anderhalve week Dakar als kistrijder zijn hem niet in de kouwe kleren gaan zitten. Omdat je alles zelf moet doen is tijdens de hele rally nooit een moment van rust. Er zijn nog zeven kistrijders in de race waaronder drie Nederlanders: Robert van Pelt, Richard de Groot en Bas.
Voor Bas werd het weer een pijnlijke dag. “De pijn in mijn nek wil maar niet overgaan. Het zijn vooral de steken pijnen die vanuit mijn nek naar mijn hoofd trekken. Ik ben gisteren wel drie keer naar de masseur geweest maar die krijgt het ook niet weg. Vandaag heb ik wat pilletjes geslikt, ibuprofen. Dat helpt dan even en kan ik lekker rijden. Maar daarna komt de pijn weer terug. Echt om gek van te worden. Maar helaas, ik zal het er mee moeten doen. Ik ben helemaal niet moe maar vanwege de pijn moet ik het rustig aan doen. Het begon vanochtend met een mooi stuk door de duinen. Daar was ik wel even de weg kwijt en ben terug moeten rijden. Op het geneutraliseerde stuk verbinding dreigde ik in slaap te vallen. Dat was zo ontzettend saai. Ik ben even gestopt en heb even mijn hoofd op het zadel gelegd. En toen ging het weer. In het tweede deel van de proef, een erg snel stuk, miste ik een waypoint. En ik wist zeker dat ik goed zat maar het kastje wat het waypoint moet registreren werkte niet. Ik ben terug gereden en toen pakte het kastje het waypoint wel. Ik denk dat er iets met dat kastje aan de hand is want toen ik bij de finish kwam hadden ze veel meer werk dan normaal om de zaak uit te lezen. Op de proef kwamen tegen het einde de auto’s voorbij. Al-Attiyah was de eerste. En dat gaat me met een rotgang. Als zo’n auto voorbij komt vliegen stop ik meteen want door het stof zie je dan niks meer. Een vrachtwagen is nog veel erger. Die is me vandaag ,maar eentje voorbij gestoven. Onderweg heb ik de Nederlandse quadrijder Husseini zien staan. Hij had een kapot lager naar ik begreep. Voor de resterende drie dagen zit er niks anders op dan dat ik gewoon in hetzelfde tempo doorsukkel zoals ik nu doe. Meer zit er vanwege de hevige pijn niet in. De finish halen, dat is het belangrijkste. Op naar morgen.”
Bas eindigde vandaag als 62e.

Namens Bas Nijen Twilhaar opgetekend door Peter van der Sanden.
Kijk ook op de Facebook pagina van Bas, daar verschijnt de hele dag door wel weer iets nieuws of kijk op www.dakarbas.nl.

 

Interview 14-01-2014

15-01-2014

Bas en Richard de Groot, tevens kistrijder, zijn gisterochtend geïnterviewd door Marcel Vermeij van Radio Rallymaniacs. Klik hier om het te beluisteren.

Half gas

14-01-2014

Dinsdag 14 januari Calama – Iquique / Chili
(37 km verbinding, 422 km special) tijdverschil 5 uur


Vandaag weer een lange proef en, gelukkig voor de deelnemers, maar een klein stukje verbinding. Er werd begonnen op bijna 3000 meter hoogte en de finish in Iquique is op zeeniveau. Voor de mensen die voorgaande jaren de Dakar op TV hebben gezien, dat is de finishplaats waarbij het de laatste kilometers heel steil naar beneden gaat vanaf een immens grote zandduin richting South Pacific. Indrukwekkend. Wat moet dat een kick geven om daar met de motor naar beneden te rijden.
Dat vond ook Bas Nijen Twilhaar die vandaag als 59e finishte en nog steeds rond de 50e plek in het algemeen klassement bivakkeert. “Die afdaling net voor de finish was het mooiste van de hele dag. Voor de rest was er niks aan maar dat kan ook komen omdat ik me de hele dag slecht heb gevoeld. Alles deed me zeer. Weer last van mijn nek, mijn voeten, mijn armen en hoofdpijn. En dan heel veel stof onderweg. Dat was echt niet leuk. Drie keer ben ik in het fes fes onderuit gegaan. Echt een dag om snel te vergeten. Toen ik op een gegeven moment merkte dat het gewoon slecht ging ben ik half gas gaan rijden om geen extra risico te nemen.  Een stuk of tien auto’s zijn me voorbij gereden en een truck. Dat viel dus nog mee. Met de motor is niks mis, die is nog veel fitter dan dat ik me voel. Ik hoop dat ik na een frisse douche weer wat opknap en dan zien we morgen wel weer. De vermoeidheid begint toe te slaan maar ik denk dat dat bij iedereen wel het geval zal zijn. Daarom doe ik het wat rustiger aan. Finishen is het belangrijkste.”
De etappe van morgen (woensdag) is de langste van de rally. Slechts 58 km verbinding maar wel 613 km proef.  Ga er maar aan staan. 

Namens Bas Nijen Twilhaar opgetekend door Peter van der Sanden.
Kijk ook op de Facebook pagina van Bas, daar verschijnt de hele dag door wel weer iets nieuws of kijk op www.dakarbas.nl.

Van Bolivia naar Chili

13-01-2014

Maandag 1 januari Uyuni-Bolivia / Calama-Chili
(24 km verbinding, 462 km special, 215 km verbinding) tijdverschil 5 uur

Niet óver maar óm ’s werelds grootste zoutmeer moesten de motorrijders vandaag. Vanaf Uyuni naar de Boliviaanse/Chileense grens betekende een proef van 462 km. Een superproef. De deelnemers zagen 400 km lang de zoutvlakte aan hun linkerkant en rechts bergtoppen tot bijna 6000 meter hoogte. Een sprookjesdecor. Er zaten vandaag geen hoge bergpassages in maar vergis je niet, de special speelde zich af op een hoogte van 3700 meter met uitschieters tot 4000 meter. Daar kan lang niet iedereen goed tegen. Vraag dat maar aan Hans Vogels die gisteren de hele dag ziek was. Bas Nijen Twilhaar voelde zich gisteren alleen af en toe wat duizelig in zijn hoofd. Bij de start vanochtend (weer live op TV te zien, net als de finish) was president Evo Morales wederom van de partij. Met een warme jas, net als alle andere duizenden toeschouwers. Het was om half zeven op 3600 meter hoogte nog erg fris. De winnaar (Despres) deed 5.23 uur over de 462 km. Bas Nijen Twilhaar had er iets meer tijd voor nodig. 1.13 uur, goed voor een 54e dagnotering. De omstandigheden richting Chili beginnen steeds meer op Afrika te lijken. Zandstormen, een bivak met alleen zand en onderweg nauwelijks verbinding om te kunnen bellen. We zijn verwend geraakt.
“Ik zag tijdens de liason een hoge mast staan. Dat moet vast een GSM-mast zijn en ben gestopt”. Dat zegt Bas als hij rond een uur of negen belt. “Het was vandaag een mooi dagje maar gisteravond was het anders. Nadat ik had gebeld kreeg ik een barstende hoofdpijn. Ik had wel al iets aan mijn roadbook gedaan maar het ging echt niet meer. Ik ben gaan slapen maar dat lukte evenmin. Later, rond een uur of elf, op weg naar het toilet kwam ik Hans Vogels tegen. Hij raadde mij aan even naar de medische dienst te gaan. Daar was hij ook geweest. Hij had de hele dag erge last gehad van hoogteziekte. Zijn hele helm zat onder de kots. Ik heb een tijdje extra zuurstof toegediend gekregen en wat tabletjes voor de hoofdpijn gekregen. Dat hielp gelukkig. Vanochtend vroeg uit de veren en op pad op een mooie route in een prachtige omgeving. Niet over het zoutmeer maar er omheen. Prachtig uitzicht overal. Maar op een gegeven moment reed ik fout omdat ik de avond ervoor mijn roadbook niet goed genoeg had voorbereid. Daardoor was ik wat tijd verloren. Nadat ik die fout had hersteld ging het de hele dag prima. Ik miste af en toe wel een bocht maar het is er vrij vlak dus dat ging zonder gevolgen. Geen last van mijn nek en geen hoofdpijn meer. Zo werd het toch nog een mooi dagje. Ik moet nu nog een uurtje rijden naar het bivak. Daar is nog werk aan de winkel. De motor zit helemaal onder de leem en er moeten banden worden gewisseld. En morgen zien we wel weer. Tot nu toe gaat alles goed.”

Morgen, dinsdag, een lange proef van 422 km met waarschijnlijk aardig wat zand. Van Calama naar Iquique. Dat is bekend terrein. De rally kwam hier al vaker langs.

Enthousiast welkom in Bolivia

13-01-2014

Zondag 12 januari Salte -Argentinië / Uyuni-Bolivia
(ca. 400 km verbinding, ca. 300 km special, 33 km verbinding / tijdverschil 5 uur)


Vanmorgen om half vijf (Argentijnse tijd) vertrokken de eerste motoren voor een lang stuk verbinding alvorens te kunnen beginnen aan de special die hen naar Bolivia zou leiden. De start van de special moest worden uitgesteld omdat vanwege een laaghangende bewolking de helikopters niet de lucht in konden. En zonder heli’s geen wedstrijd (vanwege veiligheid). De proef werd een stuk ingekort waarna de race later gewoon kon beginnen. De proef begon nu net voor de Boliviaanse grens waar de rally met enorm veel enthousiasme werd ontvangen. Er wonen in dit gebied maar heel weinig mensen maar dat was niet te merken aan de grote hoeveelheid publiek langs de route. Vooral in de op 3670 meter hoogte gelegen finishplaats Uyuni was het enorm druk. De president van Bolivia was aanwezig om zijn landgenoot Junan Carlos Salvatierra te verwelkomen. Deze Boliviaan, hij rijdt in de top-twintig, is in Bolivia een ware volksheld. Geweldig om te zien, dat enthousiasme en temperament van de kleurrijke Bolivianen.

Vaak is het op de dag na de rustdag bijltjesdag maar dat was nu zeker niet het geval. Snelle paden en rivierbeddingen waren het decor in Bolivia. Voor Bas Nijen Twilhaar was het vandaag meer genieten dan racen. “Wat was dat mooi vandaag en wat zijn de mensen enthousiast en vriendelijk hier in Bolivia. Niet te geloven. Overals staan grote massa’s publiek en ze zwaaien je overal toe. Vooral bij de finish, ik kreeg er lamme armen van. De proef vandaag stelde niet zo heel veel voor. Vanmorgen wel vroeg op maar ik had me verslapen. Door de regen was alles zeiknat geworden en veel nachtrust heb ik niet gehad. Ik heb me vanmorgen goed aangekleed. Regenbroek, regenjas en winterhandschoenen. We moesten ruim 300 km over asfalt. Het was wat mistig en regenachtig. Later klaarde het op. Dat het niet zo opschoot vandaag kwam omdat ik steeds moest stoppen om te plassen. De eerste week heb ik er alles uitgezweet maar dat was vandaag niet het geval. Maar ach, wat maakt het uit. Of ik nu als 50e of 68e binnen kom. Valt me nog eens niet tegen 68e. Straks in de zwaardere etappes zijn de verschillen in tijd veel groter. Ik heb vandaag geen last van mijn rug gehad nu ik het stuur wat heb verzet. Nog bedankt voor de tip. Op het laatste deel van de proef moesten we door modderige rivierbeddingen. Mijn motor ziet er erg smerig uit maar ik ga hem niet poetsen. Heeft geen zin. Vannacht slapen we volgens mij in een militaire kazerne. Dat zal wel goed komen. Dat we hier op grote hoogte zitten kan ik wel merken maar echt problemen levert het niet op. Vanavond een beetje aan de motor werken en dan proberen te rusten zodat ik morgen fit ben voor het tweede deel van de marathonetappe.”
Maandag gaan de motorrijders van Bolivia naar Chili waar ze in Calama hergroeperen met de auto’s en de trucks. Waarschijnlijk komen er daarna weer zandduinen. 

Namens Bas Nijen Twilhaar opgetekend door Peter van der Sanden.
Kijk ook op de Facebook pagina van Bas, daar verschijnt de hele dag door wel weer iets nieuws of kijk op www.dakarbas.nl.

 

Interview Radio Rallymaniacs rustdag Salta 11-01-2014

12-01-2014

Bas is vanochtend geïnterviewd door Marcel Vermeij van Radio Rallymaniacs. Als u hier klikt komt u terecht op de website van soundcloud en kan u het interview beluisteren.

Groot onderhoud op de rustdag

11-01-2014

Zaterdag 11 januari Salta - Argentinië 

Om 18.00 uur (14.00 uur plaatselijke tijd) had Bas Nijen Twilhaar op de rustdag tijd om even naar Nederland te bellen. Zijn verhaal: “het begon hier even geleden heel hard te waaien en ik heb snel al mijn spullen in de tent gelegd. Ik was al een heel eind op weg met sleutelen toen het water hier met bakken uit de lucht kwam vallen. Dat is even lastig maar van de andere kant is wat afkoeling wel welkom. Gisteravond ben ik bij de masseur van het Veka team (MAN trucks) geweest. Er zit een bekende van me (Edgar Nijhuis) bij dat team, vandaar. Die massage heeft me enorm geholpen. Van Peter Lenselink kreeg ik een berichtje dat de pijn in mijn nek misschien komt omdat ik het stuur van de KTM te ver naar voren heb staan. Dat ga ik straks na de bui nog even veranderen. Afgelopen nacht heb ik prima geslapen, van half tien tot vanmorgen half acht. Na een lekkere douche en ontbijt ben ik gaan sleutelen. De motor heeft opvallend weinig schade opgelopen in de eerste week. Wel heb ik alle slijtdelen zoals ketting, tandwielen, remblokken, olie, filters e.d. vervangen. Vanmorgen wilde de motor niet starten, geen stroom op de accu. De accu ligt nu bij KTM aan de lader. Bij twijfel zet ik er een nieuwe in want ik wil het risico niet lopen dat ik het zonder accu moet doen. Ik heb vandaag nog een massage gehad aan mijn vingers. Die zaten ook vast. Eigenlijk zit alles vast maar na zo’n massage voel ik me als herboren. Ik heb nog alle tijd om het motortje er als nieuw bij te zetten en kijk uit naar de komende dagen. Ik ben heel benieuwd wat ons in Bolivia te wachten staat. Als de bui over is ga ik weer verder met sleutelen.”

Wat de deelnemers morgen te wachten staat is inderdaad nog een groot vraagteken. Als in het gebied van de zoutmeren dezelfde hoeveelheid water is gevallen als rond Salta het geval is dan kan dat voor onverwachte problemen gaan zorgen. Er wordt al gespeculeerd dat de etappe van morgen wordt aangepast. Maar laten we dat eerst nog maar eens afwachten.

Namens Bas Nijen Twilhaar opgetekend door Peter van der Sanden
Kijk ook op de Facebook pagina van Bas, daar verschijnt de hele dag door wel weer iets nieuws of kijk op www.dakarbas.nl.

 

Rustdag bereikt

10-01-2014

 Vrijdag 10 januari Tucuman - Salta - Argentinië 
(37 km verbinding, 400 km special, 28 km verbinding)


Na de voorbije hectische dagen verliep het vandaag allemaal wat rustiger. De Dakar rally kent tot nu toe een ongekend hoog aantal uitvallers.  Afgelopen zondag stonden er 174 motorrijders in Rosario aan de start en vanmorgen waren er daar nog 87 van over. Zoiets kwam zelfs in Afrika maar zelden voor. Pittige routes in combinatie met hoge temperaturen eisen hun tol. Iedereen die vandaag het bivak in Salta heeft gehaald zal dat zien als een soort overwinning, ook al is men pas halverwege. In Salta mogen de deelnemers een dag bijkomen van alle ontberingen. De monteurs kunnen de motoren prepareren voor het tweede deel van de rally. Maar die rust geldt niet voor de kistrijders waaronder Bas Nijen Twilhaar. Voor hen is de rustdag de dag om (zelf) de motor weer in orde te brengen. Bas had vooraf gezegd dat hij het vandaag rustig aan ging doen en hij hield woord. Hij deed ruim zeven uur over de 400 km lange proef en werd daarmee 64e in het dagklassement. De winnaar deed er 1.18 uur korter over maar daar zat Bas absoluut niet mee. “Mijn nieuwe telefoon werkte niet goed, sorry dat ik daarom wat later bel. Maar alles is goed met me. Al doen mijn nek en rug nog steeds erg zeer. Ik ga zo weer naar de fysio. Door die pijn zat ik vandaag niet lekker op de motor maar toch heb ik de hele dag genoten. Wat een geweldig mooie route was dit vandaag. Jammer dat het een wedstrijd was en dat je door moet rijden. Ik zou best af en toe willen stoppen om van de omgeving te genieten. Het was net enduro. Maar het was ook opletten onderweg. Ik zag de motor van de Chileen Lopez. Daar was weinig meer van over. Hij was rechtdoor een afgrond ingedoken (rijder mankeert niets). Ik heb van de uitgevallen Walter van Sinten een matras gekregen. Dat ligt ’s nachts beter. Zo hoop ik van mijn rugpijn af te komen. Net voor ik in het bivak kwam heb ik de motor afgespoten en daarna hebben ze mij met de hogedruk schoon geblazen. Dat was lekker fris. Op de rustdag ga ik nieuwe ketting en tandwielen monteren en een nieuwe uitlaatsteun die afgebroken is. Ze zeggen dat het na de rustdag nog zwaarder wordt maar daar maak ik me nog niet druk om. Ik zie wel wat er komt.”

Bij aankomst in het bivak kreeg Bas te horen dat een van de kistrijders, de Belg Eric Palante, dood bij zijn motorfiets was gevonden. “Dat schrok ik heel erg van”, aldus Bas. “Ik ken Eric al een aantal jaren. Samen met Willy Wientjes heb ik hem een keer geholpen tijdens de Centraal Europa rally. Ik wist dat Eric erg moe was. Hij had eerder een zware dag gehad, was uren gesleept door een quad en had zijn hand open gereten. Maar hij wilde niet opgeven. Na een nacht sleutelen zonder slaap is hij verder gegaan. Ik heb gehoord dat zijn motor gewoon op de standaard stond toen de hulpdiensten hem vonden. Hij is volgens mij niet eens gevallen. De Dakar is een serieus spelletje, dat blijkt maar weer eens. Ik ben in ieder geval blij dat ik de rustdag heb gehaald en de groep wordt steeds kleiner. Ik geloof dat we met 18 kistrijders zijn begonnen. Nu zijn het er nog zes of zeven. Wat je noement een echte Dakar.” 

p.s. Tijdens de etappe van donderdag is Bas een aantal plaatsen in het klassement naar voren gezet. Veel deelnemers hadden een waypoint gemist wat hen op een uur straftijd kwam te staan. Bas had netjes alle waypoints gehaald. Hij gaat nu de boeken in als 42e op dag vijf. En dat tijdens een van de zwaarste Dakar etappes uit de (Zuid-Amerika) geschiedenis.
In het kistklassement staat Bas derde. Voor zover wij na kunnen gaan zijn er nog maar zeven kistrijders in de wedstrijd.


Proberen het hoofd koel te houden

09-01-2014

 Donderdag 9 januari Chilecito –Tucuman - Argentinië 
(154 km verbinding, 527 km special, 213 km verbinding)
Het werd 154 km verbinding, ca. 211 km special en 3 à 400 km verbinding.


Veel hectiek was er tijdens de vijfde rallydag. Een groot deel van de toppers reed fout in het eerste deel van de special. Die fout maakte Bas Nijen Twilhaar niet. Hij arriveerde als 53e bij de finish van het eerste deel van de proef. Na onduidelijkheid op de route (deelnemers die meer dan een half uur verloren vanwege zoekacties) volgde de onduidelijkheid of de motorrijders nu wel of niet verder zouden gaan rijden tegen de klok. Vanwege veiligheidsproblemen (er zouden onvoldoende helikopters beschikbaar zijn om gestrande/gewonde deelnemers op te halen) werd voor de motoren en de quads het tweede deel van de special geneutraliseerd.  De rally kreeg een nieuwe kopman omdat Juan Barreda (Honda) verloren reed en Marc Coma (KTM) won. In het algemeen klassement staat Bas nu op een 56e  plaats en in het kistklassement staat hij derde achter Rob van Pelt (1e) en de Zuid Afrikaan Brett Cummings. Van Pelt leverde vandaag een uitstekende prestatie. De 20-jarige werd negende! 

Bas heeft over de 211 km special ruim 5 uur gedaan. Een gemiddelde van 40 km/u wat genoeg zegt over de moeilijkheidsgraad. Er gingen vanochtend nog 115 van de oorspronkelijke 174 motoren van start. Om 23.00 u (Nederlandse tijd) waren er nog maar 80 bij de finish van het eerste deel. Hoe zwaar wil je het hebben. De Dakar-organisatie tapt dit jaar uit een heel ander vaatje dan afgelopen jaren het geval is geweest.
Het was bij km 162 in de special dat velen het spoor bijster raakten. Bas, die net voor elf uur belde, kende geen navigatieproblemen. “Dat was me vandaag weer een dagje. Ik heb zoveel ellende onderweg gezien van jongens die waren gevallen of die compleet door de hitte waren bevangen en zonder water waren komen te zitten. Deelnemers die echt in paniek waren. Ik heb net als voorgaande dagen mijn eigen plan getrokken. Het was vanmorgen nog donker toen we vertrokken. Robert van Pelt had geen licht op zijn motor. Ik ben langs hem blijven rijden totdat de zon op kwam. Toen die zon er was werd het gelijk al erg warm. Het eerste stuk van de special was erg los zand. Daar zaten al heel veel deelnemers vast. Ik heb zelf ook een keer vast gezeten en in het fes fes ben ik een keer voorover van de motor gekukeld. Het stuk wat daarna kwam was nog veel lastiger. Hele kleine duintjes met een soort kamelengras. Dat ging alleen goed als je er het gas op kon houden. Hier lagen de deelnemers met bosjes tegen de grond maar mij ging het gelukkig goed af. Op een gegeven moment heb ik een tijdje moeten zoeken naar een waypoint. Ik heb zo’n idee dat veel andere deelnemers dat waypoint hebben gemist.  Dat het tweede deel van de proef niet door ging kwam volgens mij omdat de organisatie het veel te druk had met het bergen van onfortuinlijke deelnemers. Ik hoorde net dat er drie of vier motoren zijn afgebrand. Na de special volgde een lang stuk over de weg. Onderweg stonden heel veel mensen. Ik ben nog ergens gestopt en heb kraaltjes en kettinkjes gekregen van kinderen. Bij aankomst in het bivak ben ik eerst naar de fysio gegaan. Ik kon mijn nek bijna niet meer bewegen. Die zat muurvast. De fysio vertelde dat het net beton was. Maar na deze behandeling voel ik me als herboren. Ik ben nog lekker fit. Onderweg drink ik heel veel. Als er toeschouwers op de proef staan vraag ik om water. Dat krijg je van iedereen (zie filmpje op facebook). En lekker veel water in mijn nek. Dat houdt me goed op de been. Morgen nog een dagje en dan kan ik even bijkomen. Mijn motortje loopt nog steeds als een zonnetje maar ik doe er dan ook alles aan om de motor en mezelf zoveel mogelijk te sparen. Tot morgen.”

Namens Bas Nijen Twilhaar opgetekend door Peter van der Sanden
Kijk ook op de Facebook pagina van Bas, daar verschijnt de hele dag door wel weer iets nieuws of kijk op www.dakarbas.nl.

 

Lange dag

08-01-2014

Woensdag 8 januari San Juan - Chilecito -Argentinië 
(59 km verbinding, 352 km special, 151 km verbinding). 

Afgelopen nacht hebben de motorrijders in een soort van oud legerkamp overnacht. Niet in hun vertrouwde tentje maar op een grote slaapzaal met heel veel dubbeldeks bedden. Op de derde dag was het bijltjesdag. Zeker 30 motorrijders (waaronder Sjors van Heertum en Jan van Gerven, vorig jaar teamgenoot van Bas) hebben gisteren de strijd moeten staken. Gelukkig was Bas Nijen Twilhaar daar niet bij maar Bas vertelde wel dat hij het lood- en loodzwaar had gehad. Geen wonder als zelfs de winnaar (de Spanjaard Barreda) na afloop vertelde dat hij nog nooit zulke moeilijke (steile) stukken met een Dakar motor had gereden.

Vandaag was voor de motorrijders het tweede deel van de marathonetappe. ‘Slechts’ 362 km special (657 km voor de auto’s). Maar minder kilometers wil meestal zeggen dat het aantal lastige kilometers toeneemt. Kwamen de deelnemers gisteren op ruim 4000 meter hoogte, vandaag was het hoogste punt net boven de 3000 meter. Nog altijd hoog maar niet zo hoog dat de deelnemers last krijgen van hoogteziekte.
Aan de kop van het klassement gebeurde tijdens het tweede deel van de marathonetappe van alles. De toppers moeten kiezen tussen gas er op en winnen of rustiger aan en heel houden. De mensen wat verder naar achteren in het veld, zoals Bas Nijen Twilhaar, hebben daar minder mee te maken. Voor hen, en dan vooral voor de kistrijders zoals Bas, is iedere dag weer een overlevingstocht. Bas zat vandaag 7 ½ uur op de motor tijdens de special en kwam als 66e binnen. Een prima resultaat en deze positie bezit hij (tot nu toe) ook in het algemeen klassement.
Het bleek voor Bas niet mogelijk direct na de finish te bellen (waarschijnlijk geen bereik). Tot middernacht hebben we op een telefoontje vanuit het bivak in Chilecto zitten wachten maar dat kwam pas na middernacht. Bas: “Eerst kreeg ik geen verbinding en daarna was er iets aan de hand met de telefoon in Nederland (klopt). Maar goed, even na acht uur (24.00 uur Nederlandse) tijd ben ik in het bivak aangekomen. Afgelopen nacht heb ik geweldig geslapen. Dat was luxe voor mij, een echt matras. Dat heb ik wel buiten neergelegd want binnen stonk het teveel naar mottenballen. Ik ben vanmorgen vertrokken met het idee om behoudend te rijden. Ik heb wel wat kleine foutjes gemaakt maar ik denk dat anderen dat ook doen. Anders snap ik niet hoe ik nog 66e ben geworden. Wedstrijdleider Lavigne heeft ons gisteren toegesproken en gezegd dat dit de zwaarste Dakar in Zuid-Amerika tot nu toe is. Maar dat had hij ook vooraf medegedeeld. Onderweg is het steeds erg opletten met al die stenen. En we moesten door veel rivierbeddingen. Dat is ook uitkijken. En je krijgt natte voeten wat ik niet zo prettig vind. Mijn voeten zijn opgezwollen. Verder voel ik me wel fit maar ik heb nog steeds niet het idee dat het rijden echt lekker gaat. Ik denk dat dat nog steeds te maken heeft met het geklooi op de tweede dag in de duinen. Maar dat vertrouwen komt denk ik wel weer terug. Vanavond nog even bandjes wisselen en dan moet het klaar zijn voor morgen. Het is nog steeds bloedheet hier in Zuid-Amerika maar dat hoort bij een rally als deze. Tot morgen.” 

Namens Bas Nijen Twilhaar opgetekend door Peter van der Sanden
Kijk ook op de Facebook pagina van Bas, daar verschijnt de hele dag door wel weer iets nieuws of kijk op www.dakarbas.nl.

De hoogte in

07-01-2014

Dinsdag 7 januari San Rafael – San Juan -Argentinië
(292 km verbinding, 373 km special, 0 km verbinding).
Vanwege extreem weer is de proef voor de motoren met 130 km ingekort

De rally is pas drie dagen oud maar nu al heeft het er alle schijn van dat het een zware rally is. Drie Nederlanders zijn al uit de strijd: Walter van Sinten (verdwaald in de duinen), Senn van Basel (sleutelbeen gebroken) en vandaag kwam daar bij Frans Verhoeven die een elleboog brak. De leider in het quadklassement zag zijn quad in een 400 meter diep ravijn storten. Gelukkig zat hij er toen zelf niet meer op. De leider bij de auto’s, Stephan Peterhansel, raakte ver achterop door zes (!) lekke banden. De etappewinnaar bij de motoren van gisteren verloor vandaag twee en een half uur. Er gebeurde heel veel vandaag.

De deelnemers moesten bijna 4000 meter de hoogte in over paden met heel veel stenen waar je 100% geconcentreerd moet blijven. En vanavond is er geen assistentie vanwege de marathonetappe. Pittig allemaal maar dat hoort bij Le Dakar.
Ook voor Bas Nijen Twilhaar was het een pittig dagje. Hij kwam na ruim zes uur ploeteren als 71e binnen en dat was nog voor Hans Vogels die er inmiddels ook achter is dat rally rijden iets anders is dan een wk-enduro. Net zo moeilijk maar anders!
Een half uurtje nadat Bas over de finish reed kwam het verwachte telefoontje naar Nederland. Bas: “Wat was het vreselijk zwaar vandaag. Ik heb afgelopen nacht tot half een gesleuteld aan mijn motor. Het zuigertje wat de koppeling bedient was stuk. Ik heb alles vervangen. En er moesten nieuwe banden op. Bij controle van de motor zag ik ook nog dat er een steun van de tank af was gebroken. Dat bij elkaar zorgde ervoor dat het na middernacht werd voordat ik mijn tentje in kon kruipen. Om er dan drie uur later alweer uit te kruipen. Een heel kort nachtje. Daarom ben ik vanochtend vertrokken met het idee om het vooral rustig aan te doen. Overal onderweg lagen kapotte motoren. Het was een slagveld. Ik heb de motor van Frans Verhoeven ook nog gezien. Zonder Frans dus ik dacht al dat het niet goed was. Vooral het deel waar vandaag alleen de motoren reden was enorm moeilijk met steile klimmen. Ik kwam maar net boven tussen de grote keien. Sjors van Heertum en Jan van Gerven konden niet boven komen. Die twee gingen proberen op een andere manier boven te komen. Ik hoop dat het ze gaat lukken. Zo pittig heb ik het nog niet meegemaakt. Het leek de Erzberg in Oostenrijk wel. Op het laatste stuk kwam ik Hans Vogels nog tegen. Die was geloof ik een beetje de weg kwijt. Samen zijn we naar de finish gereden. Het is nu nog een aantal uren licht maar veel meer dan een filter vervangen kan ik niet doen. Dan maar op tijd naar bed want extra rust na zo’n dag is welkom. Morgen ga ik met dezelfde instelling van start: mezelf en de motor sparen voor wat nog komen gaat.”

Namens Bas Nijen Twilhaar opgetekend door Peter van der Sanden

Afzien is begonnen

06-01-2014

6 januari San Luis – San Rafael (304 km verbinding, 433 km special, 62 km verbinding).
Voor Bas Nijen Twilhaar werd het vandaag al meteen een erg zwaar dagje en het begon zo mooi. “Vanmorgen ging het prima. Alles liep vlot en ik verheugde me op de hoge zandduinen die gingen komen. Maar al bij de eerste duin viel de koppelingsdruk weg. En als je ergens een koppeling nodig hebt dan is het wel in de duinen. Tjonge, dat werd afgezien. Ik ben nog nooit zo kapot geweest als vandaag bij dat gemartel in de duinen. Het werd me op een gegeven moment helemaal zwart voor de ogen. Waarschijnlijk heeft er lucht in de leiding gezeten. Toen ik na heel veel moeite door de duinensectie was gekomen werkte de koppeling weer. Ik zat er even helemaal doorheen. Ongeveer 30 km voor de finish stond Jan van Gerven zonder benzine. Hij had denk ik te weinig getankt. Ik wil graag iemand helpen maar ik had geen idee of ik het zelf wel zou halen met mijn brandstof en heb hem daarom geen benzine kunnen geven. Wat was ik blij toen ik bij de finish kwam. Maar daar stond Sjors van Heertum van het Bas Trucks team. Zijn motor deed het niet meer. Misschien zand in de benzine omdat hij gisteren een tankdop was verloren. Ik heb Sjors naar het tankstation gesleept. Omdat we morgen al een Marathonetappe hebben had ik gehoopt op tijd in het bivak te zijn voor een uurtje extra onderhoud. Maar nu is het omgekeerde het geval en kom ik tijd te kort. Ofschoon de koppeling nu wel werkt zal ik de leiding toch moeten ontluchten. Anders kan ik zo onderweg weer met een niet functionerende koppeling te maken krijgen. Al bij al is het vandaag niet geworden wat ik er van gehoopt had en ik heb het vanavond nog druk.”

Dat er morgen een marathonetappe is wil zeggen dat er s’avonds niet gesleuteld kan worden. Er is geen assistentie voor de motorrijders en de kistrijders moeten het zonder kisten stellen. De deelnemers moeten o.a. twee dagen met dezelfde banden doen en alles wat ze aan onderdelen willen wisselen (filters e.d.) zullen ze zelf mee moeten nemen. Het lijkt er nu al een beetje op dat deze Dakar inderdaad wat zwaarder gaat worden dan de voorgaande afleveringen. 

Namens Bas Nijen Twilhaar opgetekend door Peter van der Sanden


Radio Rallymaniacs (dag 1)

06-01-2014

Een kort interview met Marcel Vermeij van Radio Rallymaniacs na de eerste dag. Klik hier voor het geluidsfragment.

Krampachtig begin

05-01-2014

5 januari Rosario-San Luis (692 km verbinding, 180 km special).
Vandaag is de Dakar rally echt begonnen. De motorrijders moesten vroeg uit de veren om na circa 400 km asfalt bij de start van de proef te komen. Na de proef van 180 km volgde nog zo’n 200 km asfalt alvorens het eerste bivak werd bereikt. Bas Nijen Twilhaar volbracht de eerste Dakar-dag zonder grote problemen maar helemaal naar wens liep het niet. Bas: “De special van vandaag was er eentje over smalle paden met heel veel stenen. Aan zulke paden heb ik een hekel, geef mij maar zand. Vanwege mijn hoge startnummer (126) zat ik achteraan in het veld. Als ik iemand wilde inhalen moest ik steeds door het stof. Het was ook wel weer even wennen aan de KTM. Behalve tijdens de proloog in Valkenswaard heb ik het hele jaar niet met deze motor gereden. Ik heb vandaag geen risico willen lopen. Gedurende de proef kreeg ik last van kramp in mijn rechter been. Dat heb ik nooit eerder gehad. Toen na verloop van tijd de kramp rechts verdween kreeg ik het links. Dat was echt geen fijn gevoel. Ik denk dat ik te weinig magnesium binnen gekregen heb. Morgen zal ik wat tabletten in mijn drinkwater doen. De camelback was vandaag al voor het einde van de proef leeg. De temperatuur hier in Argentinië is nog steeds erg hoog maar daar heb ik niet zo’n moeite mee. Ofschoon ik vandaag een keer omgevallen ben, klein foutje, ging het rijden goed. Ik hoop dat we morgen wat meer zand krijgen.”
Bas werd vandaag 73e (5e Nederlander) en start derhalve morgen 50 plaatsen verder naar voren. Dat is een prima uitgangspositie.

Backpacker Bas

05-01-2014

4 januari Rosario- Zaterdagavond om 19.00 uur Nederlandse tijd (16.00 uur Argentijnse tijd) kwam er nog een telefoontje van Bas Nijen Twilhaar uit “Dakar stad” Rosario. Hij had weer een echt ‘Bas-verhaal’.  “De man van het huisje heeft me vanmorgen naar de dichtstbijzijnde stad gebracht vanwaar ik een taxi heb genomen naar Rosario waar het parc ferme is. Zondagmorgen moeten ik al vroeg op pad. Daarom slaap ik vannacht in Rosario. De man van het huisje heeft via Booking.com voor mij een slaapplaats geregeld vlak bij de start van de rally. Ik slaap met acht mensen op een kamer in een backpackershotel. Dat is me niet vreemd want zo ben ik lang geleden ook al eens door Australië getrokken. Natuurlijk moest ik met iedereen daar op de foto. Heel gezellig allemaal. Zojuist zijn alle motorrijders met een Engelse dubbeldekkerbus opgehaald en naar de briefing gebracht. Hier hebben we allerhande informatie gekregen. Daar trof ik ook andere Nederlandse deelnemers van o.a. het Bas-team. Voor de rest zie ik niet zo veel andere mensen omdat ik ergens anders slaap. Het backpackers hotel is maar een kilometer van de start. Ik kan morgenvroeg gewoon naar mijn motor toe lopen. De start van de verbinding is vroeg in de ochtend (ruim 800 km) en het zal rond 16.00 uur Argentijnse tijd zijn dat ik aan de eerste wedstrijdkilometers moet beginnen. Zojuist heb ik nog even een lekkere steak naar binnen gewerkt. Dat was nodig want de laatste dagen heb ik op spaghetti geleefd. Ik zal blij zijn als het morgen echt gaat beginnen.” 

Namens Bas Nijen Twilhaar opgetekend door Peter van der SandenZie ook de Facebookpagina van Bas of kijk voor meer foto’s op www.dakarbas.nl

Keuring

03-01-2014

Rosario 3 januari – Voor Bas Nijen Twilhaar was het vandaag keuringsdag in het warme Argentijnse Rosario. Bas: “Gisteren viel het water met bakken uit de lucht wat voor een beetje verkoeling heeft gezorgd. Door het noodweer was bijna overal de stroom uitgevallen. Bellen of mailen ging niet. Het is overdag bloedheet en ook ’s avonds blijft het warm. Maar ik voel me hartstikke fit. De keuring vandaag ging probleemloos. Veel was al in Frankrijk voor vertrek gecontroleerd. Nu ging het vooral nog om de veiligheidszaken. Omdat ik in het kistklassement zit zijn vitale motoronderdelen zoals achterbrug, velgen, motorblok en vering verzegeld. Die mag ik onderweg niet vervangen. Het huisje waar ik al een week verblijf is zo’n 40 km van de start. Ik moet nu steeds met de bus op en neer. Dat is al een sport op zich maar dat hoort bij het avontuur. De eigenaar van het huisje rijdt met mij naar de winkel of brengt me naar het busstation. Hij helpt me erg goed. Vandaag (vrijdag) ben ik met de motor naar de keuring gereden maar de motor moet zo meteen in het parc ferme. Ik weet nog niet hoe ik terug ga maar dat zal wel goed komen. Morgen (zaterdag) is ’s middags de voorstelling voor het publiek. Ook moet ik morgenmiddag al om vier uur de kist inleveren. Die kist gaat met een truck van de organisatie mee. Dat is eerder dan ik had verwacht. Ik ben er daarom eens rustig voor gaan zitten om te kijken wat ik in de kist laat en wat ik voor onderweg mee moet nemen. Dat is soms nog een lastige beslissing. Ik denk dat ik van zaterdag op zondag maar in Rosario blijf want de start zal wel vroeg in ochtend zijn. Dat hoor ik later wel. Het is hier in Rosario al een flinke drukte en dat zal morgen en overmorgen alleen nog maar erger worden. Maar ik heb er zin in, heel veel zin zelfs.”

Stickers plakken

01-01-2014

Rosario 1 januari - Nog vier dagen en dat gaat de Dakar Rally van start. Op zondag 5 januari wacht de deelnemers een lange verbinding (ruim 600 km) waarna een proef volgt van 180 km. Bas Nijen Twilhaar is al in Rosario (Argentinië) waar de start van de rally is. Bas: “Ik ben al weer een tijdje hier in de buurt van Rosario en ben heel blij dat ik op tijd hier naar toe ben gegaan. Het is vooral de hitte waar ik aan moet wennen. In de ochtend is het al een graad of 28. Dan ga ik om een uur of acht  hardlopen. Ook de luchtvochtigheid is hier een stuk hoger en dat merk je gelijk onder het rennen. Mijn lichaam is nu wel aardig gewend en ik voel mij fit. De eigenaar van de huisjes (waar ik tot de start verblijf) helpt mij graag met alles en is heel vriendelijk. En een grote Dakar fan. Het uitdelen van handtekeningen is al begonnen en ik merk dat de rally hier volop leeft. Meer dan vorig jaar bij de start in Peru. Mijn voorbereiding bestaat deze week uit wat krachttraining in het zwembad en de Dakar-regelementen doorlezen. Ik lig ’s avonds  mooi op tijd in bed. Gelukkig is er airco op de slaapkamer. Op oudejaarsdag ben ik met de lijnbus richting de haven gegaan (220 km hier vandaan) om de motor op te pikken. Ik was de eerste die daar aan de poort stond samen met mensen van team De Rooy en team Kamaz. Eén druk op de knop en de KTM liep. Ik heb de motor over de weg teruggereden zodat ik meteen heb kunnen controleren of alles goed functioneert. Terug bij mijn huisje ben ik stickers gaan plakken want dat moest nog gebeuren. Op mijn Facebook pagina (https://www.facebook.com/bastiaan.nijentwilhaar?fref=ts) kun je je wat foto’s vinden van het ophalen van de motor. Ik wens vanuit Argentinië iedereen een heel gelukkig Nieuwjaar en ik probeer later, als alle stickers op de motor zitten, nog wat nieuwe foto’s te sturen.”

Dankwoord

02-02-2013

Ten eerste wil ik graag alle sponsoren bedanken die het mogelijk hebben gemaakt om dit geweldige avontuur te kunnen verwezenlijken. Maar ook wil ik vrienden,motorclubleden,klanten en kennissen bedanken voor hun steun en support!. Mijn dank gaat ook uit naar Peter van der Sanden die tijdens de Dakar dagelijks telefonisch contact met mij had om vervolgens iedereen op de hoogte te stellen van mijn belevenissen. Hij heeft de verhalen op deze site geschreven.

Iedereen heel erg bedankt!
Op naar Dakar 2014!

Groeten Bas

Beauty Shots

21-01-2013

De Dakar organisatie heeft prachtige korte video's gemaakt, zogenaamde 'Beauty Shots', en deze op YouTube geplaatst. Hierop zijn waanzinnig mooie beelden te zien van de gebieden waar Bas de afgelopen weken heeft gereden. Wanneer u hier klikt komt u terecht op de afspeellijst van het Dakar kanaal op YouTube en ziet u de 8 video's van stage 1 t/m stage 8. 

Bas Dakar Team over de finish

20-01-2013









Video Omroep Brabant

20-01-2013

Hier een video van de heren van het Bas Dakar Team aan de finish.


Voicemails

20-01-2013

Er staan voicemails op Rallymaniacs van alle leden van het Bas Dakar Team. Uiteraard is Bastiaan ook te horen. Klik hier voor de site. Links staat Radio Rallymaniacs. Scrollen naar 19-01 en dan op naam zoeken.

Klus geklaard: 100% score

19-01-2013

Zaterdag 18 januari: van La Serena naar Santiago.Totale afstand 630 km waarvan circa 128 km geklokt.
Met een uur vertraging vanwege mist vertrokken de motorrijders aan hun laatste missie in de Dakar 2013. Een zware dag zou het niet worden maar je motor zal maar stuk gaan net voor de finish. Dat zal bij menig deelnemer door het hoofd hebben gespeeld, ook bij de BAS-rijders. De special bestond uit twee delen. Eerst een snel stuk van dik 100 km, dan een lang stuk verbinding en als afsluiter nog een kort stuk van ca. 20 km richting finish.

Dat Bas Nijen Twilhaar dolgelukkig was toen hij over de finish kwam spreekt voor zich. Een jongensdroom was uitgekomen. Of eigenlijk twee! Aan de Dakar deelnemen en de Dakar uitrijden. Bas: "Ja, ik weet het. Ik had meteen moeten bellen toen ik over de finish kwam maar het was zo'n drukte en van RTL kwamen ze voor éen interview en daarna ben ik het even helemaal vergeten. Maar we hebben het gehaald. Vanmorgen was het regenachtig en mistig waardoor de start werd uitgesteld. De proef was erg snel en je moest uitkijken om niet in een ravijn te donderen. We hebben leukere proeven gehad dan deze. Na dat eerste deel van de proef weer een heel lange verbinding. Daar word ik schijtziek van. Echt niks aan. Maar de laatste kilometers waren weer geweldig. Het leek wel een soort park waar we doorheen moesten. Met vooral aan het einde enorm veel toeschouwers. En toen waren we er, met z'n zessen. Het hele BAS Dakar team aan de finish. Met dank aan iedereen die meegeholpen heeft en niet in de laatste plaats onze monteurs. Niemand van ons heeft technische problemen gehad. Het besef dat ik de Dakar uitgereden heb dringt nu nog niet zo tot me door maar dat zal vanavond wel komen bij een biertje. Ik ben nu onderweg op het laatste stuk verbinding richting Santiago. Ik moet uitkijken want ik sta langs de weg en veel auto's rijden rond met vlaggen. Ook hier is het weer een gekkenhuis. Ik hoop dat ik volgend jaar weer mee kan doen en dat ik dan mijn eigen tempo kan rijden. Ik ben wel geschrokken van de hoge snelheden die gereden worden. Je moet als je verder naar voren rijdt erg scherp zijn. Maar laat ik nu eerst maar eens gaan genieten van dit moment. Volgend jaar is nog heel ver weg. Maar dit pakt niemand me meer af." 

De Dakar 2013 is gewonnen door de Fransman Cyril Despres voor de Portugees Ruben Faria en de Chileen Caleco Lopez. Allemaal op KTM en nagenoeg dezelfde motor als die waar de BAS Dakar teamleden mee aan de start verschenen. Gezien de 100% score van het BAS team koos het team voor het juiste merk. Bas werd 110e in het eindklassement. Van de 183 die in Lima vertrokken haalden er 124 de finish.

Morgen (zondag) volgt voor de deelnemers die de finish hebben gehaald nog de officiële huldiging in de Chileense hoofdstad Santiago. Op maandag wordt het materiaal naar de haven gebracht en op maandagavond vliegt Bas samen met andere leden van het BAS Dakar team terug naar Brussel. Dinsdagavond wordt Bas terug verwacht in Vriezenveen

Einde in zicht

18-01-2013

Vrijdag 18 januari: Copiapó (Chi) naar La Serena (Chi). Totale afstand 735 km waarvan circa 370 km geklokt. 

Om half elf 's avonds Nederlandse tijd komt het inmiddels bekende drietal Caspar Van Heertum, Bas Nijen Twilhaar en Marcel Huigevoort over de finish gereden na weer een lange proef. Bas belt naar Nederland voordat hij aan de resterende twee tot drie uur durende verbinding begint naar La Serena. Bas: "Gisteravond heb ik mijn Nederlandse motorvrienden het bivak in kunnen loodsen. Als een soort illegalen (ze waren ook illegaal) heb ik een plek voor ze gezocht waar ze onder het hek door konden kruipen. Mijn sponsor Milan kon het bivak in eerste instantie ook niet op maar met een perswagen van Tatra is het ook hem gelukt binnen te komen en het bivak te bewonderen. Hij wist niet wat hij zag. Vandaag was een leuk dagje maar de voorbereidingen waren niet al te goed. Gisteren voelde ik me nog fit maar afgelopen nacht heb ik erg veel buikpijn gehad. Misschien kwam het omdat ik vanwege een koortslip iets teveel diclofinac had geslikt. En waarschijnlijk heeft mijn lichaam niet zo veel weerstand meer. Maar goed, vanmorgen kreeg ik van Wim (monteur) een pilletje wat er voor zorgde dat ik na een uur weer lekker in mijn vel zat. Het rijden ging prima. Eerst hoge duinen en daarna snelle pistes met veel stenen. Halverwege de proef was een neutralisatie. Bij de herstart zaten de snelle auto's en vrachtauto's voor ons of reden ons in de proef voorbij. Dat is link vanwege de stenen die overal komen te liggen en het stof. De meeste paden hadden aan de zijkant een hoge harde opstaande rand. Dat was uitkijken geblazen. Maar we hebben het weer gered. Nog één dag en dan hoop ik dat ik kan zeggen dat we het met z'n zessen hebben gehaald". 

Morgen (zaterdag) gaan de deelnemers op weg naar de finish in Santiago Bij elkaar moeten er nog een dikke 600 km worden gereden maar slechts 128 km staan nog te boek als proef. Dat moet voor iedereen te doen zijn maar juichen mag pas als de laatste controlepost is gepasseerd.

Eindelijk weer genieten

18-01-2013

Donderdag 17 januari: van Fiambalá (Arg) en Copiapó (Chi). Eerst 396 km verbinding over de Andes gevolgd door een special van 319 km. 

Voor de tweede keer, nu in omgekeerde richting en via een andere route, moest de Dakar karavaan de Andes doorkruisen. Een koude overtocht maar aan de andere kant in Chili wachtte de warmte en de zandduinen. Frans Verhoeven zorgde voor de eerste Nederlandse overwinning bij de motoren. Chapeau! Voor het Bas-kwartet, wat achteraan moet starten, werd het weer een lange dag. Die dag begon heel vroeg en heel koud want het ging weer flink de hoogte in over de Andes. Een lange koude zit. Het eerste deel van de special, de deelnemers zijn weer in Chili, was snel op een harde ondergrond en later kwamen de duinen en de rio's. Een bijzonder pittige special.

Rond de klok van elf uur Nederlandse tijd passeren Bas, Caspar en Marcel de finish Ze zijn dan 7 1/2 uur op de proef onderweg geweest plus nog de vijf uur koukleunen in de ochtend. Om klokslag 12 uur belt Bas vanuit het Bivak in Copiapo. "Sorry dat ik niet iets eerder heb gebeld maar ik moest eerst mijn vrienden het bivak in zien te loodsen. Dat zijn de jongens die met de motor hier onderweg zijn. Ze zijn nog nergens op het bivak geweest maar hier gaat dat lukken. Tijd om met ze op te trekken heb ik niet want ik moet me nu alweer voorbereiden op de dag van morgen. Vandaag was voor mij een fijne dag. Ik voelde me weer helemaal fit. Wel koud gehad vanmorgen ondanks dat ik nog een wit pak van Henk Knuiman heb gekregen. Daar had ik nog mijn normale kleding plus een regenjas onder. Maar nog steenkoud. Boven op de pas, ik geloof 5000 meter hoog, heeft RTL me geïnterviewd. Ze vonden me net zo'n marsmannetje in dat pak, vandaar. Ik heb vandaag bijna de hele dag kunnen genieten tijdens de proef ook al duurde het lang. Maar er was eindelijk eens geen stof. Zo fijn is dat. En mijn longen gaan ook weer de goede kant op. Voor Caspar en Marcel was het vandaag pittig maar ik heb ze gelukkig regelmatig kunnen helpen. Samen hebben we het weer gered. Onderweg zag ik Ans Timmermans, de vrouw van Eimbert, onze snelle assistentie in de vachtwagen. Ik ben even gestopt want ik wist dat zij dezelfde reis maakt als mijn sponsor Milan. En die was er dus ook. Hij wist niet wat hij meemaakte dat ik zomaar voor zijn neus stond. Erg gezellig. Even later ben ik weer vertrokken en heb de anderen ingehaald. Ongeveer 30 km voor de finish viel Caspar van Heertum zonder benzine. Hij had zijn tanks niet helemaal volgegooid. Ik gelukkig wel. Ik heb er bij mij een tankhelft afgehaald en er acht liter bij Caspar in geschud. Eimbert Timmermans kwam langs en vroeg nog  of hij kon helpen. Dat hoefde niet maar een kilometer verder bijna wel. Caspar viel er hard af en heeft nu een bult op zijn schouder. Zal wel even pijn doen maar de laatste dagen moeten we toch vol kunnen maken. Ik hoop dat we met het hele team de finish kunnen halen, dat zou geweldig zijn. Ik zit in vergelijking met een dag eerder weer helemaal goed in mijn vel en kijk uit naar de proef van morgen". 

Morgen (vrijdag) staat er nog een stevige duinenetappe op het programma: 294 km verbinding en 441 km special. Als de deelnemers deze etappe overwonnen hebben is voor hen het meeste leed geleden en kunnen ze voorzichtig aan finishen in Santiago gaan denken.

Vermoeidheid slaat toe

16-01-2013

Woensdag 16 januari: van La Rioja naar Fiambala. Eerst 256 km verbinding, daarna 220 km special (vanwege hoge waterstand in een rivier ingekort tot ca. 200 km.) 

De Dakar organisatie zou er misschien goed aan doen om volgend jaar weg te blijven uit Argentinië. De bevolking is er wel knettergek van de Dakar rally maar voor de deelnemers heeft het land tot nu alleen maar onheil gebracht: heel veel stof of heel veel water. Volgelopen (droge) rivierbeddingen zorgden vandaag voor problemen waardoor het rallyschema moest worden aangepast. Meestal is het terplekke droog maar het water komt na hevige buien bij tijd en wijle uit de bergen gestroomd. De motoren konden vandaag nog wel starten voor hun proef door de beruchte witte duinen. De auto's en vrachtwagens kwamen niet verder dan het eerste waypoint. Op deze manier, met zo vaak regen, is het geen woestijnrally meer. Peru en Chili zijn veel drogere landen met heel veel zand. 

Om 21.35 uur komen de vier musketiers (Caspar Schellekens heeft zich bij het groepje aangesloten) over de finish. Bas belt meteen als hij verbinding kan maken met Nederland. Het is aan zijn stem te horen dat hij een zwaar dagje achter de rug heeft.  Bas: "Je hebt helemaal gelijk gehad. Weinig kilometers maar het was afzien. Vanmorgen in de stromende regen de verbinding gereden. Het water stond in mijn laarzen. Zeiknat begon ik aan de proef en het was meteen raak met flinke duinen en flinke afstappen. Daarna moesten we riviertjes oversteken maar dat ging allemaal redelijk. Het tempo lag voor mij vandaag te laag waardoor ik zelf ook fouten ben gaan maken. De andere jongens gingen ook regelmatig tegen de vlakte. Het was net of ik opnieuw moest leren crossen want het ging voor geen meter. Daar komt bij dat alles me zeer begint te doen en dan vooral mijn longen. Dat stofhappen de laatste dagen heeft me geen goed gedaan. Het lijkt wel of mijn longen in de fik staan. En ik heb vandaag zo moeten hoesten dat ik het gevoel  had dat er door het hoesten een paar ribben op breken stonden. Maar goed, de finish is weer gehaald maar het wordt wel elke dag zwaarder. Ik ga me zo meteen even melden bij de medische staf. Misschien dat ze daar iets voor me kunnen doen. Ik heb ook last van mijn arm. Eén geluk hadden we vandaag wel en dat was dat het niet zo heet was. Anders had ik het denk ik nog moeilijker gehad." 

Morgen steken de deelnemers weer de Andes over en gaan ze terug naar Chili. Dat wordt weer een lange dag. Bijna 400 km verbinding en een proef in de duinen dan 319 km. De Dakar  nadert het einde maar gedaan is het nog zeker niet. Er resten nog minimaal twee zware dagen.

Marcel Huigevoort

16-01-2013

Jawel, Marcel Huigevoort, de über enthousiaste teamgenoot van Bas doet het niet alleen goed op de voicemails van Rallymaniacs, maar ook op de buis. Hij haalde gisteren zelfs de rubriek 'De TV Draait Door' van het Vara programma De Wereld Draait Door. Het fragment komt uit RTL GP. Voor de mensen die het willen bekijken:


Bivak Tucumán afgelopen weekend

16-01-2013

Op de Facebook pagina van 'Dakar en Tucumán'  vind je nog meer foto's en filmpjes van het bivak waar het Bas Team tijdens de rustdag verbleef. Hier een video van hoe het er daar uit zag:


Voicemail Bas

16-01-2013

Op Rallymaniacs staat weer een voicemail van Bas, klik hier voor de website.

Net Schotland

15-01-2013

Dinsdag 15 januari: van  Cordoba nar La Rioja. Eerst 37 km verbinding, daarna 357 km special gevolgd door ca. 200 km verbinding naar het bivak. 

Vanochtend moesten de motorrijders weer vroeg hun bed (tentje) uit om zich klaar te maken voor de 10e etappe. Precies om 20.00 uur Nederlandse tijd arriveren Bas, Caspar (2x) en Marcel de finish na bijna zes uur stofhappen.Bas: "Gisteravond waren we pas laat binnen. Dan moet je snel eten, je wat opfrissen, roadbook voor de volgende dag klaarmaken en naar bed. Dat was rond half twaalf. Om zes uur liep de wekker weer af en konden we ons klaarmaken voor weer een lange proef. Jan van Gerven zijn duim was behoorlijk dik geworden nadat daar gisteren een mast op was gevallen. Marco van Geel had wat last van zijn pols. Hij bleek gisteren op precies dezelfde plek, bij hetzelfde stoplicht, te zijn gevallen als waar Marcel ook onderuit was gegaan. Het begin van de proef vandaag leek veel op gisteren. Smalle paden en veel stof. Later reden we door open groene heuvels. Ik vond het wel wat op Schotland lijken. Heel mooi en amper stof. Op een gegeven moment hadden de motoren een andere route dan de auto's. Dat was prettig. Wij moesten daar enkele waypoints oppikken. Daarna kwamen we weer tussen de auto's en dan is het net of je in de mist rijdt. Als je een auto aan hoort komen (pieper op het dashboard) dan moet je snel maken dat je aan de kant komt want ze komen met een rotgang voorbij. Daarna zie je even geen hand voor ogen. Marcel is vandaag nog een keer onderuit gegaan op zo'n betonplaat waar een riviertje overheen stroomt. Daar stond heel veel publiek en dat ging helemaal uit z'n dak. Aan de diepe krassen in het beton te zien was Marcel niet de eerste die daar een schuiver had gemaakt. Ik heb Marcel mee overeind geholpen en het koppelingshandel recht gebogen. Toen we weer vertrokken kregen we een luid applaus van alle mensen langs de kant. Het blijft toch iets bijzonders die Dakar. Bij de finish werden we opgewacht door Sjors van Heertum, de broer van Caspar. Sjors had zelf ook graag de Dakar gereden maar hij werd uitgeloot. Mooi dat hij er nu toch nog op deze manier bij is. Maar we moeten nu verder want er wacht ons nog 240 km verbinding naar het bivak."

Bas kwam vandaag als 119e over de finish en zijn naam staat ook rond deze koers in het algemeen klassement. 

Morgen, woensdag 16 januari, staan er weer (witte) duinen op het programma. De etappe lijkt niet al te lastig met 262 km verbinding en 221 km proef. Maar een korte proef wil niet altijd zeggen dat het ook een gemakkelijke proef is. Meestal is het juist andersom.

Artikel Noppennieuws

15-01-2013

Onder het kopje MEDIA was ook een album te vinden met daarin foto's van het het artikel dat in Noppennieuws (december 2012) heeft gestaan, over het pension van Bas in Tsjechië genaamd  'Country Hill'.
Deze foto's waren erg onduidelijk. Bij deze een link die verwijst naar een PDF van het artikel zodat belangstellenden dit nog eens kunnen lezen. Klik hier voor het artikel in Noppennieuws. Aan de onderkant, in het midden, zit een paneel waarmee u kan in- en uitzoomen.

Niet leuk zoveel stof

14-01-2013

Maandag 14 januari: van Tucuman naar Cordoba. Eerst 176 km verbinding, daarna 206 km special gevolgd door een 127 km geneutraliseerd stuk en als afsluiter nog 240 km special.

Om kwart over elf Nederlandse tijd bereikte Bas samen met Caspar van Heertum en Marcel Huigevoort  na 13 uur op de motor de finish van de langste etappe van de Dakar 2013. Toen hij eerder vanmiddag belde zat het eerste deel van de proef er op maar wat daarna kwam was zwaarder.

Bas. "Wat een zware dag was dit. Echt niet leuk. De hele dag heb ik in het stof gereden en aan het einde van de dag, toen de zon ook nog begin te zakken, was het helemaal moeilijk om nog iets te zien. Nee, geef mij maar de duinen. Dat is veel leuker om te doen. Dit is echt gevaarlijk. Zeker voor ons omdat we achteraan starten en op een gegeven moment tussen de auto's komen te rijden. Die auto's hebben zoveel power dat ze grote keien uit de grond trekken. En als je dan als motorrijder zo'n kei even niet in het stof ziet liggen dan ga je. Op het tussenstuk, 120 km over asfalt, was het ook al afzien. Het was al bloedheet en dat in combinatie met het hete asfalt zorgde ervoor dat het leek of we in een hete sauna aan het rijden waren. Het enige voordeel op dat stuk was dat het niet stofte. Nee, echt niks aan zo. Maar we zijn er weer en Marcel Huigevoort heeft gelukkig weinig last overgehouden van de botsing van vanmorgen. We moeten nu nog een uur rijden om bij het bivak te komen. Tegen de tijd dat we daar zijn is het denk ik bijna donker. Het maakt me niet uit wat voor route we morgen hebben, als er maar minder stof is".

 Er gebeurde vandaag heel veel in het algemeen klassement. Leider David Casteu verloor vandaag twee uur omdat hij een koe raakte en twee keer zonder benzine kwam te staan. Hij is daarmee kansloos voor de eindzege geworden. Faria, Despres en Lopez gaan voor KTM uitmaken wie er gaat winnen.

Morgen, dinsdag 15 januari, blijven de deelnemers nog in Argentinië. De route gaat van Cordoba naar La Rioja. 297 km verbinding en 357 km special staan dan op het programma.

Stof

14-01-2013

Maandag 14 januari: van Tucuman naar Cordoba. Eerst 176 km verbinding, daarna 206 km special gevolgd door een 127 km geneutraliseerd stuk en als afsluiter nog 240 km special.  

Om 17.30 uur Nederlandse tijd neemt Bas vanuit Argentinië contact op met het thuisfront. Hij heeft dan net het eerste deel van de proef achter de rug. Er volgen nu nog 100 km verbinding plus nog eens 240 km special. Dat wordt een latertje vandaag. Terwijl de tank van zijn KTM wordt gevuld doet Bas alvast zijn verhaal over het eerste deel van de dag. "Op het stuk verbinding reed ik een paar kilometer achter Caspar en Marcel. Op een gegeven moment zie ik een hoop drukte voor me op de weg. Als ik dichterbij kom zie ik dat er iets met Marcel (Huigevoort) is gebeurd. Hij blijkt, gelukkig met lage snelheid, achter op een bestelbusje te zijn gereden. Er zat een diep spoor in de weg waardoor dat kon gebeuren. Marcel had last van zijn schouder maar voor de rest lijkt het goed met hem te gaan. We zijn samen naar de start van de proef gereden. We zitten nu in het groene deel van Argentinië en rijden tussen bomen en struiken. Heel mooi misschien maar niet voor een rally. Je rijdt constant in het stof van anderen omdat het stof niet weg kan waaien. En het is ook nog eens gevaarlijk door overstekende dieren. Ik heb maar net een stel geiten kunnen ontwijken. Nee, hier vind ik echt niks aan en doe het daarom rustig. Marcel heeft de proef redelijk goed kunnen rijden maar hij is nu toch even naar de medische staf om naar zijn schouder te laten kijken. Ik verwacht wel dat we door kunnen rijden maar goed is het natuurlijk niet voor Marcel. Daar komt nog bij dat het vandaag bloedheet is. De omgeving lijkt hier af en toe wel wat op Tsjechië maar dan warmer en stoffiger. Ik hoop maar dat het straks in het tweede deel minder stoffig is."

De tijdwaarneming van ASO ligt er op dit moment gedeeltelijk uit. Als alles normaal verloopt verwachten we Bas rond elf uur (Nederlandse tijd) aan de finish. Op dat moment is het in Argentinië dan nog licht. Het hangt er een beetje vanaf hoe snel het tweede deel van de special is.

Vergeten

14-01-2013

Maandag 14 januari: van Tucuman naar Cordoba. Eerst 176 km verbinding, daarna 206 km special gevolgd door een 127 km geneutraliseerd stuk en als afsluiter nog 240 km special.

 "Sorry, sorry, sorry, ik ben helemaal vergeten te bellen", dat was wat we vanochtend vroeg 5.00 uur Argentijnse tijd van Bas te horen kregen. "Zo'n rustdag brengt me helemaal uit mijn ritme. Dat lijkt natuurlijk nergens op maar het is nu eenmaal gebeurd. Ik heb de rustdag echt als een rustdag gebruikt. Lekker in een hotel geslapen, wat een luxe. Op de dag voor de rustdag ben ik vroeg naar bed gegaan en met een slaappilletje heb ik lekker lang kunnen slapen. Zo'n pilletje gebruik ik iedere nacht om er zeker van te zijn dat ik mijn rust pak. Want elke minuut rust is belangrijk in de rally. Op de rustdag ben ik eerst even wezen shoppen met Caspar Schellekens. Hij had een stekker nodig voor zijn telefoon. Ik dacht dat mijn Tsjechische sponsor Milan op de rustdag zou komen maar die blijkt nu pas morgen (dinsdag) bij de rally te zijn."

Nog even terug naar de aankomst na de marathonetappe. Bas: "De aankomst in Tucuman zal ik nog lang herinneren. Alle deelnemers werden als helden ontvangen. Ik heb die middag meer mensen langs de kant van de weg zien staan als alle dagen daarvoor bij elkaar. Je moet met de motor door een trechter van mensen en ze proberen je  in te sluiten. Als je stopt ben je echt de klos want iedereen wil met je op de foto. Jong en oud. En je krijgt cadeautjes van de plaatselijke wijnboer die met je op de foto wil en ga zo maar door. En dan al die mooie meisjes langs de kant die je aankijken of je een wereldster bent. Een geweldige ervaring om zoiets mee te maken. In Argentinië is de Dakar hot, dat is me wel duidelijk. Eén groot feest. De rustdag heb ik ook benut voor een goede massage. Ik heb last van mijn armen en mijn nek. Dat is overigens niet voor het eerst, dat overkomt me wel vaker. Maar na die massage zijn alle ongemakken verdwenen. Ik voel me nu kiplekker en ben blij dat ik vandaag weer mag rijden. Ik moet over een uur starten. Alex van Ginkel, die in de laatste etappe 11e werd, is al weg. Ik heb vanmorgen een stevig ontbijt naar binnen gewerkt want het wordt een lange dag. Daarom heb ik ook een extra voorraad energierepen ingeslagen. En nu ga ik mee aankleden om op de motor te stappen."

Voicemail Marcel Huigevoort

13-01-2013

En voor degene die hem kan verstaan, luister dan ook even naar: Marcel Huigevoort! Deze teamgenoot van Bas is altijd vrolijk en zoals wij Tukkers zeggen; goed te pas! Het enthousiasme druipt er vanaf!

Voicemail Jan & Marco

13-01-2013

Er staat een voicemail op Rallymaniacs van Jan van Gerven & Marco van Geel, twee teamgenoten van Bas. Klik hier voor de website. Links staat Radio Rallymaniacs, scrollen naar 12-01 Jan van Gerven en Marco van Geel (duo-interview).

Foto's bivak Tucumán

13-01-2013

Er staat een nieuw album op de site met daarin foto's van het bivak in Tucumán (Argentinië). Hier wordt de rustdag gehouden, maar zoals je kan zien is er van alles te doen en te beleven. Een impressie van hoe het er daar uit ziet! (Bas staat helaas niet op de foto, maar wel weer in het album Dakar 2013) Voor het gehele album klik je op: MEDIA - Dakar rustdag in Tucumán of Bekijk volledig album.

Eindelijk wat rust

12-01-2013

Zaterdag 12 januari: van Salta (Argentinië) naar San Miguel Tucuman (Argentinië)

De voorspelling dat het vandaag wel eens anders kon gaan lopen dan gepland is uitgekomen. Door de hevige regen van de dag ervoor was het eerste deel van de special niet of lastig te berijden. In ieder geval voorzag de organisatie grote problemen. Die problemen kwamen er later toch nog op een andere manier in de resterende proef van amper 150 km. Het motorklassement werd totaal op zijn kop gezet. Bijna alle toprijders, inclusief leider Olivier Pain en Frans Verhoeven, reden verkeerd. Zo werd vandaag de pas 19-jarige Robert van Pelt beste Nederlander. Daar mag de jongste deelnemer in deze rally best trots op zijn.
Met de mannen van het BAS Dakar team inclusief Bas Nijen Twilhaar (een Tukker tussen allemaal Brabanders) gebeurden vandaag geen rare dingen. Of het moet de prachtige uitslag van Jan van Gerven zijn die zijn beste resultaat scoorde met een 23e plaats. Vóór Verhoeven, Knuiman, Faria, Liefhebber, Goncalves, leider Pain en Lopez om er maar een paar te noemen. Een kort proefje maar voor een aantal rijders met grote gevolgen, Van Geel werd 40e en de andere vier BAS mannen: Marcel (90e), Caspar v H (97), Bas (102) en Caspar S (118) finishten op plaatsen waar ze meestal te vinden zijn. Ze rijden netjes volgens het spoorboekje.
Als je aan Dakar denkt dan denk je aan warmte en stof. Maar vandaag was het anders al viel het met de motoren nog wel mee. Die hielden het de hele dag droog. Bas is een uurtje uit de proef als hij kans ziett om te bellen. "Dit was een Nederlands dagje met heel veel klapzand op de proef. De lange verbinding die er aan vooraf ging was niet zo saai omdat deze door een mooi gebied ging en niet over asfalt maar over snelle pistes. En overal mensen langs de kant. Als er in de proef veel verkeerd zijn gereden dan weet ik denk ik wel waar dat is gebeurd. We reden door een droge rivierbedding in een soort canyon waar we op een gegeven moment omhoog moesten. Ik zag daar heel veel sporen rechtdoor staan. Ik denk dat de bezemwagen het vandaag nog druk heeft want er stonden nogal wat gestrande motorrijders onderweg. Afgelopen nacht hebben alle motorrijders in een oude sporthal geslapen. Van de organisatie kreeg iedereen een rugzak waar je een matras van kon maken. Verder zat er een toilettas in, een paar sloffen en een soort poncho om warm te blijven. Toch heb ik slecht geslapen want het matras was dun en de poncho te koud. Maar vanmorgen eenmaal weer op de motor ging alles weer goed. We hebben vandaag op de proef lekker door kunnen rijden. Marcel en Caspar doen het ook erg goed. O ja, dat moet ik nog vertellen. Ik heb vandaag iets meegemaakt wat je normaal alleen in films ziet. We reden door een droge rivierbedding maar op een gegeven moment kwam het water achter ons aan. Waarschijnlijk uit de bergen. We konden het water net voorblijven maar hoe de auto's dat op moeten gaan lossen, die zaten nog achter ons, weet ik niet. Dat het morgen een rustdag is komt goed uit al zit ik nog helemaal niet stuk. Mijn oog wordt al minder blauw maar daar had ik toch al geen last van. Op de rustdag komt mijn hoofdsponsor langs (Milan). Ik ben benieuwd wat hij van het spektakel vindt. Gelukkig voor hem, en natuurlijk ook voor mezelf, heb ik in ieder geval de rustdag alvast gehaald."
Morgen (zondag 13 januari) is de rustdag. Een groot aantal deelnemers zal er blij mee zijn, andere hadden misschien liever dat het rijdende circus gewoon door zou trekken. Al is het maar om in het ritme te blijven van opstaan, rijden, eten, slapen, opstaan, rijden, eten, slapen . . . . Voor de monteurs is de rustdag meestal geen rustdag. Voordeel is dat ze niet hoeven te verkassen maar i.p.v. rust staat er groot onderhoud op het programma.

Foto's

12-01-2013

Ter herinnering: iedere dag worden er wel een paar foto's op deze site geplaatst.
Nieuwe foto's zijn te vinden in het mapje MEDIA en dan bij Dakar 2013.
Klik op: Bekijk volledig album (dan zie je het gehele album).

Marathon etappe

12-01-2013

"Dag zonder assistentie voor de BasDakar rijders" Klik hier voor het artikel op Rallymaniacs.

Rallymaniacs

12-01-2013

Nog een mooi stukje over afgelopen donderdag.Bas staat met een foto van zijn blauwe oog op Rallymaniacs.Klik hier voor het artikel.

Nat, natter, natst

11-01-2013

BAS BERICHT

Vrijdag 11 januari, 23.00 uur Nederlandse tijd.
Zoals afgesproken zouden we u opnieuw informeren als Bas nog zou bellen. Na de proef, die heel snel en zeker niet moeilijk was, was er geen telefoonverbinding mogelijk omdat de finish ver van de bewoonde wereld ergens hoog in de bergen was. Maar na de proef begonnen de problemen eigenlijk ook pas.
Bas: "De proef was op zich gemakkelijk. Niks bijzonders meegemaakt. Dat begon pas op het resterende verbindingsstuk. Het weer sloeg om en wij moesten nog steeds hoger de bergen in. Ik geloof dat we rond de 4900 meter zijn geweest. In het begin had ik daar erg last van en viel bijna in slaap. Ik ben toen hard gaan zingen en schreeuwen op de motor om bij mijn positieven te blijven. Heel gek is dat maar het werkte wel. Toen we hoger kwamen werden de problemen minder. Met Marcel Huigevoort was het precies andersom. Hij hing op een gegeven moment gewoon met zijn hoofd op het stuur en kon bijna niet meer. We zijn toen heel rustig gaan rijden want tempo rijden zou onverantwoord zijn geweest. Gelukkig reed er een auto van de organisatie tussen ons en die had zuurstof bij. Daar knapte Marcel van op en konden we verder. Maar daarmee was het leed nog niet geleden. Het begon te onweren en daar heb ik het toch al niet zo op. En het begon te regenen, alsmaar harder en harder. Voor de start van de proef had ik mijn regenjack afgegeven. Het werd steeds natter en steeds kouder in de bergen. En dat juist nu tijdens de marathonetappe. Het enige wat ik bij me heb is een schoon luchtfilter."
De rijders van het Bas Dakar team, en ook de meeste andere deelnemers, hebben over het stuk verbinding veel langer gereden dan was voorzien. Om  elf uur Nederlandse tijd arriveerde Bas bij het provisorische bivak. Bas: "Ik ben nog niet binnen geweest want ik moest eerst tanken. Ik hoop dat ik dan ergens wat kan eten en ik meen gehoord te hebben dat we met z'n allen in een oud schoolgebouw moeten overnachten. En ik ben nog zeiknat. Onderweg waren hele stukken weg weggespoeld en het werd alsmaar erger. Wat een noodweer. Zo'n dag sloopt je wel en de indrukken die je allemaal op zo'n dag te verwerken krijgt zijn enorm. Van het ene uiterste naar het andere. Ik hoop nu maar dat het morgen droog weer is want in die regen dat is niks. Hoeveel moeten we morgen trouwens rijden?" Als Bas zegt dat hij het van dag tot dag bekijkt dan meent hij dat dus ook letterlijk.
Wij menen ons te herinneren dat tijdens een van de vorige Dakar edities op de route van morgen stukken onbegaanbaar waren geworden door regen. Het is nu maar de vraag of al dat water ook in het gebied gevallen is waar de deelnemers morgen doorheen moeten. Morgenavond zullen we het weten.

 

Bewogen dag

11-01-2013

Vrijdag 11 januari: van Calama (Chili) naar Salta (Argentinie).
Eerst  ca. 400 km verbinding, daarna 220 km special en daarna nog ca 170 km verbinding.
Het is een Marathonetappe, dus normaal gesproken vanavond geen assistentie in het bivak. De assistentievoertuigen rijden een andere route.
Eerst even iets rechtzetten. Vanmiddag werd in een eerder bericht gemeld dat deelnemer 108 dodelijk verongelukt zou zijn op de verbindingsroute. Bas had het nummer op de motor echter niet goed gezien want het is nummer 106: Fransman Thomas Bourgin, pas 25 jaar jong. Hij is op een tegemoetkomende politieauto gebotst. Erg triest en het drukt alle deelnemers nog maar weer eens met de neus op de feiten dat de Dakar rally niet zomaar een spelletje is.
Na een urenlange verbinding door de hoge en koude (maar wel schitterende) Andes wachtte de deelnemers een 220 km lange proef op een hoogte van 3000 meter of meer. Bas, Marcel en Caspar werden vandaag op de snelle proef 116e, 127e en 128e. Navigeren stelde vandaag niks voor, gewoon het pad volgen.
Van de 183 motoren zijn er vandaag 140 in het bivak. Afgaande op andere jaren zullen er nog een 25-tal motorrijders uit gaan vallen. Normaal gepsroken zou Bas vanuit het bivak bellen maar de kans is groot dat ze te ver van de bewoonde wereld afzitten om te kunnen bellen. De deelnemers moeten zelf aan de motor sleutelen. Dat zal voor meervoudig Dakar winnaar Cyril Despres nog lastig worden want hij kampt met een kapotte versnellingsbak. Misschien ruilt hij wel een blok met een teamgenoot of trekt KTM op een andere manier de trukendoos open.
Jan van Gerven heeft waarschijnlijk toch last van zijn pols want hij reed vandaag minder snel dan voorgaande dagen. het is te hopen dat hij het vol kan houden.
Nog één dag en dan krijgen de deelnemers even rust. Maar voor het zover is staat hen morgen nog een pittige dag te wachten: 470 km special en 247 km verbinding van Salta naar San Miguel de Tucuman. Een deel van de route is geneutraliseerd en de trucks rijden niet 470 km maar 155 km. Dat houdt in dat het stuk waar de trucks niet rijden wel eens pittig kan zijn voor de motoren.
Zo te zien heeft Bas ook al fans in Peru. Deze foto is gemaakt door vrienden van Bas die hem momenteel op eigen motoren volgen (wel over de weg).

 Als we Bas nog te spreken krijgen dan volgt later nog bericht.

Valpartij

11-01-2013

Donderdag 10 januari: van Arica naar Calama. Eerst 313 km verbinding, daarna 454 km special. Halverwege de special zit een geneutraliseerd stuk van bijna 100 km asfalt. 

Precies om middernacht, het is dan in Chili 20.00 uur en nog volop licht, krijgen we een telefoontje van Bas. Hij verontschuldigd zich eerst dat hij niet eerder heeft gebeld maar dat had zo zijn reden. Bas: "Ik ben er op het laatste stuk behoorlijk hard gevallen. In een stuk fesh-fesh reden Caspar en Marcel voor me. Er was heel veel stof en er vloog ook nog een helikopter boven me die stof opwaaide. Door al dat stof knalde ik boven op een steen die ik totaal niet had gezien. Ik ben er hard vanaf gevallen en heb nu een blauw oog. Wel gek want mijn bril en mijn helm zijn niet beschadigd. Verder heb ik last van mijn bovenbeen, dat heeft ook een tik gekregen. Dat zal ook nog wel blauw worden. Ik geloof dat de helikopter nog bij me is geland en dat er een vrouwtje bij me is gekomen met de vraag of alles goed was. Ik denk dat ik ja heb gezegd want ze zijn weer vetrokken. Mijn motor was gelukkig niet erg beschadigd. Dit was niet het einde van de dag zoals ik het me had voorgesteld. De proef was overigens geweldig om te rijden en mijn teamgenoten Marcel en Casper doen het super. Ik was vandaag de brokkenpiloot. Jan van Gerven, een andere teamgenoot die het erg goed doet, werd vandaag van de motor getikt door een quad. Jan heeft nu last van zijn pols maar het schijnt mee te vallen. Toen ik in het bivak kwam was ik toch nog even de kluts kwijt. Ik ben eerst maar eens een tijdje ergens onder een douche gaan staan want het was vandaag bloedheet. Ik denk wel 40 graden. Hier in het bivak is het gelukkig een stuk koeler. Morgen zet ik moffen op het stuur tegen koude handen. Dat is dan weer een ander uiterste. Jullie hoeven je in Nederland overigens geen zorgen over mij te maken. Van dat blauwe oog heb ik geen last en voor de rest voel ik me weer helemaal fit. Morgen probeer ik voordat ik aan de proef begin, maar dan wel door de Andes ben gereden, nog even te bellen".

Blauw oog

11-01-2013

Bas heeft een blauw oog.Wil je weten hoe hij daar komt?Er staat een (leuke) voicemail op Rallymaniacs en Peter zal er ongetwijfeld over schrijven in zijn volgende berichtgeving.
Klik hier voor de site van Rallymaniacs.Aan de linkerzijde vind je Radio Rallymaniacs.Bij 10-01 staat Bastiaan Nijen Twilhaar.

Een lange dag

10-01-2013

Donderdag 10 januari: van Arica naar Calama. Eerst 313 km verbinding, daarna 454 km special. Halverwege de special zit een geneutraliseerd stuk van bijna 100 km asfalt. 

De deelnemers moesten vanochtend erg vroeg uit de veren, Bas Nijen Twilhaar kroop pas om middernacht in zijn tentje in de veronderstelling dat hij vijf uur kon slapen. Hij was echter vergeten dat de klok in Chili twee uur terug gaat. Na drie uurtjes slaap moest hij zich alweer opmaken voor de op één na langste rallydag van dit jaar die begon met bijna vier uur verbinding. Bas stapte vanmorgen (Chileense tijd) rond 4.00 uur op de motor en was om 17.45 uur bij de finish in Calama aan de voet van de Andes. Als 122e, 123e en 124e bereikte hij samen met Caspar en Marcel de finish.

Graag hadden we Bas hier aan het woord gelaten maar helaas, het telefoontje waar we op zaten te wachten is niet gekomen. Waarom niet, dat zullen we later wel horen. Geen bericht is goed bericht zullen we voorlopig maar zeggen.

Morgen (vrijdag) gaan de deelnemers de hoogte in. De totaal afstand die afgelegd moet worden is 738 km waarvan 586 slingerend over een (grotendeels) asfaltverbindingsroute door de Andes. De deelnemers komen boven de 400 meter en de special begint op een hoogte van 3500 meter. Het is voor het eerste dat er een complete proef wordt gereden tussen de 3400 en 3800 meter. Dat wordt een beproeving voor mens en machine. De finish is in Salta, een stad op 1000 meter hoogte in Argentinië. Zowel aan Chileense als Argentijnse kant van de Andes is het warm maar in het hooggebergte zullen de deelnemers zich warm moeten kleden. Als Bas zijn oordoppen, col en dikke handschoenen dit keer maar niet vergeet. Hoe koud

Voicemail Bastiaan

10-01-2013

Op de site van het Bas Dakar Team staat een voicemail van Bastiaan.
Klik hier voor het fragment.

Van Peru naar Chili

10-01-2013

Woensdag 9 januari: Van Arequipa (Peru) naar Arica (Chili)
ca. 200 km verbinding, 136 km special waarna nog ca. 75 km verbinding 

Eerst een stuk verbinding, dan een korte proef en vervolgens nog de grenspassage tussen Peru en Chili. Net als de dagen ervoor heeft Bas in de proef opgereden met Caspar van Heertum en Marcel Huigevoort en dat vergaat de heren prima. Ze kwamen woensdag rond de 120e positie over de finish, een kleine twee uur na de winnaar van de proef David Casteu.
Normaal gesproken belt Bas meteen als hij uit de proef komt maar dat lukte dit keer niet. Om vier uur donderdag ochtend (het is dan middernacht in Chili) kwam er een sms uit het bivak in Arica met de volgend tekst van Bas: "Sorry dat ik vanmiddag niet heb kunnen bellen. Wel geprobeerd maar er was geen signaal. Daarna was het niet mogelijk om te stoppen want ik moest zo snel mogelijk door naar het bivak waar de monteurs op me stonden te wachten voor reparatie aan de motor. Gisteren (dinsdag) heb ik mijn vrienden Jan, Berry en Edwin ontmoet bij de poort van het bivak. Die trekken met eigen motoren (dikke allroad) door Zuid-Amerika en proberen vanaf nu het spoor van de rally te volgen. Toevallig zag ik ze staan tussen honderden mensen langs de route. Het was al donker toen we dinsdag in het bivak kwamen. Onderweg lekker zitten eten maar dat had langer geduurd dan de bedoeling was. Vandaag (woensdag) was een korte maar krachtige proef. Met Marcel en Caspar samen een paar keer vast gezeten in het fesh fesh. Ik bleek dinsdag niet alleen de keerringen van de voorvork stuk te hebben maar de vorkpoten waren afgebroken. De hele vork was naar beneden gezakt. Dat hadden de mensen van WP-service (die zijn tijdens de rally aanwezig) nog nooit meegemaakt. Ik had een speciale vork maar ik heb er nu  mijn normale standaard vorkpoten ingezet. Door het klappen van de voorvork was ook de verlichting stuk gegaan. En dat is knap lastig als je 300 km in het donker moet rijden met alleen een mijnwerkerslampje op je hoofd. Vandaag (donderdag) wordt het weer een zware dag. Ik heb weinig geslapen en om drie uur Chileense tijd (zeven uur Nederland) moet ik er weer uit voor de lange verbinding en dan de lange proef. Ik heb het gevoel dat de Dakar nu pas echt is begonnen."
Dat laatste geloven we direct want vandaag wordt het bijltjesdag. Het gaat nu op uithoudingsvermogen aankomen. Laten we hopen dat Bas en zijn companen voor het donker binnen komen en dat we vroeg in de avond een belletje krijgen van Bas vanuit het bivak in Calama.

Vandaag, donderdag, wordt dus een pittig dagje. Eerst 313 km verbinding waarna een special volgt van 454 km. De langste, en waarschijnlijk snelste, tot nu toe. Het betreft immers veelal harde ondergrond. De finish is op 2400 meter hoogte aan de voet van Andes. De eerste oversteek door deze hoge bergketen staat vrijdag gepland.
De kans is groot dat we donderdag pas laat in de avond iets van Bas, Marcel en Caspar zullen horen. Dan is er nog niks aan de hand want rond die tijd is het in Chili nog niet donker. Het tijdverschil tussen Chili en Nederland bedraagt vier uur. (Peru was zes uur).

De drie musketiers

08-01-2013

 Dinsdag 8 januari: Nazca Arequipa 289 km special (+ 429 km verbinding) 

Wat duurt wachten soms lang. Bas, Caspar en Marcel, de drie musketiers die samen ten strijden trokken door de immens hoge zandduinen (wat een kick moet dat geven als je boven staat en weet dat je naar beneden MOET) en van waypoint naar waypoint ploeterden. Ja, ze zijn nu bij 6, dan zullen ze zo wel bij 7 zijn. Maar dat duurt dan weer wat langer als verwacht en je begint je zorgen te maken. Maar gelukkig, ze zijn drie kwartier later al bij 8. Nu nog een stukje naar de finish. Even kijken hoe lang anderen over dit stukje hebben gereden. Een half uur? Dan kunnen ze zo bij de finish zijn. En dan om 19.07 uur Nederlandse tijd prijken de namen van de drie op de finishlijst. Na zes uur onafgebroken ploeteren hebben ze de finish van de proef gehaald. Daarna volgt nog een ritje van 429 kilometer naar het bivak. Via asfalt, dat wel. Maar of dat zo leuk is? De route loopt langs de zee wat voor wat extra verkoeling kan zorgen. Aangezien het in Peru pas twee uur 's middags is moet het drietal zonder problemen voor het donker in finishplaats Arequipa kunnen arriveren.
Ongeveer twee uur na de finish, als Bas halverwege de verbinding is, neemt hij contact op met Nederland. Wat gebeurde er vandaag allemaal? Bas: "Wat een dag, wat een dag. Zulke hoge duinen en steile afdalingen. Geen wonder dat daar de auto's en de trucks niet naar beneden hoefden. Wij met de motor wel. Ik hoop dat je op TV ook kunt zien hoe machtig hoog die duinen waren. Ik heb weer volop genoten maar er zijn ook veel rijders die enorm af hebben moeten zien. Vooral in het begin zaten ze overal vast. Ik had vandaag ook zo mijn momentje. Ik ging over de kop en de motor bleef zo staan dat de benzine er uit droop, precies op de uitlaat. Ik schrok me rot, het zal toch niet waar zijn. Ik heb zo snel als kon het contact afgezet en daarna de motor laten drogen. Er was ook veel brandstof in de carterplaat gelopen. Na dit akkefietje ben ik weer naar Caspar en Marcel toe gereden. Die deden het ook erg goed vandaag. Op een gegeven moment voelde ik dat er iets met de motor niet in orde was. Hij stuurde zo vreemd. Bleken beide voorvorkkeerringen lek te zijn. En dat rijdt op een gegeven moment lastig en ik werd moe in mijn armen. Zonder risico's te nemen zijn we met z'n drieën naar de finish gereden. Wat een belevenis is dit, dat valt met geen pen te beschrijven."
Als Bas deze informatie doorbelt valt de verbinding plotseling weg. maar even later wordt er opnieuw gebeld. Bas: "Het waait hier zo hard dat mijn handschoenen plotseling wegwaaiden. Daar ben ik toch snel maar even achteraan gegaan. Op het lange stuk verbinding worden we gezandstraald. Er waait heel veel wind vanaf het strand over de weg. Ik heb geen col bij me zodat het erg schuurt in mijn hals. Dat moet ik morgen anders doen. En dan neem ik ook een paar oordoppen mee. Die ben ik nu vergeten maar mijn oren beginnen al aardig te suizen. Ik heb geen idee hoe laat we in het bivak zullen zijn. Maar als we d'r zijn ga ik eten en ik denk dat ik zo met mijn kleren aan in mijn tentje duik. Dan hoef ik me morgenvroeg niet eerst in mijn pak te hijsen. Ze zeiden dat dit de zwaarste dag zou gaan worden. Als dat zo is dan hebben we die in ieder geval gehad. Maar ik denk zelf dat er nog veel meer zware dagen gaan komen."

Gisteren (maandag) heeft Bas opnieuw 20 minuten straftijd gekregen. Waarschijnlijk vanwege het missen van een waypoint maar dat is vreemd want Marcel en Caspar hebben geen tijdstraf.

Bas werd vandaag 132e en staat nu 131e in het algemeen klassement. Op het moment dat Bas het bivak nadert zitten er nog een twintigtal deelnemers, waaronder Caspar Schellekens en Leon Munsters, in de duinen. Laten we hopen dat deze jongens het ook gaan halen.

Morgen staat er slechts een proef van 136 km op het programma en arriveren de deelnemers in Chili.

Rallymaniacs

08-01-2013

De mannen van het Bas Dakar Team aan het woord op de site van Rallymaniacs.
Klik hier voor het artikel.

Hoge duinen

07-01-2013

Maandag 7 januari: Pisco-Nazca 243 km special (+ 100 km verbinding)

Om 19.50 uur, het is dan in Peru 13.50 uur, meldt Bas Nijen Twilhaar zich. Hij is dan net aan de finish en heeft alleen nog een stuk verbinding voor de boeg alvorens hij in het bivak arriveert. Bas: "Dat was weer een pittig dagje. Heel veel zand en enorme duinen. Geweldig mooi. Ik wist niet dat ze zo hoog konden zijn. Het eerste uur vanmorgen heb ik lekker mijn eigen tempo kunnen rijden omdat Caspar en Marcel eerder waren gestart. Dat was ook wel eens even fijn om te doen. Na precies 52 minuten kreeg ik beide heren in het vizier en zijn we samen verder gereden. Na de eerste controlepost hebben we heel lang gezocht naar een waypoint. Overal liepen sporen, niet alleen van deelnemers maar ook van toeschouwers die je overal in de duinen vindt. En als je met z'n drieën bent en je bent op zoek naar een lastig te vinden waypoint dan bestaat de kans dat er ook drie verschillende meningen zijn welke richting we op moeten. Dat heeft zoals gezegd flink wat tijd gekost. Maar ach, wat maakt het uit op zo'n rally. Toen we dat waypoint eindelijk gevonden hadden hebben we later geen problemen meer gehad. Marcel is een keer op z'n kant gegaan maar spannender kan ik het niet maken. Wel was er erg veel fesh fesh (heel fijn zand) op de route. Dat is een soort droge modder waar je in kunt blijven steken. En het veroorzaakt enorm veel stof. Tot een uur of twaalf is het qua temperatuur goed te doen maar later op de middag, zoals nu (ca. 14.00 uur) pik je het af als je van de motor stapt. Ze staan hier niet voor niets bij de finish water uit te delen".
Terwijl Bas, Caspar en Marcel bij de finish even gezellig nakletsen komt Sten Knuiman ook aangereden. Hij heeft erg veel last van zijn ribben. Dat ziet er niet goed uit voor de broer van Henk Knuiman.
"En nu moeten we nog 400 km verbinding rijden", roept Bas door de telefoon. Gelukkig kunnen wij hem vanuit Nederland mededelen dat dat morgen pas is. Typisch Bas, hij ziet wel wat er komt. Vandaag stonden er in totaal 343 km op het programma, morgen zijn dat er 718. Een proef van 289 km en een saaie verbinding van 429 km. Even met je off road motor van Nederland naar Parijs. En dat dan nadat je even daarvoor een zware proef hebt gereden. Maar ook dat hoort bij Dakar.
Aan het einde van de proef werden de motorrijders ingehaald door de snelste auto's maar volgens Bas leverde dat geen problemen op. "Wij hebben er totaal geen last van gehad. Er was plaats genoeg op de route."
 Bas werd vandaag 134e in het dagklassement en staat 141e in het algemeen klassement. De 20 minuten straftijd van gisteren zijn hem niet kwijtgescholden.

Geluidsfragment Bas

07-01-2013

Op de site van Rallymaniacs staat een geluidsfragment van Bas die door Marcel Vermeij wordt geïnterviewd.
Aan de linkerzijde, onder het kopje Radio Rallymaniacs kan je het fragment vinden door te scrollen naar 06-01 Bastiaan Nijen Twilhaar. Klik hier voor de website.

Genieten

06-01-2013

Zondag 6 januari: Pisco-Pisco 240 km special
"Wat een prachtige route, nog nooit zoiets moois gezien en wat een hoge duinen". Dat is het eerste wat Bas Nijen Twilhaar door de telefoon roept als hij direct na het beëindigen van de proef contact opneemt met Nederland. Aan de uitslag zou je het misschien niet direct zeggen maar Bas had een geweldige dag in de zandduinen rond Pisco.
Bas: "Voor ik aan deze rally begon heb ik met Marcel Huigevoort en Caspar van Heertum de afspraak gemaakt dat ik samen met hen op zou rijden. Probleem was dat ik gisteren eigenlijk iets te hard heb gereden waardoor ik vanochtend 25 minuten eerder van start ging dan Caspar en Marcel. De start is immers op volgorde van binnenkomst van de dag ervoor. Tien kilometers na de start ben ik op een heuvel gestopt en heb daar gewacht op mijn teamgenoten. Ik heb me daar niet hoeven te vervelen want direct waren er mensen van de plaatselijke TV die me kwamen interviewen. En foto's maken en handtekeningen uitdelen. Die mensen zijn zo enthousiast, dat kun je je niet voorstellen. Vervolgens ben ik met Marcel en Caspar verder gereden. De route was prachtig met enorme hellingen en zeer steile afdalingen. Onderweg heb ik nog gezien hoe van een van de deelnemers de motor af stond te branden. Je zult het maar meemaken. Dan was er nog een Engelsman die er hard vanaf was gevallen en zijn rug had geblesseerd. En in een droge rivierbedding lag Alex Brusselers, een van de twee Nederlandse quadrijders. Voor hem is de wedstrijd al over want hij heeft zijn schouder gebroken. Alex stak nog wel zijn duim naar mij op maar ik zag aan zijn gezicht dat het niet goed was."

Bas heeft er geen moeite mee dat hij zich in de rol van 'helper' moet schikken. "Ik geniet evenveel en ik heb Caspar en Marcel vandaag niet eens hoeven helpen. Ze doen het goed en wat heeft het voor zin om overmoedige dingen te doen. En voor mij is dit de beste manier om te leren hoe de rally in elkaar steekt. We zijn de auto's voor kunnen blijven en dat is het belangrijkste. Met navigeren heb ik geen problemen gehad maar het scheelt natuurlijk dat er al heel veel sporen waren. De warmte viel mee, als je maar aan het rijden kon blijven. Maar dat komt omdat we al vroeg zijn vertrokken. Het was hier plaatselijke tijd pas half twee in de middag toen we over de finish kwamen. Niks geen gehaast dus. Straks lekker eten en rusten want morgen is het weer vroeg dag."
Bij aankomst in het bivak wachtte Bas een onaangename verrassing. "Ik zou volgens de organisatie een waypoint hebben gemist wat me 20 minuten straftijd op zou leveren. Maar ik heb de hele dag met Marcel en Casper opgereden, ik ben nog geen 10 meter van hen vandaan geweken. En zij hebben de waypoints wel. Ik moet nu een brief schrijven om protest aan te tekenen. Dat ga ik maar doen. Van die 20 minuten lig ik niet direct wakker maar bestraft worden voor iets wat ik niet fout heb gedaan is tegen mijn principe."
Hoe dat af gaat lopen horen we waarschijnlijk pas morgen. Op het moment dat deze regels worden ingetikt zijn nog niet alle motorrijders binnen. Vandaar dat er nog geen correcte uitslag kan worden weergegeven. Op de voorlopige uitslag staat Bas als 155e vandaag en 144e algemeen.

De kop is er af

05-01-2013

 Vandaag (zaterdag 5 januari) is de Dakar Rally echt begonnen. Om acht uur vanochtend (14.00 uur Nederlandse tijd) zijn de eerste motoren vanuit Lima vertrokken naar Pisco. Bas Nijen Twilhaar was een van de eerste deelnemers die op pad ging.
Bas: "Wat is me dit een happening. Ik heb nooit eerder in mijn leven zoveel mensen gezien. Overal langs de route staan ze te juichen. Op een van de viaducten stonden twee grote BAS trucks van de vestiging in Peru. Er hing een spandoek waar op stond: "BAS-rijders welkom in Peru." Ik kreeg er gewoon kippenvel van. Ik ben samen met Marcel Huijgevoort en Jan van Gerven opgereden naar Pisco. Dat je ook tijdens de verbinding goed op moet letten werd me al snel duidelijk. Een van de toeschouwers had een hond bij zich, netjes aangelijnd maar de hond bak los en liep net voor Jan van Gerven de weg op. Als door een wonder wist jan de hond te ontwijken en kwam niet te val. Maar ik denk dat zijn hart wel even een paar slagen gemist heeft."
De komende dagen starten de snelle mannen als eerste maar op de eerste dag gaan de hoogste startnummers als eerste van start. En aangezien Bas met nummer 179 rijdt was hij snel aan de beurt. Bas: "De proef was echt schitterend. Heel breed en dwars door grote zandduinen. Na één kilometer was er al een linke afstap en later volgde er nog eentje. Er viel weinig te navigeren, gewoon de mensen langs het parcours volgen. Ik heb lekker gas gegeven maar geen risico genomen."
Bas belt naar Nederland een kwartiertje nadat hij over de finish is gekomen. Op dat moment moeten er nog een 50-tal andere motorrijders binnenkomen. Het eerste half uur prijkt zijn naam nog in de top-tien maar als de snellere jongens komen zakt hij in het klassement. "Geeft niet", aldus Bas. "Als ik maar ergens in het midden eindig, dat is een mooie uitgangspositie voor morgen. Dan begint het echte werk. Ik hoop dat we vroeg mogen beginnen want overdag is het erg warm. Ik schat zo'n 35 graden. Ik heb me de laatste dagen wat verbrand en dat is niet goed. Afgelopen nacht heb ik slecht geslapen. Dat kwam vooral door problemen met mijn keel opgelopen door de airco in het hotel. En er zal ook wel een stukje gezonde spanning meespelen". Dat laatste geloven we direct. Immers iets wat altijd een droom is geweest (meedoen in de Dakar rally) is nu ineens werkelijkheid.
Uiteindelijk werd Bas tijdens de proloog in een veld van  178 deelnemers netjes 52e. Een prima opening voor de rijder uit het BAS Dakar team. Bas was hiermee zesde Nederlander (van de in totaal 19 landgenoten op de motor).

Live streaming TV PERU

05-01-2013

Via de site van Rallymaniacs kan je live kijken naar TV PERU.
De motoren starten na de quads.
Klik hier voor de live streaming.

Klaar voor de start

04-01-2013

Het wachten tot de start zit er voor de Dakar deelnemers bijna op. In en rond het bivak vergapen duizenden Peruanen zich aan al het materiaal wat de komende dagen door de Atacame woestijn gaat trekken. Hoeveel van deze trucks, auto's en motoren gaan de finish halen?
Bas Nijen Twilhaar zal blij zijn als het zaterdag is. "Dat wachten ben ik nu wel een beetje beu maar geloof me, het is nog steeds erg gezellig. Donderdagavond zij we met het hele team uit wezen eten en de sfeer zit er goed in. Vandaag hebben we alle kleding gepast. Dit om te voorkomen dat morgen, als we onderweg zijn, blijkt dat een jas, broek of shirt toch net iets te krap zit. Ik maak me wel een beetje zorgen om mijn bodyprotector. Die is nogal warm en het is hier al zo ontzettend heet. Ik ben heel benieuwd hoe dat morgen gaat. Het eerste stuk is 250 km verbinding naar Pisco. Na de start in het centrum van Lima, waar veel mensen worden verwacht, zal het langs de hele route ook wel druk zijn. Ik sprak vanmiddag nog Hans Jos Liefhebber. Die heeft al vaker meegedaan en hij vertelde me dat ik morgen wel kriebels in mijn buik zal krijgen van al die mensen onderweg. Ik zie het wel gebeuren."
Als de deelnemers in Pisco arriveren wacht hen een korte proef van 13 kilometer. Bas: "Er is gezegd dat deze proef drie keer telt. Dat wil zeggen dat als je daar een waypoint mist of een andere fout maakt die met drie wordt vermenigvuldigd. Alle deelnemers hebben voor de start een formulier moeten ondertekenen dat het verboden is bochten af te snijden. Daar staan zware straffen op. Dit is gedaan om te voorkomen dat deelnemers over landbouwakkers rijden of dat ze ergens met hun voertuig komen waar dat absoluut niet mag."
Morgen (zaterdagavond) komt het eerste bericht met de eerste Dakar ervaring van Bas. We zijn benieuwd.

Bas Dakar Team wil compleet naar Santiago

04-01-2013

Op de website van RTL GP staat een mooi stukje over het Bas Dakar Team.                         Klik hier om het te lezen.

Foto's

04-01-2013

Nieuwe foto's zijn te vinden in het mapje MEDIA.
Klik op: Bekijk volledig album.

Keuring

04-01-2013

Donderdag heeft de administratieve keuring plaatsgevonden. Bas: "Bij mij en bij de overige teamleden was alles in orde. Maar de controle van het papierwerk duurde wel van elf uur in de ochtend tot drie uur 's middags. Het gaat er allemaal heel erg professioneel aan toe. De organisatie laat weinig aan het toeval over. Maar dat doen ze bij het BAS Dakar team evenmin. Sylvana, die bij BAS trucks werkt, heeft vooraf het meeste papierwerk verzorgt en dat heeft ze erg goed gedaan. Dat de administratieve afwikkeling zo lang duurde kwam gewoon omdat er zoveel te controleren is."

Bas was 's morgens als vroeg uit de veren en had tijd om samen met zijn kamer- en teamgenoot Caspar Schellekes een stuk te gaan hardlopen. Na de keuring is de motor in het parc fermé geplaatst. Bas: "Ik heb de uitlaat afgeplakt want er zou maar eens zo'n malloot rondlopen die er iets in duwt. En verder heb ik alle elektrische apparatuur meegenomen naar mijn hotelkamer. Dat is er voor de start zo weer opgezet. Vandaag (vrijdag) krijgen we uitleg over het roadbook en dan weet ik denk ik ook wat de korte proef van morgen (zaterdag) in gaat houden. Ik maak me nergens druk om en zie wel wat er komt. Maar ik zal blij zijn als ik op de motor zit."

Foto's bivak Lima

03-01-2013

Hier enkele foto's gemaakt op 2 januari in het bivak in Lima. Het Bas Dakar team pakt letterlijk en figuurlijk uit.

 





Acclimatiseren

02-01-2013

Op woensdagavond kwam er vanuit Lima een telefoontje van Bas. Hij hoefde niet veel te vertellen om duidelijk te maken dat hij het er op de eerste dag al geweldig naar zijn zin had.
Bas, vanuit Lima: "Wat een circus is dat hier. Ik sta overal te genieten. Ik dacht dat de Breslau rally al wat voorstelde maar dat is niets vergeleken bij wat ik hier zie. De vlucht van Madrid naar Lima is goed verlopen. Ik ben snel in slaap gevallen zodat ik weinig moeite had met het tijdverschil. Ik kwam uitgerust aan in Lima. Dat vliegtuig leek wel afgehuurd door de Dakar organisatie. Bijna iedere passagier in het vliegtuig had iets met de rally te maken. Het complete KTM fabrieksteam behoorde o.a. tot de gasten aan boord."
Bas vervolgt: "Onze motoren stonden in onze eigen trucks welke we vanochtend op hebben gehaald. Daarna zijn we naar het bivak gegaan. Het is hier al knap warm, ik schat zo'n 30 graden maar met een zeebriesje is het goed te doen. Ik hoorde van Willie Wientjes ('n Peelrijder die de volgtruck van Frans Verhoeven rijdt) dat het landinwaarts veel warmer is. Hij was daar met Verhoeven geweest om te trainen. Volgens Willy moest je blijven rijden om het niet af te pikken."
In het bivak zijn de motoren van het BAS Dakar team voorzien van andere schokbrekers. Bas: "Om te voorkomen dat de schokbrekers zouden gaan lekken, wat kan als ze een paar weken in de veren getrokken geparkeerd hebben gestaan, hebben we voor transport andere vorken gemonteerd. De juiste voorvorken hebben we er vanmiddag ingezet. Ik heb vandaag wat foto's gemaakt welke ik vanavond, als het bij jullie middernacht is, probeer te versturen. Als het goed is zien jullie die morgen dan."

Vertrokken

02-01-2013

Op Nieuwjaarsdag vroeg in de avond zijn Bas en de overige teamleden vertrokken naar Lima. Eindelijk gaat het avontuur beginnen. Op oudejaarsavond waren Bas en Heleen nog bij het carbidschieten  in Vriezenveen. Dat Bas zijn aanloop naar de Dakar rally serieus neemt werd daar nog eens duidelijk: cola i.p.v. bier en op tijd naar bed!
Na een laatste kus van vriendin Heleen (zie foto) stapte Bas in het vliegtuig wat hem eerst naar Madrid en daarna naar Lima heeft gebracht. Op het moment dat u deze regels leest is het team al in Lima.
Donderdag 3 januari om 11.45 uur moet Bas op komen draven voor de laatste keuring c.q. controle van alle papieren. Daarna verdwijnt de motor in het parc fermé.
Op vrijdagavond  4 januari zijn er nog wat officiële plichtplegingen zoals een briefing verzorgt door de organisatie ASO.
Op zaterdag 5 januari vertrekken alle deelnemers vanaf het grote startpodium. De eerste deelnemer vertrekt daar om 8.00 uur 's morgens (14.00 uur Nederlandse tijd). Omdat de motorrijders meestal als eerste vertrekken zal Bas vrij snel aan de beurt zijn. De startvolgorde is ons niet bekend. 
In tegenstelling tot het eerder verzonden bericht blijkt er op zaterdag al wel meteen een korte proef van 13 km te zijn. Deze proef is enkel belangrijk voor de startvolgorde op de eerste serieuze wedstrijddag. Dat is op zondag als er een rondje Pisco op het programma staat: 85 km verbinding en 242 km zandhappen. De assistentiekaravaan hoeft zich op de tweede dag niet te verplaatsen.

Klaar voor vertrek

01-01-2013

Op zaterdag 5 januari worden de motoren gestart voor de eerste verbindingsetappe van Lima naar Pisco. Dit is alleen een verbindingsetappe van ca. 250 km. Het echte werk begint een dag later en dat is voor iedereen spannend, niet in de laatste plaats voor de deelnemers zelf.
Op Nieuwjaarsdag vertrekt het BAS Dakar team (rijders en monteurs), inclusief Bas uit Vriezenveen, om 19.30 uur vanaf Schiphol naar Madrid. Daar wordt dan overgestapt op een rechtstreekse vlucht naar de Peruaanse hoofdstad Lima. Bas is helemaal klaar voor het komende avontuur. "Ik heb op de valreep nog wat inkopen gedaan zoals een extra camelback. Er zal er maar eentje stuk gaan en dan zonder zitten. De afgelopen tijd ben ik veel bij mijn vriendin in Nijmegen geweest maar met oudjaar ben ik in Vriezenveen te vinden. Het carbidschieten wil ik niet missen. Alleen al vanwege het feit dat ik daar vorig jaar Heleen heb ontmoet. Doorzakken van oud op nieuw zit er echter niet in. Ik wil fit in het vliegtuig stappen. In Lima is het hotel al door het team geregeld, dat scheelt al weer kopzorgen. Ik heb wel het idee dat ik in een goed team zit. Samen met Caspar van Heertum en Marcel Huigevoort, de twee teamleden waarmee ik het meeste zal optrekken, zie ik nu al erg uit naar de start van de rally. Caspar is al met zijn gezin in Peru op bezoek bij kennissen. De motoren zijn voor vertrek al in Frankrijk gekeurd maar in Lima is voor de start nog een laatste keuring. Als ik me niet vergis ben ik vrijdag pas aan de beurt voor die keuring. Dan heb ik nog mooi even de tijd om te acclimatiseren."

I'm made of the right stuff to ride the Dakar

29-12-2012

Klik hier voor de Rider sheet van Bastiaan op de officiële Dakar site.

Reportage Country Hill in Noppennieuws

11-12-2012

Vandaag is de nieuwe Noppennieuws uitgekomen. Er staat een mooie reportage in over Country Hill!



Klik hier om de volledige reportage te downloaden (pdf bestand).

Dakar 2013 magazine

12-11-2012

Het Dakar 2013 magazine ligt nu in de winkel.

Hierin natuurlijk ook aandacht voor het Bas Dakar Team!


Dakar Preproloog 2012 Valkenswaard 11 november

25-10-2012

Zondag 11 november wordt het Bas Dakar Team gepresenteerd. Uiteraard doet Bas hier aan mee! Wil je hem in actie zien, kom dan kijken op zondag 11 november in Valkenswaard.


Interview OiLibya Organisation NPO

25-10-2012

Interview in het Engels met de organisatie van de OiLibya Ralley.


It’s all going well, I am pleased to say. Even though I like the dunes
I had a few problems and had to stop in the middle of Cheggaga.
Quite stressing when you know what’s coming behind you!
The specials are varied, and enjoyable. It’s my first time in Morocco,
but I have a lot of experience: I live in the Czech republic working as an
Enduro Guide in the mountains! I am training for the Dakar.



Finish

21-10-2012

Alle rijders van het BAS Dakar Team zijn vanmiddag (20-10-2012) gefinished in de Oilibya Rally. Het team kan tevreden terugkijken op deze generale repetitie voor komende Dakar.

Jan van Gerven (27e tijd, 22e algemeen) moest als een van de laatsten van start vanmorgen, nadat hij twee uur tijdstraf had gekregen voor het ophalen van een waypoint gisteren. Het ophalen van een waypoint nadat je bij een cp bent geweest is niet toegestaan. Inmiddels is deze tijdstraf gecorrigeerd naar een half uur, waarmee het verlies een stuk kleiner is geworden. Kort na de finish was van Gerven nog boos over zijn straftijd. Maar al snel kwam het besef dat hij heel de week goed gereden had, en qua navigatie een paar flinke stappen vooruit had gemaakt. In dit sterke deelnemersveld als 22e eindigen is een hele knappe prestatie!

Dat geldt ook voor Marco van Geel, die met een 28e tijd en een 25e plaats algemeen heeft laten zien klaar te zijn voor Dakar. ,,Vandaag was een leuke proef. De route was erg mooi, met veel stenen en zanderige passen, een leuke afsluiter. Als voorbereiding op Dakar is deze rally top. Conditioneel ben ik weer wat sterker, het rijden met het roadbook, hetzelfde gps als in Dakar, belangrijk om weer te doen. Nu nog twee maanden volle bak trainen, ook hier heb ik weer gemerkt hoe belangrijk het is om fit te zijn. ‘’

Marcel Huigevoort (40e tijd, 35e algemeen) ,,Schitterend. Het was gewoon af. Schitterend mooi rijden, heel de week met de motor bezig zijn, avontuur beleven, door de bergen, vallen, elkaar oprapen, lachen, dit is rally rijden. En niets doet zeer, dat vind ik helemaal geweldig.’’

Caspar van Heertum (41e tijd, 39e algemeen) ging er op km 50 nog even flink vanaf, wat hem een flinke bult op zijn voorhoofd opleverde.  ,,Gelukkig niks aan de hand. Alles heel, niks gebeurd, het zit erop. We gaan er nu nog even van genieten.’’

Bastiaan Nijen Twilhaar: (41e tijd, 39e algemeen)  ,,Niks bijzonders vandaag. Ik had mijn capmeter vol met condens vandaag, dus ik kon niets aflezen. Ik heb verder geen problemen gehad en mijn rondje gedaan. Het gevoel met de motor is goed, nu nog twee maanden conditietraining, dat kan altijd beter. En dan fris en fruitig aan de start van Dakar.’’

Marco van Gestel (35e tijd, 50e algemeen) was blij vandaag weer te kunnen rijden, nadat hij er van baalde gisteren langs de kant te moeten staan met een kapotte ontsteking. ,,Super tevreden. Gisteren was ik terneergeslagen door de pech, maar vandaag heb ik lekker gereden. Het doel was om te finishen met mijn maten, allemaal tegelijk hier, en dat is gelukt. Super.’’

Sjors van Heertum heeft veel geleerd deze week. ,,Ik heb een superweek gehad. De eerste twee dagen had ik moeite met navigeren. In de kleine duintjes had ik de stuurdemper te los staan ben ik nu achter. Iedereen is hier, we hebben veel plezier gehad. En nu op naar Dakar. De kans is klein maar ik geef de strijd nog niet op.”

Monteur Wim de Craemer, die verantwoordelijk is voor het prepareren van de motoren, zal de komende weken al zijn tijd nodig hebben om de motoren weer klaar te krijgen voor het zeetransport naar Lima in Peru. Gert-Jan Reijnders zal ook veel werk hebben aan de logistiek en het organiseren van alle materialen, waar heel wat bij komt kijken. Uiteraard is het team ook aanwezig op de Preproloog in Valkenswaard op 11 november a.s..

 

Maroc2012_day06_051 Maroc2012_day06_057 Maroc2012_day06_061-2
Maroc2012_day06_211 Maroc2012_day06_216 Maroc2012_day06_222
Maroc2012_day06_226 Maroc2012_day06_238 Maroc2012_day06_245
Maroc2012_day06_246 Maroc2012_day06_248 Maroc2012_day06_258-2
Maroc2012_day06_238

Dag 5: Genieten!

20-10-2012

De organisatie had aangegeven dat de 5e dag een zware zou worden, maar dat viel uiteindelijk mee. Alle rijders van het BAS Dakar Team kwamen allemaal zonder problemen de dag door en genoten van de mooie en gevarieerde special. Volgens velen was dit de mooiste dag van de rally tot nu toe, waar echt alles inzat. Door de regen van afgelopen nacht waren de duinen makkelijker te rijden dan gisteren. Aan het eind van de middag begon het ook in Zagora hard te regenen, gelukkig voor de BAS Dakar rijders waren zij toen al binnen.

Nederlands succes bij de auto’s vandaag. Bernhard Ten Brinke had een goede dag en liet de snelste tijd noteren. Het lijkt erop dat het Riwald Dakar Team de kinderziektes uit de op veel punten aangepaste Mitsubishi gehaald heeft. Bij de motoren was de winst voor Spanjaard Barreda. Frans Verhoeven moest iets toegeven met een 10e tijd en zakt in het algemeen klassement één positie naar plek 4. Jan van Gerven reed de 26e tijd en blijft netjes 20e algemeen. Het zou heel knap zijn als hij deze positie ook morgen nog weet vast te houden in dit sterke deelnemersveld!

Marco van Geel deed geen gekke dingen en reed de 30e tijd. Hij is 25e algemeen. Marco van Gestel  had gisteren aan het eind van de dag al het idee dat er iets mis was met de ontsteking van zijn Honda. En dat bleek maar al te duidelijk toen de motor bij de start van de proef niet meer wilde starten. Geen special voor van Gestel, die daarmee ook zijn klassement in rook ziet opgaan. Hij zal wel weer van start gaan in de laatste special van de rally. Sjors  van Heertum reed de 35e tijd, en is 28e algemeen. Bastiaan Nijen Twilhaar zat er kort achter met een 39e tijd. Hij is nu 40e algemeen.

Caspar van Heertum (41e tijd, 37e algemeen) : ‘’Vandaag was goed te doen. Niet zo warm. Het had geregend, dus de duinen waren wat beter te rijden. Nog wat Oirschotse heide ertussen, 50 km duinen  en 50 km heel veel stenen. Alles loopt verder goed, we hebben  goede monteurs erbij en als alles heel blijft morgen kunnen we met z’n allen finishen. ‘’

Marcel Huigevoort (40e tijd, 36e algemeen) kwam met een grote glimlach op zijn gezicht binnen. Hij had genoten van deze dag, ,,De duinen in het begin waren even zwaar met volle tanks, maar daarna was het echt genieten. Gisteren deed zeer,  vandaag was super. Ik voelde me aan het eind van de dag beter dan toen ik vanmorgen begon. Alles zat mee. Ik heb goed geslapen vannacht en dat heeft me goed gedaan.’’

Morgen de 6e en laatste dag van deze OiLibya Rally 2012. Een technische special door de bergen ten noorden van Zagora. De dag begint met 9km verbinding, dan een special van 171 km gevold door de laatste verbinding van 26 km.

6O1A3330 6O1A4220 6O1A4374
6O1A4375 6O1A4377 6O1A4379
6O1A4790 6O1A4854 6O1A4856
6O1A5521 6O1A6142 6O1A6144
6O1A6236 Maroc2012_day05_026 Maroc2012_day05_032
Maroc2012_day05_037 Maroc2012_day05_039 Maroc2012_day05_046
Maroc2012_day05_049 Maroc2012_day05_069 6O1A5521

Bas als 39e gefinished Etappe 5

19-10-2012

Kijk voor alle uitslagen op onderstaande link.Etappes 1 t/m 5 zijn er te vinden.

http://vulcain.iritrack.net/tdcom/posi/NPORALLY2012_front/web/index.php/display/index//pstart/1/pstart/1/pstart/1/pstart/1

 

Dag 4: Lange dag

19-10-2012

Dag 4 was een lange dag: Vroeg vertrek, zware route, 40-50 km duinen en zowaar zandstormen met zicht van ca 10-20 meter zoals bij mi... st of in een sneeuwstorm, naar zeggen van de rijders.

De techniek is zeer goed: We hebben geen enkel probleem gehad tot nu toe, geen calamiteiten, geen kapotte motoren.

Jan van Gerven heeft goed gereden en was als eerste van het BAS Dakar team binnen. Had geen problemen en is de duinen goed doorgekomen, evenals Sjors van Heertum, Marco van Geel en Marco van Gestel. Wel gaf het navigeren enige moeilijkheden, maar dit trof vele rijders hebben we gehoord. Zij waren alle vier rond 15 uur binnen.

Marcel Huigevoort, Cas en Bastiaan hebben een zware dag gehad. Marcel begon de dag niet fit, had veel last van de naweeen van buik- en darmklachten. Cas en Bastiaan zijn de hele dag bij Marcel gebleven en ze hebben dus samen de route gereden.

In de duinen zijn ze een paar keer gevallen en Bastiaan kon een keer de motor niet meer starten i.v.m. een kapotte startknop. Op een hard stuk duin heeft Cas hem toch met een kabel/ touw aangetrokken en kon men gedrieen weer verder.

Na de proef was er ca 100 km verbinding naar het bivak, aankomst van hen was ca 1730-1745u. Dit was een lange dag voor Cas, Marcel en Bastiaan, maar in ieder geval goed aangekomen, geen technische problemen en alles heel gehouden, dat is belangrijk!

De monteurs waren nog tot laat aan het werk: Wielen wisselen, olie vervangen en verder alle standaard onderhoud wat iedere dag gebeurt. De coureurs gingen vroeg onder de wol.

Vandaag weer een vroege start: Rond 07.15 uur zijn de eersten weer gestart.

Dag 4: Een dag voor in het boekje

19-10-2012

,,Dit was er één. Een dag voor in het boekje! ’’ riep Marcel Huigevoort toen hij aan het eind van de middag het servicepark binnen kwam in Zagora met Caspar van Heertum en Bastiaan Nijen Twilhaar. De mannen van het BAS Dakar Team hebben aardig afgezien vandaag: Zware route, 40-50 km duinen en zowaar zandstormen met zicht van ca 10-20 meter, zoals mist of een sneeuwstorm, naar zeggen van de rijders.

Jan van Gerven reed zeer sterk en sloop de top 20 binnen van het algemeen klassement. ‘’Ik heb vandaag niets te lijden gehad,’’ was het commentaar van Jan van Gerven. De race verloor vandaag weer een favoriet. Helder Rodrigues had een brandstofprobleem met zijn Honda en moest opgeven terwijl hij aan de leiding ging in de special met een voorsprong van 11 minuten.  Met de 11 minuten die hij al had op rivaal Despres zag het er goed uit, maar het mocht niet zo zijn. Frans Verhoeven kon maximaal profiteren. Hij reed de 5e tijd en is nu 3e algemeen achter Barreda en leider Despres. Jan Van Gerven was 24e in de special, net voor Sjaak Martens die ook in het algemene klassement één plaatsje achter van Gerven staat.

De etappe van vandaag was een echte. Veel zand, kilometers kleine duinen en een heel stuk grote duinen. ‘’Het leek soms de Oirschotse heide wel’’ was het commentaar van Jan van Gerven. ,,Ik was even in de war toen drie snelle mannen mij inhaalden en rechtdoor schoten terwijl ik dacht dat we naar rechts moesten. Marco kwam eraan en draaide meteen zijn stuur in de richting waarvan ik dacht dat die goed was, dat was voor mij de bevestiging toch die kant uit te gaan. Mooie was dat ik die snelle mannen daarna niet meer gezien heb.’’

In de duinen is het zaak vooral snelheid te houden, om te voorkomen dat je in het zand wegzakt. Marco van Geel (34e tijd, 24e algemeen): ‘’Voor dit soort dagen zijn we hier gekomen. Je moet gas geven, anders kom je niet boven. In het begin van de duinen was ik te voorzichtig, lukte het niet. Flink het gas erop houden, en dan is het gewoon genieten. Echt helemaal geweldig, kippenvel !’’

Sjors van Heertum  (32e tijd, 28e algemeen) kwam de grote duinen probleemloos door, maar had het zwaar in de kleine duinen. ,,Deze etappe was veel zwaarder dan de drie voorgaande dagen. Zand, zand, zand. Ik dacht dat er geen einde aan kwam. Ik weet niet wat ik verkeerd doe, maar in die kleine duinen ben ik wel 15 keer gevallen. Motor oppakken en weer door, maar het was zwaar. Morgen gaan we er weer overheen, wellicht dat het dan beter gaat. Het navigeren heb ik aardig onder de knie inmiddels, daar ligt het niet aan. ‘’

Marcel Huigevoort(43e in de special, 38e algemeen)  voelde zich nog steeds niet echt lekker vanmorgen, maar gelukkig ging het op weg naar de start alweer stukken beter. ,,Wat een dag vandaag. Deze schrijven we op in het boekje. Het was echt mooi rijden, maar de duinen waren zwaar. Ik denk dat ik totaal wel een liter of acht water verbruikt heb vandaag.’’

Caspar van Heertum (42e in de special, 39e algemeen) was ook weer blij binnen te zijn. ,,Ik heb de motor wel een paar keer op moeten pakken vandaag. Wat is dat ding dan zwaar. We hebben veel tijd verloren door met z’n drieën bij elkaar te blijven. Aan de andere kant was het wel fijn om elkaar te kunnen helpen.’’

Bastiaan van Nijen Twilhaar (46e in de special, 40e algemeen) had na een val in de duinen geen startknop meer. ,,De kabel werd er bij een val compleet afgerukt. Ik lag op een ongelukkige plek net achter een duin. Om te starten moest ik steeds even de twee draadjes tegen elkaar houden. Dat was niet zo handig. Ik ben blij dat we binnen zijn, het was een pittige dag. ‘’

Dag 5 loopt de etappe door hetzelfde gebied als die van dag 4. De special is met 246 km net iets korter. De route loopt o.a. langs het ‘Lac Iriki’, een zoutmeer waar het gas helemaal open kan. Tegelijkertijd ook tricky met de regen van de afgelopen weken. Ga je te ver het chott op kan het  gevaarlijk worden als je door de harde laag heen zakt. Wederom veel duinen dus het belooft weer een interessante dag te gaan worden. De eerste motor vertrekt op dezelfde tijd als gisteren, om kwart voor 7.

Maroc2012_day04_040 Maroc2012_day04_042 Maroc2012_day04_045
Maroc2012_day04_124 Maroc2012_day04_127 Maroc2012_day04_130
Maroc2012_day04_131 Maroc2012_day04_133 Maroc2012_day04_180
Maroc2012_day04_183 Maroc2012_day04_188 Maroc2012_day04_198
Maroc2012_day04_203 Maroc2012_day04_133

Dag 4: Zware dag

18-10-2012

De heren zijn vandaag vroeg gestart, want er wordt een zware dag verwacht. Alleen al aan duinen meer dan 40 km aaneengesloten. Verwachting is dat hier veel mensen in de problemen gaan komen.

De eerste rijder was omstreeks 7.10 uur vertrokken en tegen 7.40 uur was hele team onderweg. Motoren doen het goed, monteurs ook, geen speciale problemen op technisch gebied.

Wel problemen met maag en darmen van enkele teamleden. Het is echt opletten met eten: Veel brood, geen salades, geen rood vlees,etc. Zojuist weer immodium bijgekocht; er heerst in hele bivak dit soort problemen, dus medische dienst van organisatie had niet genoeg medicijnen.

Marcel was vanmorgen echt niet lekker en behoorlijk verzwakt na enkele dagen maag- en darmproblemen. Gisteren is hij al om 20.15 uur naar bed gegaan en hij was vanmorgen behoorlijk futloos. We hopen dat hij het vandaag gaat redden.   

   

Dag 3: Snelle verplaatsing naar Zagora

18-10-2012

De rijders van het BAS Dakar Team waren allemaal netjes op tijd binnen vandaag. Eerder nog dan de serviceploeg die nog onderweg was vanuit Erfoud naar Zagora, waar de rallykaravaan zich de rest van de week ophoudt. De 3e etappe was snel met weinig echte navigatie. Een beetje een ongelukkige keuze van de organisatie om vandaag voor een snelle etappe te kiezen. De eerste motor was al voor het middaguur in Zagora, terwijl de serviceploegen later volgden. Die konden na binnenkomst meteen aan het werk om alle voertuigen weer op orde te brengen.

Jan van Gerven (24e tijd, 23e algemeen) was wederom als eerste rijder van het BAS Dakar Team binnen. (luister ook naar zijn reactie op de voicemail) Van Gerven bevindt zich net achter de hele snelle mannen en zonder straftijd had hij bij de eerste 20 in het klassement gestaan. ‘Als’ bestaat niet in de rallysport, en al helemaal niet in de Dakar, maar het geeft aan dat de snelheid goed is. Marco van Geel maakte één navigatiefout waardoor hij wat tijd verloor, maar Van Geel kan tevreden zijn met een 31e tijd en een 25e plaats algemeen.

Sjors van Heertum komt steeds beter in zijn ritme met een 29e tijd en een 33e plaats algemeen. Hij werd in de special op de hielen gezeten door Alex Brusselers met zijn quad, die iets terugviel nadat hij lek reed. Sjors van Heertum is de enige rijder van het team die geen startbewijs voor Dakar 2013 heeft gekregen, maar laat met zijn resultaat in Australië en zijn rijden in Marokko zien klaar te zijn voor het grote werk in Zuid-Amerika. De kans dat hij alsnog kan gaan blijft echter klein, omdat ASO heeft aangegeven geen plekken op te vullen van rijders die afhaken in de laatste maanden voor de start. Dat kan om budgettaire redenen gebeuren, of bijvoorbeeld door een blessure.

De Honda van Marco van Gestel werd gisteren in de duinen nog overreden door een auto, waarbij hij goed weg kwam met slechts een kapot achterspatbord. Vandaag had hij een probleemloze dag met een 36e tijd en een 29e plek algemeen. Van Gestel rijdt de OiLibya Rally net als vorig jaar met het BAS Dakar Team, maar is er in Zuid-Amerika (nog) niet bij.

Caspar van Heertum vond de etappe van vandaag makkelijker dan die van gisteren. Van Heertum reed de hele special samen op met Marcel Huigevoort en Bas Nijen Twilhaar, waarbij ze om beurten navigeerden. Het trio heeft quadrijder Dmitry Pavlov, die na een val zijn been gebroken had, geholpen door zijn noodsignaal te activeren. De ongelukkige Rus met startnummer 270 lag te ver bij zijn quad vandaan om dat zelf te kunnen doen.

Marcel Huigevoort had net als vele anderen het avondeten van dinsdagavond niet goed verwerkt en had last van diarree. Met de juiste medicijnen werd dat snel verholpen en gedurende dag voelde hij zich al weer wat beter. Met een goede nachtrust zou hij weer klaar moeten zijn voor de dag van morgen.

Dat zal nodig zijn, want dag 4 belooft een zware te worden. Met een totale lengte van 413.08 km en een special van 250.13 km. Veel droge rivierbeddingen en van km 126 tot km 165 door de duinen van het Erg Chegaga, ten zuiden van Mhamid. Veel minder bekend dan de duinen bij het Erg Chebbi waar de rally eerder deze week doorheen kwam, maar zeker net zo spectaculair.

 

Maroc2012_day03_135 Maroc2012_day03_160 Maroc2012_day03_170
Maroc2012_day03_188 Maroc2012_day03_194 Maroc2012_day03_204

Uitslagen Etappe 1 t/m 3

17-10-2012

Kijk hier voor alle uitslagen van de afgelopen drie etappes:

http://vulcain.iritrack.net/tdcom/posi/NPORALLY2012_front/web/index.php/display/index//pstart/1/pstart/1/pstart/1/pstart/1

Bas als 50e gefinished 3e dag OiLibya Rally

17-10-2012



Bas is voorlopig als 50e gefinished tijdens de 3e etappe.Uitslagenlijst volgt...

Bas aan het woord (dag 2)

17-10-2012



Marcel Vermeij van Rallymaniacs stelt een paar vragen aan Bas.
Luister naar het geluidsfragment op de site van het Bas Dakar Team:

http://basdakar.com/

Pittige 2e dag Bas Dakar Team

17-10-2012



OiLibya Rally du Maroc: pittige tweede dag voor Bas Dakar Team Geschreven door Marcel Vermeij dinsdag 16 oktober 2012 20:27 (rallymaniacs)

De special van de tweede dag in de OiLibya Rally du Maroc was 315 km lang. Heel veel snelle paden, een stuk duinen van 12 kilometer en de laatste 100 kilometer gelijk aan gisteren maar dan in omgekeerde richting.

Liep de route gisteren nog langs de duinen bij Merzouga, vandaag moesten de deelnemers er dwars doorheen. Het stuk dat gisteren ook in de route zat lag er slecht bij nadat de auto’s en trucks alles losgereden hadden. De navigatie was vooral in het begin van de dag lastig. Er was wat onduidelijkheid over de te rijden koers op weg naar de tankstop.

Jan van Gerven was als eerste van het team binnen met een  28e tijd. Hij is nu 30e algemeen. Om op dit moment nog onduidelijke redenen heeft van Gestel een half uur straftijd gekregen. Dat zou betekenen dat van Gerven een waypoint gemist heeft of in een snelheidszone te hard gereden heeft.

Van Gerven was tevreden over zijn dag: ,,Het rijden gaat goed, maar ik moet vooral beter leren navigeren. Dat is ook waar ik hier voor ben. Voor de rest is alles naar wens. Binnen het team is alles goed geregeld en overal is aan gedacht. ‘’

Marco van Geel reed de 32e tijd en is 25e algemeen. Van Geel reed twee keer de Heroes Legend Rally en de Tuareg Rally in Marokko, en viel afgelopen Dakar een paar dagen voor de finish uit na de marathon etappe.  Voor zijn gevoel staat hij er beter voor dan een jaar terug.

Maroc2012_day02_084 IMG_6063

Van Geel: ,,Het gaat perfect zo. Ik heb veel gereden dit jaar en ik voel dat ik conditioneel beter ben. Dat komt ook omdat ik nu het hele jaar al weet dat ik Dakar ga rijden waar ik een jaar geleden pas na de zomer wist dat ik er bij zou zijn.  Na deze rally rijd ik nog de afsluitende enduro-kampioensrit in Hengelo. Naast het motorrijden breng ik ook veel tijd door in de sportschool en dat werpt zijn vruchten af.’’

Maroc2012_day02_067 IMG_6089

Bij Sjors van Heertum (35e in de special, 38e algemeen)  liep het een stuk beter dan gisteren. Vooral de duinenpassage ging hem in tegenstelling tot gisteren goed af.

Marcel Huigevoort finishte twee plaatsen voor Sjors en is nu 38e algemeen. Huigevoort: ,,Ik heb vandaag nog geen 100 meter verkeerd gereden. In het laatste deel waren de bochten door de trucks veranderd in kombochten waar je de motor mooi dwars in kon zetten. ‘’

Casper van Heertum (40e tijd, 41e algemeen) vond de proef pittig vandaag, met name door de vele keien.  Luister ook naar zijn reactie op de voicemail.

Maroc2012_day02_073 Maroc2012_day02_079


Aan de kop van het veld zijn de verschillen erg klein. Cyril Despres gaat aan de leiding voor Marc Coma en Helder Rodrigues die voor het eerst met de fabrieks-Honda onderweg is. Beide mannen staan op minder dan een minuut achterstand van Despres. Frans Verhoeven klimt op naar de 9e plaats. Henk Knuiman verloor veel tijd met een kapot blok vandaag.

De hele rallykaravaan verplaatst zich morgen naar Zagora, zuidwestelijk van Erfoud. De deelnemers rijden eerst een stuk verbinding van 17 km, gevolgd door een snelle special van 291 km en een laatste stuk verbinding van 49 km. Snelle paden met enkele zandpassages en aan het eind van de dag twee bergpassen met veel stenen en veel keren en draaien. Een route die in 2009 ook in de Heroes Legend Rally werd gereden.

Actie foto's: Robin Verheggen

IMG_6086 IMG_6089

IMG_6091 IMG_6093


Uitslagen Etappe 1 en 2

16-10-2012



http://vulcain.iritrack.net/tdcom/posi/NPORALLY2012_front/web/index.php/display/index//pstart/1/pstart/1/pstart/1/pstart/1


Bas als 37e gefinished 2e dag OiLibya Rally

16-10-2012

Bas is voorlopig als 37e gefinished tijdens de 2e etappe.Uitslagenlijst volgt...

Eerste kilometers voor Bas Dakar Team in Marokko

15-10-2012

Eerste kilometers voor Bas Dakar Team in Marokko Geschreven door Marcel Vermeij maandag 15 oktober 2012 20:23 (www.rallymaniacs.nl)

Maroc2012_day01_017De eerste etappe van de Oilibya Rally du Maroc is probleemloos verlopen voor de rijders van het Bas Dakar Team.  Na een korte verbinding van 17 kilometer ging de 271 km lange special van start. Een lange ronde rondom Erfoud met veel snelle pistes en een doorsteek van de duinen bij het Erg Chebbi kort voor de finish. Jan van Gerven was met de 27e tijd als eerste van het team binnen, kort gevolgd door Marco van Geel met een 29e tijd.

 Casper van Heertum kwam een paar kilometer voor de tankstop zonder benzine te staan. Hij werd geholpen door broer Sjors die zelf ook maar net genoeg benzine had.

‘’Vergeten af te tanken’’, was het commentaar van Sjors van Heertum (54e tijd)  die in september de Australasian Safari uitreed op de 11e plaats.

,,Het was even wennen. Ik heb vandaag voor het eerst genavigeerd met het rijden op koers en dat was lastig. Het is me ontzettend tegengevallen. Uiteindelijk heb ik alle waypoints gepakt maar ik wist niet altijd waar ik was.  Ik heb m’n broer geholpen met benzine, dat heeft aardig wat tijd gekost maar hij is nu ook binnen en dat is het belangrijkste ‘’ aldus van Heertum.

Het team heeft een aantal weken terug in Portugal getest met de nieuwe motoren en getraind op het rijden met roadbook.  Jan van Gerven: ,,Ik ben erg tevreden over de motor. De proef van vandaag was een serieuze, met een aantal lastige navigatiestukken. In het laatste deel heb ik het tempo iets laten zakken en toen ging het foutloos. Een probleemloze dag. Voor mij is het zaak deze week meer te leren over het navigeren, dat is waar ik hier voor ben’’

Maroc2012_day01_039

Bastiaan Nijen Twilhaar reed vandaag de allereerste kilometers met zijn nieuwe KTM 450 Rally en moest wennen aan de motor. Hij reed de 40e tijd. ,,Ik had mijn ico niet goed afgesteld staan, dat zorgde voor wat verwarring.  Deze motor heeft nogal wat meer schakelaars dan ik gewend ben van mijn enduro motor, daar moest ik nog wel een beetje naar zoeken. De KTM voelt erg goed aan en is erg stabiel. ‘’

Maroc2012_day01_031

Marcel Huigevoort (52e tijd) deed geen gekke dingen. ‘’Op tijd binnen komen, en niets meemaken, dat is waar ik me op focus. ‘’

Dag 2 is iets langer dan dag 1, met een special van 315 km. De route is grotendeels hetzelfde als vandaag, maar dan in omgekeerde volgorde.  De eerste motor vertrekt om kwart voor 8.

Maroc2012_day01_044 Maroc2012_day01_048

Eerste reacties Bas Dakar Team

15-10-2012

Rallymaniacs Radio

Marcel Vermeij in gesprek met Sjors van Heertum, Marco van Geel en Jan van Gerven van het Bas Dakar Team. Te beluisteren op: http://rallymaniacs.nl/

Uitslagen Etappe 1

15-10-2012

http://vulcain.iritrack.net/tdcom/posi/NPORALLY2012_front/web/index.php/display/index//pstart/1/pstart/1/pstart/1/pstart/1

Bas als 40e gefinished 1e dag OiLibya Rally

15-10-2012

https://twitter.com/dakarallynieuws

 

Startveld OiLibya Rally Marokko

11-10-2012

Veel Nederlanders in sterk startveld OiLibya Rally (+ startlijst)

Geschreven door Erik Houben maandag 08 oktober 2012 13:33 (www.rallymaniacs.nl)

Gert Huzink OiLibya Rallye 2011Maandag over een week op 15 oktober start de OiLibya Rally in Marokko. Als laatste serieuze test voor de Dakar Rally groeit deze zesdaagse wedstrijd de laatste jaren in populariteit. Niet alleen staan er veel toprijders uit de Dakar aan de start, ook het aantal Nederlandse deelnemers groeit steeds verder.

Het startveld van de motoren kent vrijwel de gehele top-20 van de Dakar Rally. Voorste Nederlander is Frans Verhoeven op zijn nieuwe Yamaha. Henk Knuiman, Sjaak Martens en acht man van het BAS Motor Team , waaronder Bastiaan Nijen Twilhaar op zijn nieuwe KTM 450, completeren de Nederlandse afvaardiging op twee wielen. Alex Brusselers start op zijn nieuw gebouwde quad.

Bij de auto's verdedigt Bernhard ten Brinke met navigator Matthieu Baumel zijn titel van 2011. Hij en ondermeer Erik van Loon en Gert Huzink (foto) moeten het in hun Mitsubishi's opnemen tegen de Mini's van Xraid en de Toyota's van Overdrive uit België, met daar weer Peter van Merksteijn achter het stuur.

Bij de trucks verschijnen naast Team de Rooy-rijder en winnaar van 2011 Miki Biasion ook Dakarwinnaar Gerard de Rooy, Hans Bekx en alledrie de trucks van XDakar op de baan.

Nederlanders met startnummer op de startlijst van de OiLibya Rally van Marokko:

Motor  
Naam Merk Team
15 Frans Verhoeven Yamaha Yamaha Netherlands Verhoeven
18 Henk Knuiman KTM HSF Logistics Henstek Rally Team
28 Casper van Heertum KTM BAS Motor Team
31 Sjors van Heertum KTM BAS Motor Team
36 Marinus van Gestel KTM BAS Motor Team
38 Marcel Huigevoort KTM BAS Motor Team
40 Anton Donkers KTM BAS Motor Team
43 Marco van Geel KTM BAS Motor Team
45 Jan van Gerven KTM BAS Motor Team
49 Sjaak Martens KTM HSF Logistics Henstek Rally Team
52 Bas Nijen Twilhaar KTM BAS Motor Team




Quad Naam Merk Team
201 Alex Brusselers E-ATV Hans Bekx Teamsport




Auto Naam Merk Team
300 Bernhard ten Brinke/Matthieu Baumel Mitsubishi Riwald Dakar Team
304 Erik van Loon/Marc Wams Mitsubishi XDakar
309 Evert Kroon/Herman Vaanholt McRae Enduro McRae Enduro Sport
310 Gert Huzink/Eugénie Decre Mitsubishi Riwald Dakar Team
321 Peter van Merksteijn/Eddy Chevallier Toyota Overdrive Racing




Truck Naam Merk Team
401 Gerard de Rooy/Tom Colsoul/
Darek Rodewald
Iveco Petronas Team de Rooy
403

Peter van den Bosch/Wouter Rosegaar/
Patrick Bouw

DAF XDakar
405 Frits van Eerd/Charly Gotlib/
Peter Vervoort
DAF XDakar
406 Hans Bekx/Johan van de Ven/
Marcel Snijders
DAF Hans Bekx Teamsport
409 Eimbert Timmermans/Bart Gloudemans/
Eric Verhagen
DAF XDakar

Klik hier voor de gehele startlijst

Deelname Bas aan de OiLibya Ralley du Maroc 14 okt. t/m 20 okt.

09-10-2012

Bas Nijen Twilhaar en het gehele BasDakar Team staan a.s. zondag aan de start van de OiLibya Ralley du Maroc. Deze officiële rally zal dienen als voorbereiding op Le Dakar 2013 en is tevens de plek waar Bas zijn splinternieuwe Dakar motorfiets (KTM) zal uittesten.
Tijdens de rally is Bas te volgen op: http://rallyemaroc.npo.fr/


Dakar Preproloog 2012 Valkenswaard 11 november

09-10-2012

Zondag 11 november wordt het BasDakar Team gepresenteerd. Uiteraard doet Bas hier aan mee! Wil je hem in actie zien, kom dan kijken op zondag 11 november in Valkenswaard.